بی مهابا تک تک سلولای بدنم داشتن حقارتم و فریاد میزدن ولی دلم نمیفهمید که
قد بلند شدم و با دو قدم خودم و بهش رسوندم و بازوش و گرفتم و چرخوندمش طرف خودم
الان بهتر شد….
نگاه تو نگاه بهت زده ش از حرکت بی مقدمه م…
محکم و پر از حرصی که سعی داشتم پنهانش کنم….آوام کشیده شد
_من برات شوخی ام؟!بهت میگم چرا وقتی قراره زن بگیری به من میگی دوستت داشته باشم بعد میگی بریم شام؟!
بازم دهنش باز و بسته شد
پشیمون شد از بیان کردن
شایدم اشتباه بود…
غرورش نمیذاشت یا من در حد بزرگ بودن اون نبودم که بخواد خودش و درگیر جواب دادن بهم بکنه…..
_اشتباه متوجه شدی….
_چی رو؟!
دست کشید رو موهاش و با یه پیشونیه جمع شده از اخم قد راست کرد
_منظورم این بود که حالا که بینمون دعوا و بحثی نیست باهم درست حرکت کردار کنیم……بهم اعتماد کنی مثل قبل…..و سختش نکنی….همین….
همینِ اون…..مهر تایید علاقه ش بود به منه احمق….به منه نفهم….به منه ساده قلب….
نتونستم جلوی سرریز شدن تمام شکستگی وجودم و بگیرم….
با صورت جمع شده به اامان چیزی که به ذهنم رسید چنگ زدم
_همین؟!
#جزرومد
#پارت۳۹۲
حالم بدتر شد
_تو ازم متنفری نه؟!
اونقدر ناباور بهم زل زد که
_چی داری میگی؟ دیوونه شدی؟!
نالیدم
_به خدا دیوونه م کردی….نمیفهممت…..آخه……
سردرگم اینور و اونور نیم قدم میزدم…
تو یه خلسه ی عمیق افتاده بودمدو هر چی تو ذهنم ردیف میشد و تو قلبم جمع شده بود به زبون می آوردم
_آخه مگه میشه؟!
به جون عزیزترین آدمای حیاتم دوست دارم باور کنم
دوست دارم باور کنم حرفات به امیرو اما دلم همش میگه دروغ داری میگی….
تو باهام بسیار خوب بودی…….همیشه مراقبم بودی…..هر جا راهی شدم دنبالم اومدی……اون حرفا…اون کارها….هیچ کس تا حالا مثل تو باهام نبود….خودتم عوض شده بودی که امیر فهمید ماهگل درک کرد مولین بزرگ متوجه شد….پس فقط بهم بگو چطوری میشه؟!
کنارم اومد و دستش سمتم دراز شد
قسم میخورم این حد از استیصال و برای اولین بار بود میدیدم
من میدونم دردم چیه ولی اون چی؟!
این همه به هم ریختگی از کجاست؟!
این همه آشفتگی چی؟!
اما خودم و عقب کشیدم تا بار دیگر با لمسش منو تو خلسه نبره…..
_باشه حق داری……..ببخش که حواسم به احساسات تو نبود….ببخش که بیشتر از…..وظیفه م مراقبت بودم و تو رو به اشتباه انداختم…..
امشامگاه قصد جونمو کرده؟!
خارج از تحملم شد..
زدم به سیم آخر….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن