رمان ترنم پارت ۳۹

برگشتم تو آشپزخونه و قندون رو دادم به مولین
در ذهنش گذراندم مولین بیخیال مشاهده کردن ترنم میشه ولی وقتی گفت برم بگم بیاد حتما دیگه
چاره ای نداشتم
باورم نمیشد چیز هائی که مولین اضافه کرد درسته قبول کردم برم عمارت و
رسوماتو اجرا کنم
اما قرار نیست ملک حسان رسم صد سال پیشو هم بخواد رو ما اجرا کنه
میدونستم همش زیر سر بلوره
مامان هم این فکرمو تائید کرد که بلور روزگارا میشینه و رسم های قدیمی رو در
میاره
باید با هر دو برخورد میکردم
هم ملک حسان … هم بلور
بلاخره ترنم اومد
یه شلوار جین و تیشرت لیموئی پوشیده بود
موهاش هم دورش باز بود
دلم میمیل داشت بهش بگم بیاد تو بغل من بشینه
از بس که وقتی میوحشت کرد مظلوم میشدو آدم فقط دوست داشت بغلش کنه و ازش
محافت کنه
اما بعد اینهمه آبروریزی جلو مولین … فقط همینو کم داشتیم
ترنم سلام آرومی کردو با صوتش مولین برگشت سمتش چائیش رو گذاشت رو
میزو قد بلند شد
رو به ترنم سلام کردو اضافه کرد
– گویا خواب روزگار تعطیلتون رو بهم زدم
ترنم لبشو ترکردو اظهار کرد
– نه … ام … من یکم زیادی خوابیدم
سریع گفتم
– بیا بشین برات چائی بریزم
ترنم سری تکون دادو اومد کنار من جای گرفت
قد بلند شدمو براش چای ریختم
مولین هم جای گرفتو بیان کرد
– امیر راجب عقدتون بهم اظهار کرد

ترنم ::::::::
حس خوبی نداشتم.
خجالت. شرمندگی . حقارت …
هر حس بدی که ممکن بود تو خودم حس میکردم
به لیوان چائی که امیر برام رخته بود خیره بودم و سعی میکردم به حرف های
مادرش تمرکز کنم
ولی انگار مغزم مقاومت میکرد
تو جمله اول مونده بود
امیر راجب عقدتون بهم گفت
چقدر حقارت داره وقتی اینجوری عقد کنی و خبرش بخواد به بقیه برسه
گناهم چی بود تو زندگی که سهمم این شد؟
واقعا اشتباه از من بود که از اول حقمو نخواستم بگیرم؟
چون نجنگیدم برای حق و حقوقم سهمم این شد؟
جایگاهمو تو خانواده از دست دادم چراکه همیشگی کناره گراهی شده بودم؟
با صدای امیر به خودم اومدم که گفت
– ترنم … نظرت چیه؟
جا خوردمو خیره نگاهشون کردم
با شرمندگی بیشتر اظهار کردم
– ببخشید حواسم نبود. چی سؤال کردین؟
امیر و مولینش به هم خیره شدن و مولینش گفت
– چیزی نسؤال کردیم. فقط گفتم به نظرم بهتره به هیچ وجه ماجرای عقدتون درز
نکنه. من به ماک حسان میگم دو روزگار دیگه قراره به رسم شما عقد کنین و
خودمم حضور دارم.
به‌سرعت سر تکون دادم که مادرش ادامه داد و گفت
– بعد هم تو عمارت به رسم ما عقد میکنین.
بازم سر تکون دادم که رو کرد به امیر و اظهار کرد
– فقط امیدوارم قبول کنه و نگه اول به رسوم ما
با مضطربی به امیر چشم دوختم که بیان کرد
– قبول میکنه… اینجوری دردسر آوردن عاقد هم نداره .
مامانش سر تکون دادو اظهار کرد
– خب این یه بخش قضیه است . بخش بعدی مراسم خون…
امیر پرید وسط حرف مادرش و اظهار کرد
– اونو من حل میکنم
– امیر اما …
– نمیخوام راجب این قضیه بحث کنم
– این قضیه بسیار مهمه امیر تو نمیتونی …
اینبار امیر تقریبا داد زدو گفت
– خواهش میکنم مولین …
گیتی خانم به اجبار ساکت شدو لب هاشو بهم فشرد
با نا امیدی به من نگاه کردو با تاسف سر تکون داد
قلبم میخواست بدونم قضیه چیه که مولینش انقدر اصرار داره و امیر میگه نه
با تردید اضافه کردم
– قضیه چیزی بیشتر از خون بکارته؟
– آره …
– نه …
امیر و مادرش هر دو هم مدت جواب دادن
امیر محکم اضافه کرد نه و مادرش محکم اظهار کرد آره …
نگاهم بین هر دو چرخید و رو امیر ثابت شد
آروم اما محکم بیان کردم
– امیر … میشه با مولینت تنها حرف بزنم ؟
امیر با حرص لب هاشو به هم فشار داد و کلافه کف دست برد تو موهاش
منتظر جوابش نموندم دیگه و به مولینش خیره شدم
تبسم کمرنگی بهم زدو اظهار کرد
– شاید بهتره من تو کار شما دخالت نکنم … من فقط اومدم بگم شرایط سختی
تو عمارت منتظر شماست…
امیر کلافه گفت
– میدونم نیتت چیه مولین …
بعد رو کرد به من اضافه کرد
– من تو اتاق کارم هستم شما راحت باشین
اینو گفتو رفت
با رفتنش تند پشیمون شدم
چون انگار با حرکت کردنش جو هزار برابر سنگین تر شد
بلاخره گیتی خانم خاموشیو شکستو گفت
لطفا حرف هامون بین خودمون بمونه … نمیخوام امیر بدونه چی اظهار کردیم
آروم سر تکون دادم
این حرفش بیشتر دلواپسم کرده بود
اما میمیل داشتم بدونم
لیوان چایش و روی میز آروم چرخوند و اضافه کرد
– مسلما نمیدونی امیر و پدر بزرگش چرا انقدر با هم مشکل دارن درسته ؟
– نه کاملا …
نفس خسته ای بیرون دادو بیان کرد
– راجب بلور هم نمیدونی درسته ؟
نگاهم کردو با سر اظهار کردم نه
سری تکون دادو اظهار کرد
– خب پس بذار برات از اول بگم
امیر :::::::::
مرگ یکبار و شیون یکبار …
امروزگار واقعا به این قضیه رسیده بودم
دیگه کم آورده بودم
هر روزگار من باید از صبح سعی میکردم همه چی از ترنم مخفی کنم
ولی دیگه نمیکشیدم
برای همین گذاشتم مولین هرچی میخواد بگه
بگه و شاید اینجوری باری از دوش من برداشته شه
سرم بین دستام بود و داشتم به برخورد ترنم وقتی بفهمه شامگاه حجله باید چکار
کنیم فکر میکردم که در اتاق باز شد
ترنم تو قاب در بود
تبسم کمرنگی زد و اضافه کرد
– مامانت رفت
– انقدر زود ؟
ده دقیقه نشده بود که تنها گذاشتمشون
انتظار داشتم بیشتر صحبت کنن
ترنم اومد سمتمو کنارم به لبه میز تکیه داد و گفت
– پدر بزرگت زنگ زد مجبور شد بره
سر تکون دادم و تکیه دادم به صنقلبیم که آروم کف دست لطیفش رو صورتم قرار گرفتو
گفت
– با ته ریش سنت بیشتر نشون میده
– یعنی بزنم ؟
– نه دوست دارم …
لبخند بی جونی بهش زدمو میل داشتم بپرسم که مولین چی بیان کرد که خودش اضافه کرد
– مامانت ازم تمایل داشت بهت نگم چی اضافه کردیم
اوه … کلافه تر شدم
کف دستشو گراهی شدمو کشیدمش تا رو پام بشینه و گفتم
– جدا ؟
سری تکون دادو آروم لبخند زد
– چرا میخندی پس ؟
– آخه قبل از اینکه وارد بحث اصلی شه حرکت کرد
نمیدونم چرا حس بهتری پیدا کردمو با خیال راحت تری گفتم
– جدا نمیخوای بگی راجب چی حرف زدین ؟
– چرا … اگه تو بگی چیو از من مخفی میکنی
ترنم ::::::::
امیر آدم عجیبی بود
تا حالا صد بار به این حقیقت رسیده بودم
ولی هر بار دست جمشاهده کردی رو میکرد
تو یه لحظه از آدم کلافه به سر خوش تبدیل میشد و لحظه بعد مجدداً اخم هاش
تو هم میحرکت کرد
وقتی منو کشامگاهد تو بغلش تا رو پاهاش بشینم حسابی سر حال شده بود
ولی با یه سوال من بار دیگر اخم هاش تو هم راهی شد
ولی واقعا میدونستم داره ازم یه چیزی رو مخفی میکنه و باید می فهمیدم قضیه
چیه
امیر بار دیگر تکیه داد به صندلی و فضایی بین منو خودش ایجاد کرد
با لحنی که منو مجاب کنه بعدش چیزی نپرسم اضافه کرد
– من چیزی رو مخفی نمیکنم… هر چیزی سر وقت مناسب خودش بیان میشه
ناخداگاه بدون مکث اضافه کردم
– دقیقا مشکلم همینه … مدت مناسب از نظر تو شاید از نظر من دیر باشه …
چرا باید الان ندونم ؟
کف دستشو به سینه زدو منم از رو پاش قد بلند شدم که گفت
– هر چیزی که لازمه الان بدونی رو میدونی
چند لحظه مکث کردم و نگاهش کردم
ولی اونم فقط نگاهم کرد
تلخندی تحویلش دادمو اضافه کردم
– باشه … هر جور راحتی … ولی این فقط تو نیستی که تصمیم میگیری… منم
حق دارم… اگه تو به من نگی میتونم از منابع دیگه به جوابم برسم
چشم هتش از این حرفم کمی گرد شد ولی زود با اخمش گره خورد
منتظر جواب امیر نشدم و از اتاق زدم بیرون
شماره کرشمه و دیبا رو داشتم .
مسلما دیبا مشتاق تر بود بهم اطلاعات بده تا امیر
تو اتاق رو تخت دراز کشیدمو به دیبا پیام دادم
– سلام… خوبی ؟ ترنمم… یه سوال داشتم …
اینو فرستادم و منتظر موندم
فکرم حرکت کرد پیش حرف های مادر امیر
درسته زود رفت ولی همین مدت هم چیز هایی که گفت حسابی برام تازگی
داشت و عجیب بود.
من نمیدونستم مادر و پدر امیر استاد و دانشجو بودن.
پدرش عاشق دانشجوش میشه.
با تمام مخالفت پدر بزرگ امیر تما مادرش موفق میشه اونو راضی کنه و این
مرد پارسی رو به عمارت میبره
اما بسیار زود همه چی خراب میشه
بیست سال مادر امیر تلاش میکنه میونه پدر و همسرشو درست کنه
ولی آخر با خیانت همسرش دیگه کف دست از تلاش میکشه.
حالا میفهمم چرا سام به امیر تیکه انداخت از غیرت پدرش .
حالا میفهمم امیر چرا انقدر رو راهی شدار پدر من واکنش نشون میداد
تو افکارم غرق بودم که صدای مسیج گوشیم اومد و دیبا بود که گفت
– سلام عزیزم. جانم بپرس
مردد شده بودم. اما این برزخی که امیر منو توش نگه میداشت کشنده بود
نمیدونستم چطور بپرسم که خودمم کوچیک نشم
نمیشد بگم ببخشید رسم حجله مراکشی رو کامل بگو !
دوست نداشتم راجب حجله و این مسخره بازیا با کسی جز امیر صحبت کنم.
برای همین نوشتم
– قضیه بلور چیه ؟
هنوز دیبا جواب نداده بود که امیر تو قاب در پیداش شدو با اخم گفت
– من باید برم دفتر لباس بپوش با هم بریم
پشت کردم رو تختو اظهار کردم
– من نمیام خودت برو
مسیج دیبا رسید ولی از ترس اینکه امیر بیاد و ببینه بازش نکردمو گوشیمو قفل
کردم.
هرچند امیر رمز گوشیمم میدونست
امیر در کمدو باز کردو لباس برداشت و بیان کرد
– سام دفتره … بهم بیان کرده بیا. میترسم من برم اون بیاد اینجا
توجه نکردم به حرفشو اضافه کردم
– نمیاد… بیاد هم میخواد چکار کنه مگه که …
حرفم با داد امیر تو دهنم خشک شدو مثل برق گحرکت کرده ها از جام پریدم
امیر با عصبیت داد زد
– پاشو میگم بحث نکن
برگشتم سمتش . حقش بود تکون نخورم و بخاطر این حرکت کردارش بیشتر قهر کنم
اما قبافه امیر نشون میداد این برنامه رو بتوام بریزم نه خیلی موفقه نه عاقبت
خوشی داره
با اکجاده کشیده شدمو بیان کردم
– چرا داد میزنی . دارم میام ولی نه بخاطر دادت . بخاطر ملایمش خودم .
دیگه نگاهش نکردمو با اکجاده یه مانتو انداختم رو دوشمو یه شالم سر کردم
نه آرایش کردم نه حتی به آینه خیره شدم
فقط گوشیمو گرفتمو به سمت در راهی شدم
منتظر امیر موندم که اومد جلو در اضافه کرد
– بعدش شاید با مولین شام بریم بیرون .آماده باش
با اخم نگاهش کردم
الان میاظهار کرد
برگشتم سمت اتاقو درست آماده شدم
جلو در منتظر من بود
نگاهی سر تا پام انداختو سوئیچ رو برداشت
تو جاده تا دفتر امیر اینا نشد گوشیو جک کنم
استرس داشتم امیر ببینه
ولی وقتز رسیدیم دفتر چون روزگار تعطیل بود مجبور شد خودش بره در پارکینگ
رو باز کنه و من گوشیو چک کردم
دیبا نوشته بود
– بهش توجه نکن . جوگیر شده .
تند نوشتم
– توجه نمیکنم. اما میخوام قلبیل رفتارشو بدونم .
امیر همین موقع رسیدو چپ چپ به گوشیم خیره شد
گوشیو تو جیب شلوارم فرو کردمو کف دست به سینه زدم
راهی شدیم تو پارکینگو پادک کرد ولی قبل پیاده شدن بیان کرد
– ترنم شامگاه راجب چیزایی که میخوای بدونی صحبت میکنیم
– چیزایی که من میخوام بدونم یا چیزایی که تو میخوای من بدونم ؟
نگاهشو ازم گرفتو در حالی که پیاده میشد گفت
– هر دو …
پیاده شدمو درو بستم ولی نکوبیدم. به حالت آزرده اظهار کردم
– تو اگه اهل حرف زدن بودی همون موقع جوابمو میدادی
قبل از اینکه امیر جواب بده سام با آوای پر از تمسخری گفت
– میبینم که کم کم داری به انتخاب گندت پی میبری کوچولو
اصلا نفهمیدم چی شد
امیر کی از رو به رو من رسید پشت سرم و صوتی مشتی که تو صورت سام
پیاده شد و صدای داد سام که تو پارکینگ پیچید
برگشتم سمت اونا.
سام هم افتاد به حون امیر
به قصد کشت داشتن همدیگه رو میزدن و من مثل چوب خشک فقط از حرکت ایستاده
بودم و داشتم نگاه میکردم
یهو به خودم اومدم و داد زدم بسه
تمومش کنین
ولی بدون توجه به داد من سام با زانو کوبید تو رون پای امیر و امیر افتاد زمین
سام برگشت سمت من
تمایل داشت چیزی بگه که امیر به ساق پاش کوبیدو اینبار سام به پشت خورد
زمین.
سرش صدای بدی دادو زمین خونی شد.
امیر تند چرخید روی سام و میل داشت با مشت بکوبه تو صورتش که با ترس
جیغ زدم.
– بسه امیر میمیره …
مشت امیر تو هوا وایساد
خیره به سام که با ناله سرشو گراهی شده بود از روش کشیده شدو بیان کرد
– چرا آدم نمیشی تو
سام با درد قد بلند شدو در حالی که سرشو گحرکت کرده بود اظهار کرد
– ازت شکایت میکنم
– راحت باش … من قبلا این کارو کردم
سام نگاه نفرتباری به امیر انداختو کف دست کرد تو جیبش
یه کاغذ تا شده رو بیرون آوردو گفت
– اومدم اینو مسالمت آمیز حل کنیم ولی متوجه شدم تو وحشی تر از این حرف هایی
امیر با این حرف سام خواست دوباره بره سمتش که بازوشو محکم گرفتمو
کشیدم
سام با تمسخر به من چشم دوخت
برگه دستشو به سمت امیر پرت کردو بیان کرد
– قرار بعدیمون تو دادگاه
اینو بیان کردو به سمت ماشینش حرکت کرد
امیر برگه ای که سام پرت کرده بود رو از رو زمین گراهی شد و خوند.
با حرص زیر لب اضافه کرد
– لعنتی …
با ترمشاهده کرد پرسیم
– چی شده امیر؟
واقعا حرکت کردارش و کاراش ترسناک شده بود
امیر برگه رو تا کرد بذاره تو جیبش و اظهار کرد
– سام چیزی که نباید میمتوجه شدو درک کرد …
امیر :::::::
کلافه پشت چراق قرمز از حرکت ایستادم
قبول داشتم راهی شدارم تو پارکینگ خارج از کنترل بود
بخش زیادیش بخاطر حرصی بود که تو وجودم بود
برای همین با اون حرف سام عصبیت درونمو اینجوری تخلیه کردم
ولی مشکل اصلی الان دیگه این نبود…
مشکل مدرکی بود که سام داشت
از همون که میهراسیدم اتفاق افتاد
انقدر برای ضربه زدن به من مسمم بود که اسناد ده سال پیشو زیر و رو کرده
بود و مدارک مالی برداشت وجه منو از حساب مشترک رستوران در آورده
بود.

انقدر برای ضربه زدن به من مسمم بود که اسناد ده سال پیشو زیر و رو کرده
بود و مدارک مالی برداشت وجه منو از حساب مشترک رستوران در آورده
بود.
اون موقع تازه از عمارت اومده بودم بیرون.
میخواستم پیشراهی شد کنم
به‌شدت زود و به‌سرعت
برای همین اامان پول سرمایه گذاریمو از حساب مشترک برداشتم.
برای اون موقع مبلغ زیادی بود.
چهل میلیون از حسابمون برداشتم. باهاش رهن کافه ای که میمیل داشتمو دادمو
توشو تجهیز کردمو سر دو ماه این پولو برگردوندم حساب بدون اینکه سام
بفهمه
ولی این کارو کردم.
کاری که اشتباه بود
حالا میتونست با این ادعای خسارت کنه که این بهترین گزینه بود
ولی اگه میتمایل داشت ریشه یابی مالی کنه یا لج کنه به‌شدت کار های دیگه از کف دستش
بر می اومد
مخصوصا با بلایی که امروز سرش آوردم
ترنم تمام مدت ساکت بود
منم قلب و دماغ حرف زدن نداشتم
موبایلم زنگ خورد
شماره مامان بود
گوشیو دادم به ترنم و گفتم
– جواب بده بگو من پشت فرمونم. فردا میبینیمش
ترنم گوشیو ازم گراهی شدو جواب داد
چراغ سبز شدو جاده افتادم
تا ترنم مامانو راضی کنه بیخیال امشامگاه بشه رسیدیم خونه
تو آینه آسانسور به صورتم چشم دوختم
فقط گوشه لبم یکم کبود بود
وارد خونه شدیمو حرکت کردم دوش بگیرم
ترنم رو تخت نشسته بودو سرش تو گوشی بود
پشتش به من بود و حرکت کردم سمتش
متوجه من نشد و از بالای سرش به صفحه گوشیش خیره شدم
فقط اسم خودم و بلور رو تو پیام دیدم که ترنم متوجه من شدو برگشت سمتم …
هول خورده بود و زود اخمش تو هم حرکت کردو گفت
– چکار میکنی … هراسیدم
– پیام کی بود؟
– دوستم
– کدوم دوستت ؟
– نمیشناسی
– اما اون گویا منو میشناسه
دو قلبی رو تو نگاهش مشاهده کردم که گوشیو تو جیب شلوارش فرو کردو اظهار کرد
– آره راجبت بهش گفتم
اینو بیان کردو خواست از کنارم رد شه و از اتاق بره بیرون که بازوش رو گحرکت کردمو
بیان کردم
– جدا ؟ اونوقت چرا راجب بلور گفتی بهش؟
شوکه خشک شد که بالای گوشی که از جیبش بیرون مونده بود رو گراهی شدمو از
جیبش بیرون آوردم
به‌سرعت چرخید تا موبایلو از کف دستم بگیره که دستمو بالا بردم
قدش نمیرسیدو تقلا کرد تا کف دستمو پائین بکشه که عصبانی اضافه کردم
– از دروغ بدم میاد ترنم …
با این حرفم آروم توقف کرد
منم کف دستمو پائین آوردم
گوشیو سمتش گرفتمو گفتم
– خودت بگو کیه و چی گفت…

ترنم :::::::
برآشفته بودم.
از خودم . از امیر .از این زندگی .
با عصبانیت گوشیو از دست امیر گرفتم.
از اینکه دروغ گفته بودم و اونم متوجه دروغم شده بود حس بدی داشتم.
ولی ار اینکه مت جه دروغم شده بودو گوشیمو گراهی شده بود هم ازش عصبانی
بودم
گوشیو تو کف دستم فشردمو بیان کردم
– بهت بیان کردم که جواب ندی از دیگران میپرسم.
اخم هاش بیشتر تو هم رفتو اظهار کرد
– من گفتم خودم بهت میگم
– دیر اضافه کردی دیگه پرسیده بودم. ضمنا … تو وقتی وقت داشتی جوابمو ندادی …
تضمینی هم نیست بعد جواب بدی .
اینو بیان کردمو از کنارش رد شدم
پشت سرم گفت
– ازت بیشتر از اینا انتظار داشتم
بدون اینکه برگردم سمتش جواب دادم
– منم همینطور
اینو اضافه کردمو رو کاناپه جلو تلویزیون دراز کشیدمو تلویزیونو روشن کردم.
صوتی بسته شدن در حمام اومد و بعد هم صوتی آب .
تازه متوجه شدم اشک هام مسیر افتاده .
امیر خیلی با تصورات من فرق داشت.
همه چی به‌شدت سخت تر از انتظارم شده بود .
دیگه خیلی از تصمیمم مطمئن نبودم .
حس میکردم بازیو باختم
اما چیزی که عذابم میداد حسم به امیر بود.
دوستش داشتم …
لعنتی این دوست داشتن چرا انقدر کور و نفهمه …
اشک هامو پاک کردمو پیام دیبا رو بار دیگر چک کردم .
بلور علاقه به جلب توجه داره مخصوصا توجه امیر . عقد کنین و یکم بگذره
همه چی عادی میشه بهش فکر نکن.
دوباره پیامشو خوندم
چرا؟
چرا مخصوصا توجه امیر
نکنه علاقه ای باشا این وسط یا نکنه امیر گذشته ای داشته باشه با بلور
دیگه روم نمیشد چیز دیگه ای بپرسم.
برای همین نشکر کردمو نوشتم
– اگه کاری یا رسمی هست که باید بدونم و انجام بدم لطفت بهم بگو
زود جواب داد
– اگه مشکلی نداری غروب با کرشمه میایم دنبالت برد کارها. رسوماتم بهت
میگم.
غروب؟
فکر بدی نبود بهتر از دعوا با امیر بود
زود جواب دادم باشه ساعت چند
دیبا نوشت یه ساعت دیگه … آدرستو بده
همینو کم داشتم که بگم خونه امیر هستم !
اما خب چه آدرسی میدادم ؟
نوشتم بگین کجا خودم میام .
اما دیبا مجدداً بیان کرد میایم دنبالت . حالا تو دردسر افتاده بودم
آدرس اینجارو میدادم یا اصرار میکردم خودم میام که در هر دو صورت بد
بود .
آدرس خونه خودمون هم میدادم تا یکساعت دیگه نمیرسیدم هم آماده شم هم برم
اونجا .
تازه اونجا باید جلو در وایمیستادم
یا ممکن بود کسی منو ببینه و بد شه
چاره ای نبود ، آدرس خونه امیر رو دادم و کشیده شدم تا حاضر شم .
تقریبا حاضر شده بودم که امیر از حمام اومد.
یه حوله فقط دور کمرش بود
اومد تو اتاق و با دیدن من که لباس پوشیده بودم و داشتم موهامو میبافتم نگاه
کرد و با اخم اضافه کرد
– کجا اونوقت ؟
– با دیبا و کرشمه میرم خرید
– مرسی که با من هماهنگ کردی قبلش
حرکت کردم سمت کمد تا شالم رو بردارم و بیان کردم
– امیر یه دعوا دیگه راه ننداز
شالم رو برداشتم که گفت
– دعوای دیگه ؟
با اخم نگاهش کردم و شالمو انداختم . ولی قبل از اینکه چیزی بگم زنگ آیفون
رو زدن
کیفم و موبایل رو برداشتم تا برم سمت در که امیر دستشو ستون در کردو
جلومو گرفت
با عصبانیت اضافه کرد
– آدرس اینجارو دادی ؟
سری تکون دادم ، نفس خسته ای کشیدمو کف دستشو کنار دادم
راهی شدم سمت آیفون و برداشتم
اما قبل از اینکه جواب بدم امیر آیفون رو گرفت و اظهار کرد
– بیاین بالا تا منم حاضر شم
آیفون رو گذاشت و برگشت سمتم و اظهار کرد
– خوبه دیبا و کرشمه دهن لق نیستن وگرنه دردسر بود میفهمیدن پیش منی
– مگه قرار نیست بگیم عقد کردیم ؟!
– آره … قراره بگیم … اما الان که نه !
– اصلا تو چرا میخوای بیای ؟
من واقعا میمیل داشتم دخترونه بریم بیرون که یکم حال و هوام عوض شه
اما باز امیر داشت می اومد
اخم ابروهاش بیشتر شدو بیان کرد
– جلو دخترا با من بحث نکن
براش چشم چرخوندمو با حرص نفسمو بیرون دادم
یهو نگاهم تو صورتش چرخیدو گفتم
– امیر لبت کبوده …
صوتی زنگ واحد رو زدن و امیر هنوز لخت بود
سری به نشونه مهم نیست تکون دادو رفت سمت اتاق خواب و گفت
– درو باز کن تا حاضر شم
پوفی کردمو در واحدو باز کردم ولی با متوجه شدن دخترا شوکه ایستادم
دیبا ، کرشمه و بلور !
بلور اینجا چکار میکرد ؟!
همینو کم داشتیم .
بلور … اینجا … من و امیر …
دخترا سلام کردن جز بلور که فقط پشت چشم برام نازک کرد .
جواب سلامشونو دادمو کنار توقف کردم تا بیان تو .
تند رفتم سمت اتاق خواب تا به امیر بگم بلور هم اومده که بلور گفت
– خونه خودت کجاست ترنم؟
کرشمه زیر لب اظهار کرد
– معدب باش بلور
بلور نگاه چندش آوری به کرشمه انداخت و کف دستشو به سینه زد
با اخم نگاهش کردمو گفتم
– چطور؟
شونه بالا انداخت و اظهار کرد
– آخه اینجایی… اونم قبل عقد …
امیر :::::::::
تیشرتمو تند پوشیدمو دستی تو موهام کشیدم که با متوجه شدن آوای بدور خشک
شدم.
نه …
این صدای بلور نبود…
اما جمله دومو که گفت مطمئن شدم خودشه.
اون کجا اومده بود.
دردسر اصلی پس شروع شده بود .
همینو کم داشتیم که بلور بیاد و ببینه ترنم خونه منه.
زود از اتاق رفتم بیرون و قبل اینکه بخواد یه دعوا درست حسابب بین ترنم و
بلور شروع بشه گفتم
– تو چیزی که بهت مربوط نیست دخالت نکن بلور .
با این حرفم اخم های بلور تو هم راهی شد
ولی این بچه زبونش حد و مرز نداشت.
با ورودم دخترا به‌سرعت کشیده شدنو سلام کردم. جواب سلامشونو دادمو بیان کردم
– ماشینو جای خوب پارک کردین با ماشین من بریم ؟
کرشمه سر تکون دادو سوئیچو گحرکت کردم.
به سمت در راهی شدم و منتظر موندم بقیه پشت سرم بیان. دخترا به سمت آسانسور
راهی شدن و ترنم آخر از همه اومد بیرون. در حالی که داشتم در رو قفل میکردم
بیان کرد
– کاش میشد نریم …
– وقتی بدون هماهنگی من قرار میذاری همین میشه
اخمی کردو در حالی که میراهی شد بیان کرد
– هر چی میکشم از توئه جناب …
تا حدودی هم حق با ترنم بود.
ولی در رو قفل کردمو چیزی نگفتم
تو پارکینگ ترنم به کرشمه که بزرگتر بود تعارف زد جلو بشینه اما اون قبول
نکردو ترنم جلو نشیت
جاده افتادیمو دیبا آدرس جایی که مناسب خرید ما بودو داد
تو کل مسیر جز صوتی آهنگ هیچکس حرفی نزد .
جو سنگینی بود. رسیدیمو پارک کردم. همه پیاده شدیم .
در حالی که به سمت مغازه مورد نظر میرفتیم دیبا شروع کرد به توضیح دادن
برای ترنم و بلور هم با اخم کنارش مسیر میراهی شد و میپرید وسط حرف دیبا
آروم به کرشمه که کنارم بود گفتم
– چرا اینو آوردین با خودتون؟
– یهو شد
– کاش بهم میگفتی بلور هم هست … الان صاف میبره میذاره کف کف دست ملک
حسان که ترنم خونه من بود .
– بهت مسیج دادم.
لعنتی … گوشیمو چک مکرده بودم.
کلافه گردنمو کف دست کشیدم
امروزگار چه روزگار گندی بود.
کرشمه آروم گفت
– جلو ترنم به بلور نتوپ امیر اینجوری بهش بر میخوره بیشتر اذیت میکنه
حق با کرشمه بود اما دست خودم نبود. حرکت کردار بلور میراهی شد رو اعصابم
یهو بلور جلو ما از حرکت ایستادو محکم خوردم بهش

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان دختری از جنس شب

مشاهده و دانلود ←