پارت ۲
در خونه رو با سروآوا باز میکنم، حضورم رو اعلام میکنم:
– سلام اهالی، چطورین؟
مولینم از آشپزخونه بیرون اومد و با رویی خوش سلام کرد و حالم رو پرسید.
– خوبم قربونت بشم من! مهنازجون، قلبوین و باباعلی کجان؟
مهناز:
– قلبوین توی اتاقه، داره آماده میشه و پدرت هم بیرونه. برو آماده شو، دیر میشه.
– باشه عزیزم.
مهناز:
– لباست رو گذاشتم رو تخت، دخترم.
از پلهها رفتم بالا و وارد اتاقم شدم. تم اتاق من بنفش و سفید بود، اما برعکس من، اتاق قلبوین سفید و خاکستری روشن بود.
تند حرکت کردم، یک دوش سرسری گراهی شدم و لباس پرنسسی قد بلندی به رنگ سفید و صورتیِ ملایم، با سرشونههای توریکارشده، پوشیدم. آرایش مختصر و سادهی دخترونهای کردم و کفشهای پاشنه قد بلند سفیدم رو پوشیدم.
بعد از نگاهی که به خودم توی آینه انداختم، با لبخندی از اتاق خارج شدم. از پلهها پایین رفتم. مشاهده کردم که قلبوین لباس ماکسیِ دخترونهای به رنگ سرمهای پوشیده و مولینم هم لباس ماکسیِ قد بلند زنونهای به رنگ کرم پوشیده.
بابا: بریم، دیر شد.
سوار ماشین شدیم و بعد از نیم ساعت رسیدیم. بعد از اینکه وارد باغ شدیم، مانتو و شالم رو به خدمتکار دادم.
صدای موسیقی و مهمونهای زیادی داخل باغ بود.
بابا که همین اول، مستقیم پیش عمو رضا و عمو محمد حرکت کرد. من و مولین و دلوین هم در یک جای خلوت نشستیم.
بعد از چند دقیقه، دخترخالهم زهرا به هممسیر دوتا دخترعمههای نچسب، روژان و روژین و دخترعمو رزا به سمت ما اومدن و بعد از احوالپرسی، من و دلوین رو از سر جامون بلند کردن و به یک گوشهی خلوت مجلس رفتیم و دور هم قرار گرفتیم.
زهرا لباس پوشیده و کشیده خاکستری پوشیده بود. چهرهی سادهای داره، اما بسیار مهربون و معصومه. ۲۲ سالشه و داره پرستاری میخونه.
روژین لباسی نسبتاً چسبان و کوتاه با رنگ نارنجی پوشیدهبود. چهرهی سادهای داره، اما با لبهای پروتزشده و موهای رنگشده، نمیتونستم بگم که سادهست. ۲۳ سالشه و داره معماری میخونه و توی شرکت پدرش کار میکنه. روژان لباس ماکسی تنگ و قد بلندی به رنگ طلایی پوشیدهبود و برعکس خواهرش، موهاش رو فر درشت کردهبود به همراه آرایش غلیظی که سنش رو بالاتر بردهبود. ۲۴ سالشه و عکاسی کار میکنه.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن