سالومه پوفی کشید و ضبط را روشن کرد.
_چی بگم والا… به نظرم که نمیفهمن و تو الکی میترسی.
_حالا فعلا که راستین حالشو گحرکت کرده.
فقط امیدوارم دست از سرم برداره واقعاً…
با وارد شدن اسم راستین، سالومه حدسش را به یاد آورد.
_راستی!
نگاه مرموزانهای به لوا انداخت تا خودش اقرار کند.
_چیه؟ چرا اینطوری نگاهم میکنی؟
با لحن کشیدهای اضافه کرد:
_خیلی کلکی!
_من؟
_ نه پس عمهی من! چطوری مخشو زدی؟ رمز موفقیتت چی بود شیطون؟
لوا خندهی گیجی کرد.
_مخ کیو؟ چه حرفایی میزنیا!
سالومه اما حرف لوا را باور نمیکرد.
_ برو دختر! برو منو سیاه نکن من خودم ذغال فروشم!
_اشتباه میکنی. من و راستین اصلا چیزی بینمون نیست.
کاملاً دوستانهست رابطهمون.
یعنی من براش فقط یه دوستم، همین!
سرش را با تأسف تکان داد.
_ پس زرنگ نیستی، زیادی گیجی!
آخه کدوم احمقی واسه فقط یه دوست معماما، میآد اینجوری از جون مایه میذاره و همهکاری براش میکنه؟
_کلا اخلاقش اینه.
مگه تا جایی که میتونست، به آرتا کمک نکرد؟ منم مثل اونم براش.
دید احتیاج به کمک دارم، دریغ نکرد دمشم گرم.
_ آخه چرا آدمی که سرش فقط به کار خودش گرمه، یهو حس انسان رفاقتش برای شما خواهر و برادر گل کنه؟
میگن سری که درد نمیکنه، کف دستمال نمیبندن!
دیوونهست وقتی آدمای مسن اون خونه ازش دنبال بهونه میگردن، اونا رو نسبت به خودش بدبین کنه؟
لوا به فکر فرو راهی شده بود ولی بازم چنین چیزی را منطقی نمیدید.
آنها قبلا هیچ صحبتی با یکدیگر نداشتند پس چهطور ممکن بود؟
_ به نظرم نشدنیه.
وقتی ارتباطی نبوده، پس بحث علاقه هم منتفیه!
مگه هیچوقت باهم رفتیه بودیم بیرون؟ نهایتاً خیلی اتفاقی دم آسانسور یا خونه بابا ایرج، همدیگه رو میمتوجه شدیم.
سالومه شانه بالا انداخت و اصرار نکرد.
_ باشه ولی منظور منم این نبود که از قبل عاشق دلخسته بوده ولی بعیدم نیست که گلوش پیشت گیر کرده باشه!
شاید روت کراش داشته.
به هر حال دختر عمو، پسر عمویید!
لوا دیگر چیزی نبیان کرد ولی سعیش این بود که فکر بیخود نکند و در ذهنش به صورت ناخودآگاه توقع دیگری نسبت به راستین نداشته باشد.
موضوع بحث صحبتشان، عوض شد و مدتی بعد، نزدیکیهای منزل بودند که موبایل سالومه زنگ خورد.
مادرش پشت خط بود.
تماس را برقرار کرد و برای اینکه پلیس جریمهاش نکند، تماس را روی اسپیکر گذاشت و جواب داد:
_جانم؟
_سالی مامان، خودت و دوستت دارین میآین خونه؟
_آره چند دقیقه دیگه میرسیم.
_نوشیدنی تموم کردیم.
بتول هم اجازه گرفت، زودتر راهی شد خونهش. با خودت بیار عزیزم.
_چشم.
+++
تماس را قطع کرد و اظهار کرد:
_همینجا یه سوپر مارکت هست.
وایسا بخرم، زود میآم.
فقط دعا کن بهم زنگ نزنه!
_مگه چی میشه؟
سالومه کلافه ماشین را نگه داشت.
_وقتی میرم خرید، یهو یادش میآد که هیچی تو خونه نداریم و هی زنگ میزنه که فلان چیزم بگیر.
مثلا برای خرید یه قلم جنس پامو میذارم داخل، ولی با دو کیسه خرید میآم بیرون!
اون بتول هم روزگاری دو ساعت تمیز میکنه و بعدش به یه بهونهای زود میپیزیراه!
_حالا اشکال نداره.
فعلا که دیگه زنگ نزده.
نوشیدنی بخر و بیار.
سالومه سر تکان داد و از ماشین پیاده شد.
توقع داشت خیلی زود پیدایش بشود ولی انگار حق داشت غرولند کند!
ظاهراً بازهم مادرش تماس گحرکت کرده بود.
از نشستن خسته شده بود و پاهایش خواب رفته بودند.
مصمم شد از ماشین پیاده شده و کمی جاده برود.
چند قدم بیشتر نراهی شده بود که آوایی آشنا صدایش زد.
به عقب چرخید و مردی موتور سوار و مشکی پوش را دیدی که کلاه کاسکت هم روی سر داشت.
_ بهت اضافه کرده بودم تاوان کاراتو میبینی!
مردی که به طرزی ترسناک و مرموزانه با فاصلهی کمی از او ایستاده بود، کسی جز اهورا نبود!
در صدایش چیزی بود که باعث شد همان لحظه، لوا از ترس خشکش بزند و قالب تهی کند.
اینجا چه میکرد؟
از جانش چه میخواست؟
چرا تعقیبش کرده بود؟
زیر لب نالید:
_خدا…
اما انگار خدا آوایش را نمیمتوجه شد…
_ امروز کاری باهات میکنم که هیچوقت دیگه نتونی منو فراموشم کنی!
همان لحظه، بطری ماتی را در کف دستانش دید که محتوای داخل آن معلوم نبود.
ثانیهای بعد، اهورا با بالاترین سرعت ممکن در حالی از فاصله چند سانتیمتریاش عبور کرد، که بیش از نیمی از بطری را روی صورت لوا خالی کرده بود!
داغی مایع را که روی صورتش حس کرد، بخشی از او مرد!
وقت از حرکت ایستاد، متوجه شد از بین راهی شد و تنها آوای آزاردهندهی بوقی ممتد در گوش هایش پیچیده بود.
چند دور دور خودش چرخید و صورتش بیشتر سوخت.
دلش زیادی شتابزده میزد یا بالعکس از کار افتاده بود؟
جیغ زد. با آخرین حد از توان.
نمیاطلاع داشت چه بلایی سرش آمده.
صدای ترسیدهی سالومه که دوان دوان خودش را به او رسانده بود، به گوش میرسید.
_ لوا؟
با بهت، تعجب و ترس نگاهش میکرد و رنگش پریده بود.
فقط چند دقیقه از او غافل شد و در همین مدت کم، چه اتفاقی افتاد؟
کم کم دورشان شلوغ میشد و لوا هنوز جیغ میزد.
سالومه آنقدر هول کرده بود که به هیچ وجه نمیتوانست اوضاع را کنترل کند.
مردی که از دور به صورت اتفاقی، شاهد صحنه بوده و خودش را به آنها رسانده بود، مضطرب اضافه کرد:
_ من مشاهده کردم… دیدم یه چیزی ریخت رو صورتش!
سالومه رنگپریدهتر از قبل، سعی کرد لوا را ملایم کند.
میخواست چیزی بگوید ولی صوتی جیغهای دیوانهوار لوا اجازه نمیداد.
زنی با کنجکاوی پرسید:
_ دختر بیچاره… اسید ریختن روش؟
مرد دیگری که با دقت به لوا نگاه میکرد، جواب داد:
_ نه، اسید نیست وگرنه همین الانم کل صورتش از بین راهی شده بود!
_ آب بریزید رو صورتش. هر چی هم ریخته باشن آب خوبه از صورتش پاک شه حداقل.
یکی از کارکنان فروشگاه که مثل بقیه آنجا جمع شده بود، با سرعت به داخل فروشگاه رفت و داد زد:
_ الان میارم!
چند ثانیه بعد، بطری آب معدنی بزرگ را روی صورت لوا خالی کرده بودند.
یکباره صدایش قطع و سوزش صورتش از بین رفت.
هنوز اما نمیتوانست دیدهانش را باز کند.
سالومه التماسش میکرد و سر تا پای خودش هم خیس شده بود.
میترسید دیدهانش را باز کند و هیچ نبیند…
_ دخترم حالت خوبه؟ درد داری؟ احساس سوزش میکنی؟
_ لوا تو رو خدا، جون سالی یهکم اروم باش. دیدهاتو باز کن بفهمم چه خاکی تو سرمون شده…
با همان صدای خراشیده و گحرکت کرده و بغض خفه کننده، به زحمت جواب داد:
_ نمیتونم… فکر کنم کور شدم.
_ صورتت هنوز میسوزه؟
حالا که درد شمشاهده کردی حس نمیکرد، آرامتر شده بود و بهتر میتوانست فکر کند.
صورتش میسوخت؟ کمی...
_ یهکم.
مردی که نزدیک لوا از حرکت ایستاده بود، گفت:
_ صورتتو که شستیم بهتر شدی؟
لوا تنها سری به نشانه مثبت تکان داد.
_ خوبه، هرچی بوده پس شستیمش پاک شد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن