رمان ثمر پارت ۳۳

ناخداگاه به سمت میز راهی شده و تخته شاسی که با ریحانه خانم خریده بود را همراه مداد های مخصوص طراحیش درون کف دستش جمع میکند و از میانشان مداد های B6 و B8 را جدا می‌کند ..

چیزی عجیب قلبش را قلقلک میدهد تا تصمیمش را عملی کند !

روی صندلی نزدیک به مرد میشیند ، انگار کف دستی از غیب به او فرمان می‌راند که شروع به طراحی سیاه قلم از چهره ای مرد می‌کند .

نیمه های جاده کف دست نگه می‌دارد و نگاهش را میان مرد و نقاشی اش چرخ میخورد …

او چکار داشت میکرد ؟‌چرا باید این نقاشی را بکشد !

عقلش هشدار می‌داد اما قلبش از آنسو سعی در تبرئه کردنش داشت

” مگه چی میشه ؟

چهره ای غریبه هارو طراحی کنی خوبه!

فقط یه طرح ساده اس که قراره بندازی بره زیاد سخت نگیر ثمر ”

با این افکار دستش روی کاغد رانده و ادامه ای طرحش را میزند .

به چشم هایش که می‌رسد بیشتر و بیشتر دقت می‌کند، انگار که میمیل داشت تک تک مژه های قد بلندی که روی صورتش سایه انداخته را نقاشی کند … که مبادا حتی یکی از آنها از قلم بیوفتد !

اواخر کارش که می رسد چینی به پیشانی شهیار می افتد و درست در لحظه ای که فکرش را نمی کند و او چشمش را باز میکند .

با مشاهده کردن او در نزدیکی اش ابرویی بالا می دهد ، خودش را بالا میکشد و در حالی که نگاهش به صورت مضطرب اوست به تاج تخت تکیه می‌دهد .

_ چی داشتی میکشیدی بده ببینم!

دخترک آب خشک شده ای گلویش را قورت میدهد و سیبکش تکانی میخورد.

_ چ چیز خاصی نبود …

شهیار شانه ای بالا می اندازد و دیگر چیزی نمی‌پرسد، انگار همین امروزگار قسم نخورده بود دیگر با او کاری نداشته باشد !

هر کاری هم می‌کرد نمیتوانست روی این مورد دیده ببندد ؛ دخترک در زمنیه ای کاری اش خیلی با استعداد بود و اگر خوب تلاش می‌کرد مطمئن بود به جا های خوبی می‌رسد…

با صوتی مادرش که آنها را برای شام آوا میکند ثمر زودتر از جایش قد بلند میشود و با هول و ولا به سمت میز طراحی اش میرود ؛ حواسش هست که تخته شاسی را واژگون روی میز می‌گذارد و لب میزند .

_ برم پایین کمک کنم .

با رفتن دخترک از اتاق کنجکاو میشود آن طراحی را که ثمر انقدر قصد پنهان کردنش را داشت ببیند

از جایش بلند میشود ولی وسط جاده توقف میکند و شانه ای بالا می اندازد. با خودش می گوید

_ هرچی

اگه میخواست بهت نشون میداد دیگه شاید یه جیز خصوصیه ولش کن

با این فکر به سمت سرویس اتاق مسیر کج میکند تا آبی به کف دست و رویش بزند

کارش که تمام میشود حوله ای کوچکش را روی شانه اش می اندازد و لحظه ای به فکر میکند .

یک نگاه کوتاه چند ثانیه ای که ایرادی ندارد ؛ دارد!

ناخداگاه به آن سمت اتاق کشیده میشود و تخته شاسی را برمیگرداند و با چیزی که میبیند ، لحظه ای شوکه می ایستد…

دخترک او را کشیده بود !

اما چرا ؟

از افکار ضد و نقیضی که در سرش چرخ میخورد، سرش به دوران می افتد…

چرا کار های این دختر انقدر برایش عجیب بود؟

تمام روزگار از اینکه او را متجاوز خوانده بود خودخوری کرده بود و شامگاه تصویر او را میکشید ؟

نگاهش بار دیگر روی طراحی چهره اش با چشم بسته چرخ میخورد و لبخند ریزی روی لبش شکل می‌گیرد ، گفته بود به‌شدت با استعداد است ، حتی در کشیدن چهره ای آدم ها در خواب!

ناخداگاه تلفنش را برداشته و چند عکس از آن میگیرد ‌.

آن را در صفحه ای اینستاگرامش پست کرده و در کپشن تنها یک قلب قرمز می گذارد …

از پیج خارج میشود و تلفن را روی میز باقی می‌گذارد. اصلا خودش هم نمیداند چرا این کار را کرده بود ! کارش کاملا قلبــی بود و نباید پشت آن منطقی می گشت …

**

شام را که خورده بودند هر دو خستگی را بهانه کرده‌ و به اتاق امده بودند .

انگار بهانه ای شان خیلی واقعی بود که چراغ ها را به‌شدت زود خاموش کرده و هر دو دراز کشیده بودند…

دقایقی طولانی در خاموشی می گذارد ولی این ثمر است که از تاریکی قوت گرفته و لب باز می‌کند.

_ شــهیار !

اولین بار بود اسمش را اینطور بی قید صوت می‌کرد. شهیار هم برایش یک جور خاصی است این صدا کردن انگار ، جنسش فرق میکند چرا !

_ هووم ؟

دخترک خودش را بالا کشیده و به تاج تخت تکیه می‌دهد ، بی من من حرف اصلی اش را به زبان می آورد.

_ من معذرت میخوام بابت امروزگار صبح ‌…

شهیار که انتظار این رفتار را ندارد با کمی مکث جواب میدهد .

_ مشکلی نیست بگیر بخواب

دخترک اما کوتاه نمی آید.

_ میگم میشه جامونو عوض کنیم تو بیای روی تخت منم رو کاناپه بخوابم؟‌

شهیار دندان بهم می سابد

_ ده بار اینو اظهار کردی منم اضافه کردم نه ثمر بگیر بخــــواب

_ پس اگه اینطوره توام بیا رو تخت بخواب بزرگه جفتمونم جا میشیم !

با تموم شدن حرفش و نگاه عجیب مرد فوری با خودش می آید و سرخ شده سر پایین می اندازد …

و مِن مِنی میکیند

_ منـ …منظورم اینه که اذیت میشی گردنت درد میگیره !

شــهیار بی حرف دوباره سر جایش برمیگردد . فکرش درگیر حرف دخترک است ولی بی خیال زمزمه میکند

_ راحتم من تو بخواب

دلش اما نمیداند چرا سریع تر از قبل می کوبد !

پیشنهاد دخترک شاید کاملا بی منظور بود اما او نمیداند چرا فکرش بهم ریخته بود … اما نمیخواست بار دیگر اشتباهی بکند …

او مرد هولی نبود و ولی نمیتوانست بخودش قول بدهد هیچ گاه امیال مردانه اش سرریز نمی‌شود.

حالش از اینکه اینطور سست عنصر باشد بهم میخورد ، نبود هم ! ولی مدتی بود همه چیز عوض شده بود ، دیگر خودش را نمی شناخت

اعتراف می‌کند اامان بارش تماما از سر حرص و عصبیت وحشتناک بود ، نتوانسته بود منتظر بماند و پس فردا انگ بی غیرتی به پیشانی اش بخورد…

با حرف هایی که عروسشان در گوشش خوانده بود به مرز دیوانگی رسیده و آن اشتباه جاده کرده بود !

ولی دیگر نمیگذاشت آن شب تکرار شود . او پگاه را در زندگی اش داشت ، بیشتر از این در باتلاق این خیانت نباید فرو می راهی شد .

اصلا او بدون پگاه بودن را بلد بود !

سالها بود خلوت هایش را با پگاه پر کرده بود ، نمیاطلاع داشت حسش به او چیست ، هیچ‌گاه هم نامش را محبت نگذاشته بودند .

شـــاید یک وابستگی شمتوجه شد ! شاید هم عاشق شدنی که تبدیل به عادت شده است …

هر دو مرهم درد بودند برای هم ‌، رفیق روزگار های تنهایی و درد ! هر وقت هر کدام از جایی رنجیده و آزرده بود دیگری بود که تسکین دهد …

نگاهش ناتمایل داشته روی دخترکی می‌چرخد که با فاصله ای چند متری از او بخواب رفته است ! واقعا حس به او چه بود ؟ حتی خودش هم نمیداند چه مرگش شده است، آینده‌شان با این دختر چه میشد نمیداند …

بنظر شمام حس شهیار به پگاه دلدادگی نیست ؟

نظرتون راجب رابطش با پگاه چیه!

_ وای ثمر خسته نشدی دختر پاشو دیگه شب شد پاشو برو خونه !

با حرف مهتاب سر کشیده می‌کند و به بیرون نگاه میکند واقعا هم شب شده بود …

_ وای راست میگی دیرم شد الان تو این تاریکی چطور برم خونه حالا !

هوا داشت تاریک میشد و او باید هرچه زودتر به خانه برمیگشت ‌.

لباسی که تقریبا کار دوختش تمام شده بود را تا زده و داخل کمدش می گذارد ‌‌، فردا اتویش میزد و تحویل مشتری می‌داد…‌ مانتوی بلندش را تن میکند و شالش را مرتب روی سرش می اندازد.

خانواده اش شهیار یا خودش هیچ گاه به اینکه باید چادر سر کند گیر نداده بودند با اینکه ریحانه خانم خودش همیشه چادر به سر داشت ، ولی او سالها بود با پوشیدن لباس های کشیده و راحت عادت کرده بود نمیتوانست این عادتش را یک هو ترک کند .

حتی ریحانه خانم وقتی او را به خریده برده بود چیزی راجب خرید چادر خریدن نبیان کرده بود

در خانه ای پدری هم ، با آنهمه سخت گیری هیچ گاه نتوانسته بودند متقاعدش کنند چادر سر کند ! چادر را هیچ گاه بد ندانسته بود ، فقط او راحت نبود موقع سر کردنش !

البته قلبیل اصلی این نافرمانی بزرگ مادرش بود ، ثمینه بانوی مهربانش که بسیار زود تنهایش گذاشته بود اما او که بود هیچ کس نمیتوانست به ثمرش بگوید بالای نگاهت اَبروست …

وقتی بود حیات‌شان بسیار خوب بود ، بابایش مهربان تر بود برادرانش قلدری هم می کردند مادرش بود که گوششان را بپیچاند !

با فکر به خانواده ای که او را خیلی راحت مانند یک تکه اشغال دور انداخته بودند غم عالم به قلبش سرازیر میشود

کیفش را برمی‌دارد و گوشی جمشاهده کردش را داخلش می‌گذارد، چند روز پیش یک شامگاه شهیار یهویی جعبه ای به کف دستش داده بود و اضافه کرده بود لازمت میشود !

بازش که کرده بود با دیدن گوشی تلفنی دقیقا از مقلب گوشی خودش با رنگی متفاوت تر هم شاد شده بود و هم شرمنده…

آنها زوجی نرمال نبودند که بگوید شوهرش برایش خرج کرده او خودش را بیشتر از یک سربار برای این خانواده نمی دانست

اینقدر هزینه بنظرش زیادی بود ، میل داشته بود پس بدهد ولی شهیار با چشم غره ای از منزل بیرون زده بود .

و او پیش خودش بیان کرده بود این هم یک بدهی روی بدهی های پیشینش که باید بعدا پس بدهد !

همراه مهتاب از کارگاه خارج می‌شوند، اما بسیار زود با وارد شدن شوهر مهتاب به دنبالش، مسیرشان از هم سوا میشود ، انها که می روند او هم به طرف خانه جاده می افتد.

ولی هنوز چند متر جلوتر نحرکت کرده بود که آوای آشنایی توجه اش را جلب می‌کند.

_ احوال ثـــمر خانوم !

ثمر متعجب سر برمیگرداند و با مشاهده کردن شاهین چند قدم آنورتر از خودش سلامی میدهد.

_ سلام ، شما اینجا چیکار میکنین؟

شاهین کف دستی به پشت گردنش میکشد و تبسمی میزند

_ ای بابا باز که برگشتیم سر خونه ای اول دختر !

مگه قرار نشد منو جمع نبندی دیگه ؟

ثمر مضطرب سر به تایید تکان می‌دهد و لب میزند.

_ ناظهار کردین اینجا چیکار میکنین؟

شاهین که میبیند دخترک از شما و ما خارج بشو نیست بیخیال میشود.

_ هیچی میتمایل داشتم به خاله یه سر بزنم حاجی هم بیان کرده بود بیام کارم داره اینطور شد وسط جاده شمارو هم زیارت کردیم .

ثمر آهانی می‌گوید و همجاده هم‌ به طرف خونه جاده می افتند ‌، نمیاطلاع داشت از اینکه شاهین هست تا این مسیر تاریک را با ترس و تنهایی جاده نرود خوشحال باشد یا از اینکه شهیار باز ببینید و قشقرق جمشاهده کرد مسیر بیوفتد بترسد !

نمیاطلاع داشت شهیار چرا نبست به پسرخاله اش انقدر حساس بود ؟ او که هیچ چیز بدی تابحال از شاهین نمتوجه شده بود !

ولی همچنان سعی می‌کند با حفظ فاصله از او مسیر برود که شاهین بار دیگر قدمی نزدیک شده و لب میزند.

_ راستی ثمر انگار موندنت اینجا قراره طولانی بشه آخه مامان میاضافه کرد سر کار میری ؟ تو همین کارگاه سر کوچه کار میکنی درسته ؟

دخترک سر به تایید تکان می‌دهد

_ آره اینجا کار میکنم ، نمیدونم شاید حالا حالا ها اینجا باشم واسه همین نتمایل داشتم بیکار بمونم

شاهین با تبسمی ملایم به نیم رخ دخترک خیره میشود و دست مشت می‌کند تا نزدیک تر نرود او با دختران زیادی معاشرت داشت که به‌شدت راحت بودند و حفظ حریم برایشان هیچ معنایی نداشت ، بدون محدودیت کف دست می گرفتند و بسیار جلوتر هم می‌راهی شدند حتی ! اما نمیدانست چه چیزی در این دختر متفاوت است که حتی با نگاه کردن یا همین همکلامی کوتاه مدت هم مانند نوجوانی دبیرستانی از ذوق زده میشد!

انقدر حواسش پرت دخترک است که نمیداند اصلا کی به منزل ای خاله اش می رسند . او بی قید زنگ در را می فشارد ولی نمیداند دخترک از استرس دارد پس می افتد و پوست لبش را میجود

ریحانه خانم با گوش دادن صوتی خواهر زاده اش از پشت آیفون، گل از گلش می شکفتد و در را فوری برایشان باز میکند .

_ بیا تو جان قلب خاله خوش اومدی …

در باز میشود و شاهین در را به جلو هول داده کف دستش را به جلو میگیرد تا ابتدا ثمر وارد شود .

_ خانوما مقدم ترن …

دخترک زیر لب تشکری می‌کند و داخل می رود ، اولین جایی که نگاه می‌کند پارکینگ است تا ماشین شهیار را ببیند ولی با ندیدنش نفسش را آسوده بیرون میدهد .

پس هنوز نیامده بود !

شاهین هم با گحرکت کردن رد نگاه دخترک به‌شدت زود مطلب را می‌گیرد و می گوید .

_ از شهیار می‌ترسی ثمر ؟

پیش از جواب دخترک ادامه میدهد :

البته حق میدم بهت ، نمیدونم چرا این برج زهرمار سر تو اینطور حساس میشه ، خبر نداشتیم فکرای دیگه میکردیم اما خب !

دخترک با تعجب از این حرف شاهین به سویش برمیگردد

_ از چی خبر نداشتی ؟

شاهین دهان باز می‌کند و می گوید

_ همین چیزش دیگه اینکه …

ولی قبل از تکمیل حرفش صوتی ریحانه خانم هر دو را به طرف خودش می چرخاند

_ خوش اومدی خاله چرا دم در وایستادی … عع ثمر توام اومدی مادر خسته نباشی بیاین تو دیگه !

هر دو به طرف خونه راه می افسریع اما فکر ثمر هنوز هم درگیر حرف شاهین است ، از چه چیزی خبر داشت که او نمیدانست!

شانه ای بالا انداخته و وارد خانه میشود ، حالا که شاهین اینجا بود شاید در یک موقعیت مناسب می‌توانست موضوع را از او بپرسد !

لیوان های چایی را مقابل مقابل ریحانه خانم ، شاهین و حاج شهروزگاری که به تازگی به آنها پیوسته میگیرد و با خالی شدن سینی تو میخواهد به آشپزخونه برگردد صدای حاجی متوقفش میکند

_ کجا میری بابا جان بیا یکم بشین از صبح سرکار بودی خسته ای خودتم .

برمیگردد و با لبخندی مصلحتی میخواهد بهانه ای جور کند که ریحانه خانم پیش کف دستی میکند

_بشین مادر راست میگه حاجی .

ناگریز روی مبل دونفره ای مقابل آنها جا میگیرد و به حرف هایشان گوش می‌دهد. حرف که چه بگوید این شاهین بود که با شوخی ها و حرف های بامزه آنها را به وجد می آورد و آوای خنده هایشان کشیده در منزل می پیچید .

و دقیقا در همین حین است که آوای ماشین شهیار به گوش می‌رسد ،و ثمر دستان به عرق جای گرفته اش را با لباسش پاک می‌کند و نامحسوس نگاهش را به در میدهد تا واکنش شهیار را پس از متوجه شدن شاهین بسنجد

دقایقی بیشتر طول نمیکشد که در باز میشود و شهیار داخل می آید. سرش پایین است ولی با متوجه شدن صدای خنده ای جمع سر بلند می‌کند و اولین چیزی که میبیند ، یک جفت نگاه نگران است که خیره او را نگاه میکنند .

سپس نگاهش را از روی دخترک به پشت سرش سوق می‌دهد و به شاهین می‌رسد که وسط پدر و مادرش جای گرفته و مثل همیشگی مشغول نمک ریختن است .

بی آنکه تغییری در حالتش بدهد کیف لپ تاپش را روی جا کفشی می‌گذارد و جلو میرود و با سلام بلند بالایی جمع را متوجه خودش می کند ،‌ با حاجی و ریحانه بانو حاج و احوالی میکند و سپس دقیقا بیخ گوش ثمر می نشیند .

سپس سر در گردن دخترک فرو برده و پچ میزند

_ به نه ثمر خانــــوم حالت چطوره… خوش میگذره ؟