شهیار وارد خانه میشود ، از دیدن شاهین هیچ تعجب نمیکند.
ماشینش را مقابل منزل مشاهده کرده بود !
اخم های وحشتناکش خود گویای همه چیز بود …
ثمر بلافاصله از جایش بلند میشوند و لرزان سلامی میکند .
شهیار چینی به پیشانی داده و با سر جواب دخترک را میدهد .
شاهین همچنان سر جایش جای گرفته و پسر خاله اش را نگاه میکند…
میوه ای خشکی در دهان انداخته و روبه شهیار می گوید.
_ رسیدن بخیر پسر خاله !
کجایی بابا ، این دختر رو تو یه خونه درندشت تنها گذاشتی رفتی ؟
حالا ما میدونیم تو سرت شلوغه بلخره اهل و عیا…
قبل از تکمیل حرفش صدای شهیار کشیده میشود .
_ از کی تا حالا مفتش خونه ای ما شدی پسره خاله راحله؟
همواره اینطور صوتیش میکرد ، شاید میتمایل داشت اینطور به او بفهماند تنها بستگی آنها بهم خاله اش است و بس!
شاهین پوزخندی زده و پا روی پا می اندازد .
_ دیگه وقتی خودت حواست نباشه همیشه کسایی پیدا میشن که باید صاحب دربیان دیگه اینطور نیست پسرخاله؟
شهیار دست مشت میکند و خودش را به سختی نگه میدارد تا خِرِ شاهین را نچسبد و خفهاش نکند
_ محمل نباف بچه ، بگو ببینم اینجا چیکار داری؟ به تو یاد ندادن وقتی مردی خونه نیست سرتو مثل بز نندازی بیای تو؟
شاهین تبسمی زده و با نگاه به دخترک لب میزند .
_ اوووه… یجوری میگی انگار از دیوار مردم بالا اومدیم !
منو ثمر این حرفا رو نداریم که دیگه… مگه نه ثمر ؟
پایان حرفش مصادف میشود با چشمان گرد ثمر و یقه ای که بلخره به چنگ شهیار در می آید.
_ گنده تر از دهنت حرف میزنی پسر… انگار دیگه زبونتُ لازم نداری؟
شاهین درحالی که سرخ شده است و سینه اش به خس خس افتاده تبسمی میزند .
_ نه
من اینطور فکر نمیکنم
سپس سرش را کنار گوش شهیار می آورد.
_ اگه نمیشناختمت میبیان کردم چند تا چند تا قد بلند میکنی پسر خاله ! اما ثمر خیلی حیفه زن دوم شه…
حرف هایش طوری شهیار را آتش میزنند که برای اولین بار کف دست روی اقوامی قد بلند میکند.
مشت محکمش که به چانه ای پسرک می خورد آوای جیغ ثمر هم بلند میشود …
_ گم شو از خونه ای من بیرون همین حالاااااا
شاهین ولی در حالی که گوشه ای لبش پاره شده و خون از آن جاریست از جایش کشیده میشود.
کف دستش را گوشه ای لبش میکشد و پوزخندی میزند.
_ آخ اگه حاجی بفهمه مهمونشو کتک زدن و از خونه بیرونش کردن چیکار میکنه؟
اینبار قبل از اینکه شهیار به سویش خیز بردارد ثمر خودش را جلو انداخته و مقابلش را میگیرد.
و با گریه فریاد میزند
_ نههه خواهش میکنم شهیار …
شهیار لحظه ای حواسش را یه چشمان سرخ و گریان دخترک میدهد .
اامان بار بود نامش را بی پسوند و پیشوند صوت میزد
اتصال نگاهشان ولی بسیار زود با رو بر گرداندن مرد قطع میشود .
_ بزن به چاک تا لهت نکردم شاهین … برو دعا کن به جون مادرت که به یه مشت راضی شدم گم شووو
صدای کوبش در بهم خبرِ حرکت کردن شاهین را میدهد و همان لحظه ثمر با نگاه به نگاهان به خون جای گرفته ای مرد فاتحه ای خودش را هم می خواند .
آب دهانی قورت میدهد و بی سروصدا میخواهد دور شود اما…
کف دست شهیار دور بازویش می پیچد و دخترک بی تعاقلب تخت سینه ای مرد کوبیده میشود .
_ انگاری برات خوب جا نیوفتاده حرفام نه!
تفهیم نشدی اونسری ؟
ثمر اینبار انگار که کسی ، سیلی به صورتش کوبیده باشد ، تمام آزردهی و دردی که در این مدت تحمل کرده است به یکباره مقابل دیدهش به تصویر کشیده میشوند.
باید زبان به شکوه بگشاید ، باید ناله کند و از آزردهی هایش بگوید …
لب باز کند و بگوید تو که نام شوهرم را یدک میکشی چرا تا نیمه شب تنهایم میگذاری که محتاج غیر شوم .
میخواهد فریاد بزند بس نیست اینهمه تحقیر و آزار و اذیت !
قلبش میخواهد بگوید توکه از من متنفری ، دیده متوجه شدنم را ندادی ، این ادا و اطوار هایت دیگر برای چیست؟
باید بگوید همین شاهینی که بدش را می گویی، امشامگاه مرا از برزخ ترس و تنهایی ام برای ساعتی هم که شده بیرون کشیده است تو چی!
اما نمیتواند ، لال میشود و سر پایین می اندازد …
چراکه خودش این عذاب را برگزیده بود ، چراکه خودش میل داشته بود زیر پای این مرد له و لورده شود تا اینکه با گلوله ای برادرش بمیرد !
فشار مرد که دور بازویش بیشتر میشود نگاه میبندد تا از درد فریادش قد بلند نشود.
_ لال مونی گرفتی؟
تو که انقد خوب بلد بودی لال بشی چرا اون روزگار پیش خونواده ات جلو دهن کوفتیت رو نگراهی شدی که تر نزنی به حیات من هااا؟
قول میداد زودتر خودش و این مرد را از این عذاب نجات دهد …
دیده بسته شده اش را باز میکند و نمیداند با کدام جرعت به نگاهان توفانی مرد خیره میشود .
بی آنکه از غرشش بترسد ، مینالد
_من خستم شهیار !
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن