رمان جرئت و شهامت پارت ۲۷

در با صدایی باز شد.
و به سمت پله ها ساکت حرکت کردم .

فیروزگاره خانم را در جاده پله مشاهده کردم که تبسم میزد و میگفت:

_سلام عروس،بیا تو خسته شدی.

تشکری کردم و وارد منزل شدم، و در یکی از مبل ها نشستم و پاهایم را روی آن یکی پا گذاشتم.

فیروزگاره خانم به سمت آشپز منزل حرکت کرد و من هم با آوای قد بلند گفتم:

_زن دایی نیازی نیست زحمت بکشی.من فقط گردنبند مامانمو بردارم بعد برم.

فیروزگاره خانم با یه سینی آب میوه و کیک به سمتم رسید اخمی در پیشانی اش بود :

_چرا ترنم معذب میشی؟ اینجا خونه ی خودته منم تنهام نمیتونی بیای کنارم باشی؟

لبخند ملیحی زدم و آرام زمزمه کردم:

_ببینم چی بشه.

و آب میوه را از کف دست فیروزگاره خانم برداشتم و آن را نوشیدم.طعم آن باعث خنکی گلویم میشد .

فیروزه خانم دستانش را بهم گره زد و اظهار کرد:

_خب دخترم میدونی که دوروزگار دیگه مراسم عقدته …و تو یه پیجادهن قشنگ باید داشته باشی .

لب های خشکم را خیس کردم و پچ زدم:

_زن دایی نیازی نیست این همه خرج کنیم. یه عقد ساده هم کفایت می کنه.

فیروزگاره خانم لیوان را از دستم گرفت، و اظهار کرد:

_دخترم هر جور راحتی..امروزگار لباست و گرفتی، ؟

_آره مولینم از یکماه پیش برام لباس مخصوص گرفت که بپوشم .

فیروزگاره خانم تبسمی زد و وارد آشپز منزل شد .خودم هم نمی‌اطلاع داشتم این چه تصمیمی است که گرفتم.

انگار حرف های فرنود و دوست دختر فرید را فراموش کردم.و به این ازدواج تن دادم.

چند دقیقه همانطور گذشت و من با فیروزه خانم صحبت می کردم‌. و با او درد و قلب می کردم.

او زن خیلی مهربانی بود. داشتم میوه هایی که فیروزگاره خانم به من داده بود را میشستم که تلفنش زنگ خورد

فیروزگاره خانم تلفن را برداشت و صحبت کرد بعد از چند ثانیه قطع کرد و گفت:

_ترنم …من باید برم بیرون

با دیدن او نگاهی به صورتش اظهار کرد و با لحن تعجب گفتم:

_چیشده مگه؟

فیروزگاره خانم لباس و مانتو هایش را داشت می پوشید لب زد:

_فرید ،از پستچی براش یه نامه ی مهم اداری اومده …بهم اظهار کرد برم بیارم ده بیست دقیقه دیگه میام‌.

با کف دست هایم اوپن را گرفتم و لب زدم:

_خب منم برم دیگه گردنبند مولینمم داخل کیفم گذاشتم.

داشتم از آشپز خانه می رفتم که زن دایی دستانم را گراهی شد و گفت:

_ترنم من کلید خونه رو ندارم.تا ابجادهیم و فرید بیان ساعت ۷ میشه‌.تو بی زحمت بمون دخترم.

_آخه…

_آخه نداره با تابان حرف میزنم اجازه بده..

و تلفن را برداشت و بدون اینکه منتظر ادامه ی حرفم بشود از منزل خارج شد.

نمی‌توانستم درک کنم ،خودت فرید کارش را انجام دهد؟باید حتما مادرش برود

آوای رعد و برق باعث شد تمام شیشه های پنجره به آوا در آید و خاموشی خونه را بهم میزد.

و اضطراب عجیب در وجودم بیدار می کرد….