ریحانه خانوم آرام به صورتش میزند
_ وا خدا مرگم بده صبحی که خوب بود؟
چش شده این بچه !
شهیار با گردنی دردناک از جایش بلند میشود …
_ برید بالا یه چک بکنین اگه خوب نبود ببریمش دکتر اینطوری نمیشه
ریحانه خانوم باشه ای گفته و پله هارا با پادردی که دارد بالا می رود .
از اینکه پسرش اینگونه قلبمضطرب شده بود نور امیدی در دلش روشن میشود!
یعنی میشد او هم سروسولین بگیرد ؟
کار خدا بود دیگر شاید هم بشود و قلب اوی مادر هم آهسته بگیرد !
ریحانه خانوم با بررسی تب دخترک ، خیالش از پایین رسیدن تبش راحت میشود … کف دستش را نوازش وار روی سر دخترک می کشد
_ ثمر …
ثمر جان مادر خوبی ؟
چت شده تو دخترم!
دلش برای این بچه هم می سوخت ، مادرش چطور دلش راضی شده بود او را از خود براند؟
با تکان دخترک و باز کردن دیدهانش زن با مهربانی نگاهش میکند
_ پاشو ببینم دختر خوب !
خوب قلبواپس کردی پسر منو ها ، قلب تو قلبش نیست اون بچه !
ثمر با شنیدن حرف های ریحانه خانوم دیده گرد میکند و سعی میکند تکانی به تنش بدهد
از چه حرف میزد؟
شهیار دلواپس او شده بود!
منظورشان از شهیار ، واقعا یک نفر بود!
شهیاری که او می شناخت مرگ و زندگی او برایش هیچ اهمیتی نداشت …
آنوقت مادرش میگفت ، مضطربِ او شده است !
دیروزگار که می راهی شد حتی او را لایق نمشاهده کرده بود یک خبر خشک و خالی بدهد ، آنوقت دلواپسش باشد ؟
اصلا چرا باید مضطرب سر بارِ زندگی اش باشد !
نگران دختری که زورکی خودش را وارد زندگی او کرده بود…
_ تو فکر چی هستی مادر؟
پاشو لباس تنت کن الان مجدداً حالت بد میشه ، میرم برات دمنوش درست کنم … پاشو
با حرف ریحانه خانوم متعجب نگاهی به سر و وضعش می اندازد و چشمانش آنی گرد میشوند .
چرا چیزی یادش نمی رسید، حمام حرکت کردهبود ؟
خجالت زده لب میزند
_ لباسام چی شدن؟
_ شهیار در اورده حتما ، خیلی تب داشتی انگار
کم مانده بود دیدهانش را کاسه دربیایند ، شهیار لباس هایش را درآورده بود ، آنهم همه اش را؟
با خروج ریحانه خانوم از اتاق ، ثمر ضربه ای محکمی به سرش می کوبد و خودخوری میکند
_ خاک تو سرت ثمر
مگه مرده بودی ، همه لباساتو در آورده نمتوجه شدی
با خود خوری لباسی تنش میکند و بیرون می رود .
دیروزگار عصر به حیاط رفته و زیر نم نم باران توقف کرده بود ، حتما تب کردنش بخاطر آن بوده … باید بیشتر مراقبت می کرد که بیشتر از این ، این خانواده را آزار ندهد .
از پله ها آرام پایین می رود ، شهیار روی مبل سه نفره دراز کشیده و ساعدش را روی دیدهانش گذاشته بود …
تا میخواهد بی سروآوا از کنارش رد شود ، آوای مرد میخکوبش میکند
_ بهتری؟
_ بهتری؟
واقعا این کلمه را از زبان شهیار شنیده بود!
پس مادرش راست می بیان کرد که مضطرب شده است …
سر می چرخاند و با خجالت نگاهش میکند .
_ خوبم
با مِن مِنی ادامه میدهد
_ م ، ممنون
شهیار اینبار ساعدش را از روی چشمش پایین می کشد…
_ بابت!
خاموشی که میکند ، مرد با تکان سر سؤالش را تکرار میکند…
می گفت ممنون است که لُختش کرده است؟
_ بابتِ اینکه کمک کردین تبم بیاد پایین !
شهیار با پوزخندی اهانی می گوید… برای اذیت کردن دخترک تک ابرویی بالا میدهد
_ کاری نکردم ، هم فال بود هم تماشا
از صورت دخترک آتش بیرون می زند، شهیار هم با تفریح به چهره ای سرخ شده ای دخترک نگاه میکند .
_ من ، من برم کمک ریحانه جون
می گوید و دو پای دیگر قرض گراهی شده و از مرد دور میشود…
شهیار با رفتنش لبخندش را عریض تر میکند .
این دختر هم عالمی داشت برای خودش !
با کوچک ترین چیز هایی که برای هم سن و سال های دیگرش جوک و شوخی بودند سرخ میشد …
این دختر زیادی متفاوت تر از هم نسل هایش بود .
چطور خانواده اش به او انگ بی آبرویی زده بودند !
کمیبعد مادرش و پشت بندش ثمر می آیند…
_ بیا بیا بشین این دمنوش و بخور برات خوبه … یه خبرم براتون دارم !
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن