_بد که نشد برات….یه مادر بزرگ داری که همه رو به صف میکنه تا خم به ابروی ریحانه جونش نیاد….خودتم که الان داری حکوت میکنی….
خندم گحرکت کرد از لحن شاکیش
_تو به حرفش گوش نمیدی….برعکس همش یه کاری میکنی خم به ابروی من بیاد تازه حسودیتم میشه؟؟
_به تو حسودی کنم؟ خوب گوش کن این بار آخر بودا خوشم نمیاد هر دفعه گوشی کف دستت بگیری و منو…..
قاشق دوم و گذاشتم دهنش بسته بشه….
_اونکه بستگی به تو داره….وگرنه منم دوست ندارم مولین بزرگ بفهمه چه بلایی سر نور دیدهیش اومده و دوباره استرس بگیره…الانم اگه با اون همه حرف و متلکی که بارم کردی دارم قاشق غذا دهنت میذارم به یادگار همون آدم که وقتی برمیگرده تو روصحیح و سالم ببینه پسرعمو….
_عـــه….که اینطور….
_چطور؟!
جوابمو نداد و دست ضرب دیده ش و آورد بالا تا قاشق و بگیره
بهش برخورد الان؟؟
این انگشت هاشم درست حسابی به یاد ساعدش جمع نمیشد
بشقاب و عقب کشیدم و دوباره مجبور شدم فرشته ی نجات و بندازم وسط
_چیکار میکنی؟الان مولین بزرگ بیاد بهش بگی یه سوپ بهت ندادیم و خودت با اون کف دستای داغونت خوردی؟ دعوام نمیکنه؟
_منم که باید مراقب تو باشم نه تو…..
با یاد کتک خوردنش
بار دیگر بغض لعنتی اومد سراغم
_تو مراقبم بودی که اینطوری شدی پس….پس سعی کن زود خوب بشی باشه؟؟
به یاد مولین بزرگ چراکه من روم نمیشه بهش بگم به یادگار بچگی من این بلا سرت اومده….
#جزرومد
#پارت۲۶۱
همش به یادگار مامان بزرگ نبود ولی نمیدونم چرا میخواستم بهش بقبولونم فقط همینه نه چیز بیشتر….
نمیدونم خشمگین بود…آزرده بود….قلبخور بود….که نگاه گرفت
_نمک نداره….
بغضم و قورت دادم و خنده نشست رو لبام
و از تو سینی نمکدون و برداشتم پاچیدم تو ظرف سوپش
که با صدای تکون خوردنای امیر و حرفایی که داشت تو خواب میزد سرم و چرخوندم
_خب اینجوری که این پاهاشو جمع کرده معلوم راحت نیست….چرا اینجا خوابیده وقتی اتاق هست….
_مثلا تمایل داشت صداش میکنم بشنوه….
دیگه آخرای سوپش بود و من خندم گحرکت کرد
_این که یه جوری بی هوش شده که توپم در کنیم بیدار بشو نیست که…..ولی توام باهاش شتابزده نباش مشاهده کردم غمگین میشه….
داشتم نصیحتش میکردم
اونم محمدطاها رو….
سوپش که تموم شد با دستمال دور دهنشو پاک کردم
زیرا همیشه خودش همین کارو میکنه بعد از غذا
وسواس داره
_یک هفته س مدام کنارمه
منم عادت ندارم آویزون کسی باشم شتابزدهیم به خاطره اونه….
یعنی یه غذا دادن انقدر آدم و عوض میکنه که مهربون شده و این اعتراف….
من که از پس این آدم صفر و صد برنمیام
قرصاش و دونه دونه میدادم بهش
و لیوان آب و میگرفتم جلوی دهنش
دیگه وقتی بغلش میکنم کار از خجالتم میگذره….
_صورتتم…فکر نکنی از عمد بود….امیر حسام یهو ولم کرد و نتونستم جلوی سنگینیش و وقتی اومدم سمتت بگیرم
نگاهام گرد شد
از کجا متوجه شد من اولش همین فکرو کردم؟
_تو ذهن میخونی؟
نگاهشو پر از سرزنش کرد که با حرفم گفتم فکرش درست بود
_ذهن خونی نمیخواد وقتی میشناسمت….
از کی تا حالا منو میشناسه عقل کل شمس ها؟
#جزرومد
#پارت۲۶۲
برای اینکه جمع بشه گلومو صاف کردم
چراکه به اندازه ی کافی جو بینمون عجیب طور بود که ضربان دلمو روی دور هزار فرستاد….
_چیز….کف دست خودم نبود که….همین طوری اومد تو سرم….تازه اونم به یادگار سابقه ی خرابته وگرنه که من اصلا باهات پدر کشتگی ندارم…..
داشتم باهاش
ولی شامگاهیه اونایی که خودشونو میزدن به اون راه حرف زدم و نگاه پر سرزنششو وقتی قفل چشمام بود با یه حرف دیگه جمع کردم
_حالا اونو ولش کن دستشویی نمیری؟
ابرو بالا فرستاد
_آخ….تو میخوای کمک کنی؟
_چمه مگه؟
اشتباه میکنم یا پوزخند زد الان؟!
با مشاهده کردنش یه دفعه یاد بابا و مهربونیاش تو ذهنم مجسم شد
آروم و حسرت وار یه نفس عمیق کشیدم
_وقتی میخندی بیشتر شامگاهیه بابام میشی ولی اون غد نبودا…توام نباش….
هر کاری رو که نباید انجام نده تا زودتر حالت خوب بشه….باشه؟
دنبال چی میگشت تو دیدهام با اون نگاه ناخواناش که بعد از یه مکث کوتاه تو صورتم جدی شد
جدیت الانش فرق داشت انگار که پشتش…..یه حسی باشه یه حس خوب و لطیف
_عمو با تو غد نبود وگرنه هرروز با حاجی جر و بحث داشتن به یاد حرف و نظر خودش….
لبخند تلخی رو لبم جای گرفت….قلبم براش تنگ شده بود
_خودت چی؟چون مامان بزرگ میگه اخلاقت بسیار شبیه حاجیتونه….
_من جلوی حاجی چیزی که باب میلش نباشه رو نمیاظهار کردم…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن