رمان جزر و مد پارت ۱۲۷

جلوی در حموم راهی شدم شاید اونجا باشه

چند بار صداش کردم به امید جواب ولی هیچی؟!

حتی صوتی آبم نیومد که به خودم جرات دادم و در و باز کردم…..

نبود….نمیتونه بیرون راهی شده باشه من تمام مدت….

نگاهم سمت تراس رفت….از پشت پرده ی حریر دیدمش….

احمق….

تو این بارون….

با چند قدم بلند خودم و رسوندم بهش.‌..

سرش رو میز بود و مثل موش آب کشیده شده بود….

چند بار نرم زدم رو گونه های گر گراهی شده ش و آواش زدم اما تکون نخورد….

از حال حرکت کرده….

_دختره ی بی فکر….

کف دست انداختم زیر سر شونه و زانوهاش و گذاشتنش رو تخت…..

گیج اطرافا رو چشم دوختم….

دلواپسی از حالش قدرت اندیشیدن و ازم گراهی شده بود….

فقط یه لحظه میتمایل داشتم تا بدونم باید چیکار کنم…..

گوشی رو برداشتم و اول به رزوشن اطلاع دادم یه آمبولانس خبر کنه زیرا تو این وضع هوا و تمرکز نداشتن خودم ماشین بردن تو خیابون دیوونگی بود….

خودمم حرکت کردم سراغش

اینطوری با این لباسای خیس اگه میموند بدتر میشد

#جزرومد

#پارت۴۰۴

ماهگل که بچه بود زیاد تب میکرد و من میدیدم مادر چطوری تر و خشکش میکنه….

یه لباس سبک تا حرارت بدنش بیشتر نشه

از تو ساکش که پایین تخت بود یه تاپ دو بندی برداشتم و با فکر اومدن تکنسین آمبولانس با یه پیجادهن نازک عوضش کردم….

کنارش رو تخت جای گرفتم….و زیر لب با یه استرس و حس انزجار از این حال و موقعیتی که توش گیر افتاده بودم سرزنشش کردم….

آخه من چطوری میتونم؟!

صورت سرخ شده ش مجبورم کرد تعلل و بزارم کنار…..

تمام مرد بودنمم به کار گرفتم تا نامردی نکنم….

چون دوست نداره نگاه بیجا رو….

توهین به خودش میدونه….

منم توهین به خودم میدونم دزدکی متوجه شد زدنشو….

نگاهم و از تن و بدنی که لباسای خیس بهش چسبیده بودن گرفتم و به صورتش دادم…..

به نگاهای بسته ش….

ذهنمم به اون اخلاق درخشانش….

لباساشو دونه دونه در می آوردم

سعی میکردم دستام کوچکترین لمسی با بدنش نداشته باشن اما…..نمیشد و با هر بار برخورد ریز یه جریان برق از تنم وصل میشد و گر میگحرکت کردم

خنده داره ولی هیچ وقت تو زیستنم حتی از ذهنم رد نشد که یه روز خواهان یه دختر باشم و نتونم لمسش کنم….نتونم به خودم اجازه بده حتی وقتی چشماش بسته س یه دل سیر نگاهش کنم….تازه هگه ی اینا به کنار

ریحانه……..محرممه…..یه جورایی….زنم…..نه یه غریبه….