دو ساعتی میشد تنها در منزل قرار گرفته بود …
تمام در و پنجره هارا قفل کرده بود !
همه ای چراغ های خونه را روشن کرده بود ، ولی هنوز هم قلبش قرص نشده بود …
دعا دعا میکرد شهیار زودتر برگردد!
شماره تماسی از او نداشت که زنگش بزند ، اما ریحانه خانم قبل از رفتن شماره ای خودش و حاجی را داده بود که اگر مشکلی داشت به آنها زنگ بزند !
الان ولی او خجالت میکشد ، زنگ میزد چه می اظهار کرد ؟
باد شدیدی بیرون می وزید و همین هم باعث سروصوتی شمشاهده کرد در باغ شده بود …
درختان کشیدهی که در حیاط بودند بر منزل سایه انداخته بودند و مدام تکان می خورند و هر بار زهر او را می ترکاندند .
کم کم داشت به گریه می افتاد …
ساعت از ده شامگاه عبور کرده بود و هنوز خبری از شهیار نبود !
با صبری به آخر رسیده به سوی تلفنِ خونه، می رود و شماره ای ریحانه خانم را میگیرد.
طاما نمیکشد که آوای زن آرام و نامفهوم از میان جمعیت به گوش می رسد .
_ بله
_ سلام منم مامان
زن خودش اصرار داشت او را مامان صدا کند.
ریحانه خانم بلافاصله بعد از گوش دادن آوای دخترک لب میزند
_ خوبی ثمر ؟
شهیار خوبه ؟ چیزی شده؟
دخترک لب به دندان میکشد تا صوتیش بیشتر از آن نلرزد.
_ شهیار خونه نیست ، من تنهام
_ چییی؟ خونه نیست !
این وقت شامگاه تورو تنها گذاشته کجا راهی شده این پسر؟
دخترک با بغض لب میزند
_ نمیدونم ، می .. میمیل داشتم بپرسم شما کی میاید؟ من تنهایی یکم ، یکم میترسم .
ساعت از نیمه شامگاه گذشته بود ولی او همچنان درگیر بار جمشاهده کردی بود که بی وقت به حجره رسیده بود !
تازه از حمام در وارد شده و میخواست کمیاستراحت کند که محمد علی با تلفنش تماس گرفته و خبر آمدن بار را داده بود .
حتی فرصت نکرده بود به دخترک خبر دهد ، اما حتما حاجی و مادرش تا حالا برگشته بودند !
با نگاهی به ساعتش که دوازده و نیم شامگاه را نشان میداد ، روبه محمد علی لب میزند
_ من دیگه میرم ، بارنامه رو امضا کردم ، فردا حاجی اومد بقیه اش رو راست و ریس میکنید . فقط بعد این حواست باشه محمد علی ، آخه نصف شب که وقت بار تحویل گحرکت کردن نیست !
محمدعلی باز زبان به عذر تقصیر میگشاید .
_ بله حق با شماست من خیلی شرمنده ام آقا ، نصف شامگاهی زابراتون کردم اما مجبور بودم تا مهر و امضای حجره نباشه نمیشد کاری کرد.
سری به تایید تکان داده و به سوی ماشینش حرکت میکند…
تلفنش را توی ماشین جا گذاشته بود !
فرصت اینکه برگردد و با خودش ببرد هم پیدا نکرده بود .
قبل از اینکه استارت بزند تلفنش را برمیدارد تا نگاهی به تماس ها و پیام هایش بیاندازد…
ولی با دیدن انهنه تماس و پیام از طرف مادرش و حاجی شوکه اش می کند.
نکند اتفاقی افتاده بود ؟
آخرین پیام مادرش را که باز میکند ولی ، حساب کار کف دستش می آید.
” کجایی پسره ای بیشعور اون بچه رو تو خونه ای به اون بزرگی ول کردی به امون خدا ، زهر ترک شده دختره دعا کن بلایی سرش نیومده باشه شهیار وگرنه شیرمو حلالت نمیکنم ببین چی بیان کردم بهت ”
تلفنش را گوشه ای پرت کرده و استارت میزند ،باز هم گند زده بود … فکر اینجایش را نکرده بود!
نمیداند با چه سرعتی می راند و به خونه می رسد ولی …
دیدهان سرخ شده اش را روی هم می گذارد و سعی میکند بخوابد ، ولی مگر میشد!
در این شرایط انگار جنی میشد ، ترس چنان در جانش رسوخ میکرد که تا نگاه می بست خیال میکرد سایه ای پشت پلک هایش نقش می بندد .
بعد از کلی تلاش ناموفق ، خوابش که نمیبرد از جایش کشیده میشود …
از اتاق خارج میشود و با ترس پایین می رود ، حتی شام هم نتوانسته بود بخورد .
تلویزیونی که تازه خاموش کرده است دوباره روشن میکند و با بالا بردن صدایش سعی میکند حواسش را پرت کند .
دیگر هیچ چاره ای دیگری به فکرش نمی رسید ، امشامگاه متوجه شده بود بی کس تر از هر زمان دیگریست !
بغض آلود نگاهش را به سریال در حال پخشی میدهد که هیچ چیز از محتوایش نمی فهمد …
به خودش که میآید ، چشمانش خیس شده اند و قطره ای سمج از گوشه ای نگاهش بیرون می جهد !
در همان لحظه آوای زنگ در قد بلند میشود …
آب دهانش را قورت داده و با ترس به سوی آیفون می رود .
با دیدن تصویر شاهین از پشت نمایشگر متعجب میشود!
نمیداند چه کند …
هنوز تهمتوجه شد های شهیار راجب شاهین در گوش هایش زنگ میزد
کمی که این پا و آن پا میکند در همان لحظه آوای زنگ تلفن خونه کشیده میشود .
با عجله به سوی تلفن راهی شده و بَرش می دارد. ریحانه خانم بود …
_ سلام خوبی دخترم … زیاد که نوحشت کردی؟
دخترک لب به دندان میگیرد.
_ سلام مرسی خوبم ، نه زیاد
زن سپس با شرمندگی زمزمه میکند
_ ثمر جان مادر شهیار مثل اینکه کار مهمی براش پیش اومده من بهش کف دسترسی پیدا نکردم … زنگ زدم به شاهین بیاد پیشت تا ما خودمونو برسونیم ! الاناست که برسه اومد درو باز کن دخترم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن