نمیدانم چقدر حرکت کردم که حس کردم پاهایم درد گرفته .
همانطور قطره های باران در پوست کف دستم فرود می آمد .و انگار قرار نبود این باران کمتر شود
دیگر آدما را در خیابان نمیدیدم ،انگار مدتی که متوجه شدند باران شمتوجه شد تر شده فرار کردند و به یک جا پناه آوردند.
ولی من حدس میزنم که قرار است مریض شوم زیرا مدت طولانی است که در زیر باران راه میروم
هنوز فکرم پی حرف های فرید بود.
چطور متوجه نشدم..؟
چرا ذهنم فقط همین و تکرار می کنه”چرا متوجه نشدم؟چرااا”
دوباره نگاه هایم تار شد هوای خنک باعث شده بود لرز بگیرم و دندانم را از سرد بودن بهم بسابم
پاهایم لرزان بود و حتی نمیتوانستم به ایستم .صوتی بوق ماشین باعث شد برگردم و نگاهی به ماشین کنم.
زمانی که فرنود و متوجه شدم آب بینی ام را بالا کشیدم.او از کجا می دانست اینجا هستم؟
از ماشین پیاده شد و یک قدمی ام از حرکت ایستاد و کف دستش را روی پیشانی ام حس کردم :
_چرا اینقدر سردی تو ،ترنم؟
انگار منتظر نشد تا پاسخش را بدهم مرا به سمت ماشین برد و منم در را باز کردم و قرار گرفتم.
او بسیار سریع تر از آنکه متوجه بشم داخل ماشین جای گرفت و با بهت به من چشم دوخت و اضافه کرد:
_تو چرا تو این روزگار اومدی بیرون؟
انگشت دستانم را بهم پیچاندم ،چطور به او می فهماندم که حوصله ی هیچ کسی و ندارم:
_چرا چشات قرمزه…چرا جوابم و نمیدی؟
به دیدهانش زل زدم و هموقت کف دستگیره را گرفتم و با صدایی که به سختی جلوی لرزش آن را گحرکت کردم لب زدم:
_فکر کنم من و اوردی اینجا که سوال پیچم کنی..؟به تو هیچ ربطی نداره که حال من و می پرسی.
تا خواستم کف دستگیره و پایین بکشم فرنود کف دستم را گحرکت کرد و بیان کرد:
_ببخشید ترنم نمیتمایل داشتم با این حرف ها اذیتت بدم.
کف دستانش را پس زدم و با صدای محکم و لرزونم اضافه کردم :
_به من دست نزن …
انگار همین حرفم باعث شد دیدهانش گسرخوش شود اما ماشین را حرکت کرد و بیان کرد :
_ترنم،چه اتفاقی افتاده …واسه چی ناراحتی؟
از کوره در حرکت کردم و با صوتی قد بلند که فرقی با جیغ نداشت اضافه کردم:
_ولم کن دیگه ..هی میگی چیشده ..چیشده دوست ندارم جوابت و بدم راحتم بزار
و با کف دست هایم شقیقه هایم را مالش دادم.هیچ فکری در ذهنم نبود .ذهنم پوچ و خالی بود .حتی نمیدانستم باید چیکار کنم و چه واکنشی نشان بدم.
_ببین ترنم ،قربونت برم..خب این و که میدونم اتفاقی واست افتاده میتونی با من حرف بزنی شاید بتونم کمکت کنم هومم؟
سرم را به نشانه ی نه تکان دادم و زمزمه کردم”نمی تونی… نمی تونی ”
با دیدهانم به خیابان خیره شدم.این کوچه خونه ی بی بی بود تا فرنود میل داشت حرف بزند حرفش را قطع کردم و اظهار کردم:
_من میخوام پیاده شم..
فرنود دستی را بالا کشید و ماشین و پارک کرد و به چشمانم چند ثانیه خیره شد و بیان کرد:
_درسته که تو نمیخوای بهم بگی چه اتفاقی افتاده …اما بالاخره می فهمم ولی…
چند ثانیه مکث کرد انگار از حرفی که میخواست بزنه واهمه داشت.
همانطور با چشم هایم نگاهش می کردم سنگینی نگاهم را حس کرد و که لب زد:
_خب …من چند ماهه…
با صدای زنگی که از تلفنم به صدا در رسید بدون اینکه به حرف های فرنود اهمیت بدهم بیرون آمدم.
سمانه بود آیکون سبز را لمس کردم و اظهار کردم:
_بله؟
_سلام ،خانوم نه حالی از ما میگیری نه زنگ میزنی ..
زانو هایم را خم کردم و به فرنود دست تکان دادم و سرد اظهار کردم:
_مرسی که من و رسوندی خدافظ
و به سمت کوچه ی بی بی رفتم و هموقت میدیدم فرنود حرکت نمی کند و همینطور به من نگاه می کرد.
_ترنم…چرا جواب نمیدی الوو؟
با یاد آوری اینکه سمانه پشت خط هست دیده هایم را بستم ،خیلی آدم فراموش کاری بودم:
_یه لحظه صدات قطع شد …خب بگو
_میگم ترنم رتبه ی کنکورت چند شد ؟
زنگ در بی بی را فشردم.که همزمان دوباره صدای رعد و برق گوش هایم درد گحرکت کرد:
_من رتبه ی کنکورم و نمشاهده کردم.
ولی انگار مشتاق تر از این بود که حرفم را جواب دهد لب زد:
_مگه میشه؟بسیار وقته اومده.
در را مادر باز کرد سلامی کردم و وارد شدم،مادر با دستپاچگی بیان کرد:
_گردنبندمو اوردی ؟
سرم را به نشانه ی آره تکان دادم و اضافه کردم:
_میدونم ..ولی خب قراره من ازدواج کنم قراره به چه دردم بخوره؟
باران شمتوجه شد تر شد و ابر های خاکستر باعث میشد هوا تاریک شود، وارد خانه شدم بوی آش رشته در کل خونه پیچیده بود :
_واقعا،؟فرید دیگه…درست؟
بدون توجه به کسی سریع وارد اتاق شد و در را محکم بستم و اضافه کردم:
_سمانه بیچاره شدم..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن