اونقدری گذشت که دیگه کف دست و پا زدنام جیغای تو گلوم گریه های خفه مم تموم شد نایی تو تنم نموند و بی حال که شدم سرشو آورد کنار گوشم
_حالا که جفتک انداختنت تموم شده شروع کنیم؟
آروم با بغض زمزمه کردم
_ترو…..جون مادرت…..
نیشخند زد
_بدتر شد که……
کف دستشو انداخت زیر لباسم و درش آورد
آخرین توانم و خرج سرم کردم و محکم میکوبیدمش به زمین…..تا دورش کنم
اما….حرکت دستاش……و اون نگاه براقش
من این همه التماست کردم….
پلکام بسته شد و منی که ذره ذره وجودم به آتیش کشیده میشد داشتم جون میدادم که یه دفعه سبک شدم
_حیووووون…….
کشیده شدنش به عقب با نعره ش به گوشم رسید
دیدهام و آروم باز کردم
اومد؟!….
مثل یه معجزه بود……
انگار خدا محمدطاها رو برای سخت ترین روزای حیاتمه من فرستاده….
_به ناموس من……تو خونه ی خودم دست درازی میکنی کثااااافت……خونتو میریزم حروم*….
عربده میزد اما آواش برای من حکم امنیت و داشت
اینکه همه چیز تموم شده ریحانه و الان دیگه در ولینی….
حالا خیالم راحته…..بسیار راحته که میتونم چشمام و با ملایمش ببندم چراکه میدونم هیچ کس نمیتونه اذیتم کنه
#جزرومد
#پارت۲۹۸
محمدطاها&
_آخ…..
کف دست دکتر رستمی رو کتفم جای گرفت و دادم دراومد دردش زیاد بود لعنتی
بالاخره نگاه خیرم و از تو نگاهای بسته ش گرفتم
_تو که میگی خوبم پس چی شد….
دکتر دوست حاجی بود و شانس آوردم امشامگاه شیفت بود
_من خوبم…..ریحانه چرا به هوش نمیاد؟؟
عاقل اندر سفیه بهم خیره شد
_فکر کنم نیم ساعت پیش بهت بیان کردم آرام بخش گحرکت کرده تا صبح خوابه…...ولی این تویی که نمیدونیم کتف تازه از گچ دراومدت به یادگار بزن بزن چقدر آسیب متوجه شده…..
نگاه به صورت غرق خوابش انداختم
فکر تصویر رو به روم
از ریحانه
از اون…..حروم*
بار دیگر مشت شد
هنوزم ترس لحظه ای تو بغلم تکون نمیخورد
تا مغز استخونم و میلرزوند
_امانت کف دستم…..میترسم تنها بمونه
_ببین پسر به زبان سلیس فارسی دارم بهت میگم تا صبح خوابه….
تازه اون خانم مگه همجاده تو نیست بهش میگم بمونه اینجا تا تو به خودت برسی….
بار دیگر سکوت کردم
_محمدطاها….اگه تا نیم ساعت اومدی اتاقم که هیچ…..اگه نه میدم هر دوتون و مرخص کنن برید رد کارتون….اون وقت تا صبح زل بزن بهش…..
حرکت کرد و من تازه باهاش تنها شدم
جای گرفتم لبه ی تختش دستم و آروم رو صورتش گذاشتم
تازه گرم شده بودن
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن