بهار گفت
– میخوای بیام باهات
– نه … مرسی … فقط لباس ترنمو بیار
اینو گفتمو به سمت در راهی شدم
ترنمو نشوندم رو صندلی جلو شالشو بهار براش گذاشت رو سرش
مانتوشو هم انداخت رو تنشو جاده افتادم
چه شامگاه گندی بود .
نه فقط امشامگاه نبود … این مدت همش داشت اتفاقات گند می افتاد .
به اولین درکانگاه که رسیدم ترنمو بردم داخل
فشارش بهشدت پائین بودو براش سرم زدن
کنار تختش نشستم تا سزمش تموم شه و سرمو بین دستام گحرکت کردم
این آبروریزی رو چطور باید جمع میکردم …
ترنم :::::::::
با حس سرما بیدار شدم
بهشدت سردم بود. ولی بدنم خیس عرق بود
دیده هام رو به زور باز کردمو به اطراف خیره شدم
امیر کنارم جای گرفته بود .
سرم آویزون کنارم نشونمیدادکجائیم.
زیر لب گفتم
– امیر …
امیر سریع بلند شدو کنارم از حرکت ایستاد.
خون رو لبشو پاک کرده بود ولی لبش ورم کرده بود و کبود بود .
رو استخون گونه اش هم قرمزبود
چند لحظه به هم خیره شدیمو امیر اظهار کرد
– خوبی ؟ سرمت آخرشه …
با سر اظهار کردم آره و زیر لب گفتم
– چی شد؟
– نمیدونم … ول کردم اومدم بیرون… سام با یکی دیگه دعواش شده بود وقتی
ما اومدیم بیرون
دیده هامو بستم و نفس عمیقی کشیدم
– اشتباه کردیم … از اول نباید میحرکت کردیم .
با جواب امیر شوکه چشم هامو باز کردم
با جواب امیر شوکه چشم هامو باز کردم که اضافه کرد
– آره … من اشتباه کردم … تورو هم اذیت کردم
باورم نمیشد یه بار با من موافقت کرد
اونم انقدر صریح
کمکم کرد بشینم رو تخت و گفت
– فکر نمیکردم همه چی از قبل برنامه ریزی شده باشه … واقعا انتظار نداشتم
…
به حرفش سر تکون دادمو گفتم
– آبروریزی شد … الناز کلی …
نتونستم ادامه جمله ام رو کامل کنمو امیر گفت
– مهم نیست … کسی حرف اونارو باور نمیکنه …
– ولی امیر …
– ولی نداره … اگه حرف های سام رو باور کنن هم مهم نیست … همشون رو
میذارم کنار …
نگاه امیر انقدر جدی و عصبانی بود که هیچ حرف دیگه ای نزدم
پرستار اومد سرمم رو جدا کردو با هم سوار ماشین شدیم
تو سکوت سمت خونه میحرکت کردیم که امیر بلاخره خاموشی رو شکست و اضافه کرد
– معذرت میخوام ترنم … من میمیل داشتم یه شب خوب برات بسازم ولی همه چی
خراب شد
به نیمرخش خیره شدمو گفتم
– عیبی نداره … دست تو که نبود
از گوشه نگاه نگاهم کرد و اضافه کرد
– وقتی با منی و اتفاقی می افته که اذیت میشی … مقصر منم …
تبسمی بهش زدمو بیان کردم
– انقدر سخت نگیر … اتفاق افتاد دیگه …
امیر ماشینو برد تو پارکینگو پارک کرد
رو کرد به منو نگاهمون قفل شد .
نگاهش از چشمام افتاد رو لب هامو گفت
– میدونم با این اتفاقاتی که افتاد بهتره ساکت باشم و حدود رعایت کنم … اما
…
خیره شد تو چشممو ادامه داد
– ولی نمیتونم بدون تلاش ازش بگذرم .
قبل از اینکه من چیزی بگم خم شدو لبشو گذاشت رو لبم
اما هنوز یک ثانیه نگذشته بود که کسی کوبید رو کاپوت ماشین
با وحشت برگشتم به سمت رو به رومون
بابا …
خشک شده بودم.
دیدهام انگار درست نمیمتوجه شد
بابا بود… بابا … مارو تو این حال متوجه شده بود … بدترین اتفاقی که امشب میشد
دید .
خیره بهم دست به سینه از حرکت ایستادو بلند اظهار کرد
– این بود بیرون حرکت کردنت؟ این بود اهمیتت به آبرو من ؟
امیر زیر لب اضافه کرد
– پیاده شو ترنم.
اینو بیان کردو خودش پیاده شد .
ولی من شوکه بودم
شوکه و سرد
نمیتونستم تکون بخورم.
قلبم میمیل داشت بمیرم
قلبم میخواست محو میشدم
امیر راهی شد سمت بابا و گفت
– اشتباه از من بود آقای احمدیان
بابا نگاهشو بلاخره از من گراهی شدو به امیر چشم دوخت
با چنان حرصی به امیر چشم دوخت که من قالب تهی کردم.
با خشمگینت اظهار کرد
– نه اشتباه از من بود که به شما دوتا اعتماد کردم. به تو که حیثیت میفهمی و
به دخترم که آبرو سرش میشه …
سرمو پایین انداختمو لبمو گاز گحرکت کردم
چه گندی زده بودیم.
چیزی که هیچوقت پاک نمیشد
مثل احمقا تو پارکین حالا بابا هم نبود هر کسی ممکن بود ببینه
لعنت به من احمق
امیر اضافه کرد
– من قصد لطمه به آبرو و حیثیت شمارو ندارم. شما میدونین هدفم چیه . من
منتظر جواب ترنم و شما هستم.
– منتظر؟ اینجوری منتظر میمونی؟ بابا اومد سمت منو درو باز کرد
بازومو گرفتو منو از ملشین پیاده کرد و اظهار کرد
– جوابو باید قبل این کارا میدادی. نکنه جوابتو هم دادی و من خبر ندارم
با شرمندگی گفتم
– بابا … یه لحظه آروم باش.
ولی بابا داد زد
– آروم تر از این ؟ جلو روی من پسر نامحرمو بوسیدی به من میگی آروم
باش؟
لبمو گاز گرفتمو ساکت شدم
اصلا نمیدونستم چی بگم
کاری که کرده بودیم وحشتناک تر از هر حرفی بود
بابا نگاهی به لباسم کردو گفت
– اینجوری رفتی شام بیرون؟
پوزخندی زدو بیان کرد
– بعدش میتمایل داشتی کجا بری ؟ نکنه خونه اون ؟
نگاه هامو بهم فشار دادم که امیر اظهار کرد
– آقای احمدیان در اشتباه بودن کار ما شکی نیست ولی دارین زیاده روی
میکنین
بابا بازومو ول کردو راهی شد سمت امیر
– دارم زیاده روی میکنم ؟ تو … توئی که زیاده روی کردی به من درس حدود
میدی؟
محکم کوبید به سینه امیر
امیر عقب راهی شدو اظهار کرد
– من اشتباه کردم … درست … ولی نیتم که اشتباه نیست …
– نیتت ؟ نیتت چیه ؟ تست قبل ازدواج ؟ اصلا چرا بحث میکنم باهاتون …
اینو اظهار کردو برگشت سمت من و اضافه کرد
– این آقا که نیتش ازدواجه … تو هم که با این حرکتت جوابتو دادی … من
چکاره ام
با التماس بیان کردم.
– بابا …
بابا نذاشت ادامه بدمو اضافه کرد
– بابا و زهر مار …
برگشت سمت امیر و اضافه کرد
– بزرگتر که داری … فردا با بزرگترت میای محضر …
بازو منو گحرکت کردو کشید سمت آسانسور و اظهار کرد
– دختری که انقدر بی آبروئه لیاقت هیچی نداره … همینو میتمایل داشتی … فردا
عقدت کنه بعد هر غلطی میل داشتین بکنین. برا منم مردی . انگار از اول دختر
نداشتم
بابا دکمه آسانسور رو زدو لحظه آخر نگاهم با امیر گره خورد
نگاه هاش پر از ناراحتی و پشیمونی و البته خشمگینت بود
اما دیگه فایده نداشت
با التماس و گریه رو به بابا گفتم
– من نمیخواستم کاری کنم
ولی داد بابا خفه ام کرد که گفت
– نمیخوام یک کلمه دیگه بشنوم. من تورو اینجوری تربیت نکرده بودم …
در آسانسور که باز شد به سمت واحد حرکت کردیمو بابا داد زد
– کلید
با کف دستای لرزون درو باز کردمو رفتیم تو
بابا با کلافگی تو پذیرایی مسیر میحرکت کردو منم خشک توقف کرده بودم که برگشت سمتمو
اضافه کرد
– برو اتاقت نمیخوام ببینمت …
بغض داشت خفه ام میکرد.
خفت و حقارت نفسمو گراهی شده بود.
به سمت اتاقم حرکت کردمو رو تخت نشستم
خودم کردم که لعنت به خودم
صوتی بابارو میشنیدم که زنگ زد به الهام
بیان کرد شب نمیاد و بعد براش میگه چی شده .
باورم نمیشد فردا جدا بابا بخواد منو عقد امیر کنه
امیدوار بودم عصبیتش کم شه و آروم شه
هرچند میدونستم چیزی که مشاهده کرده انقدر افتضاح بوده که هر کاری بخواد بکنه.
آروم شروع کردم به هق هق .
نمیتمایل داشتم بلند گریه کنم
ولی هق هقم بند نمی اومد
امیر:::::::::
به در آسانسور خیره بودم .
بسیار بد شده بود.
حلو بابای ترنم همه آبرو و اعتبارم رفته بود
لعنت به تو امیر که یکم رو خودت کنترل نداری
راهی شدم سمت آسانسور و دکمه اش رو زدم .
مضطرب ترنم بودم
داغون شده بود
این از مهمونی امشامگاه
این از گند الانم
چطور میخوام جبران کنم براش…
از جلو واحد ترنم رد شدمو صوتی داد باباشو گوش دادم که به ترنم گفت برو اتاقت
نمیخوام ببینمت.
قلبم میخواست بکوبم به در و بگم مقصر منم … به ترنم چیزی نگه.ولی
میدونستم بدتر میکنم اوضاع رو.
هرکاری کردم خوابم نبرد. بلاخره پیام دادم به ترنم
نمیدونستم گوشی کف دست خودشه یا باباش براش نوشتم
– سلام … خوبی؟ همش تقصیر من بود …
هیچ جوابی نیومد.
ده دقیقه گذشت … بیست دقیقه… دیگه بیهیال شدمو گوشیو گذاشتم کنار تخت
که پیامک اومد
– داغونم امیر… منم مقصرم… ولی الان باید چکار کنیم… بابام بهشدت خشمگینه.
واقعا نمیدونستم.
هیچوقت تو چنین موقعیتی نبودم
براش نوشتم
– امیدوارم تا فردا آروم تر بشه و فردا باهاش صحبت میکنیم.
– امیدوارم
این تنها جواب ترنم بود. دیگه چیزی نبیان کرد
منم حرفی نداشتم بزنم.
همه چی خراب شده بود .
جای حرفی نمونده بود.
اما هرکاری کردم خوابم نبرد و بار دیگر برای ترنم نوشتم
– زنگ بزنم میتونی صحبت کنی.
اما جواب نداد.
حدس زدم خوابیده
دو شامگاه بود.
به زور تا ۶ خودمو و تخت نگه داشتم و خواب و بیدار بودم
۶ صبحانه خوردم و خیره به موبایل نشستم .
اگه بابای ترنم از خر شیطون نیاد پائین چکار باید میکردم ؟
خودم بدون ملک حسان و بقیه ترنم عقد میکردم؟
باباش اضافه کرد با بزرگترت بیا . ولی من کسیو نمیتونستم ببرم.
کلافه کوبیدم رو میز
لعنت بهت امیر این چه گندی بود زدی .
ترنم::::::
شامگاه انقدر سرم درد میکرد که به زور دوتا مسکن خودمو خواب کردم.
صبح با آوای صحبت بابا بیدار شدم.
همچنان برآشفته بود و داشت داد میزد
ولی راجب من نبود و راجب کارخونه بود.
با سر درد نشستم رو تخت که بابا اومد تو قاب در و بیان کرد
– پاشو لباس بپوش
تنم یخ شد.
نه … پس بیخیال نشده …
با التماس اضافه کردم
– بابا تروخدا بیخیال شو … قول میدم …
تقریبا سرم داد زد و اظهار کرد
– پاشو لباس بپوش باید بریم کارخونه. دزد زده انبار باید برم. نمیخوام تورو هم
تنها بذارم.
انگار جهانرو بهم داده بودن.
بهسرعت قد بلند شدمو لباس پوشیدم .
یعنی میشد بابا بیخیال این قضیه بشه.
خدایا خواهش میکنم ته مونده آبرومو حفظ کن.
با بابا بدون خوردن حتی یه لقمه نون رفتم پائین و سوار ماشین شدیم.
مستقیم رفتیم کارخونه.
پلیس و کارگر و شریک بابا همه رودن
من تو ماشین قرار گرفتمو تازه جرئت کردم گوشیمو چک کنم.
پیام دیشامگاه امیرو دیدم که میتمایل داشت زنگ بزنه.
سریع بهش مسیج دادمو قضیه رو اظهار کردم .
زود جواب دادو اضافه کرد
– یکم بابات آروم شد بگو من زنگ بزنم
باشه ای براش نوشتمو گوشیو گذاشتم تو کیفم
زیرا بابا داشت می اومد سمت ماشین.
سوار شدو گفت
– باید بریم کلانتری . به اون پسره پیام بده شامگاه بیاد خونه ات باهاش صحبت
میکنم .
چشمی اضافه کردمو گوشیمو بیرون آوردم که بابا گفت
– زیاد ذوق نکن. من سر حرفم هستم .
امیر ::::::::
نفس عمیق کشیدمو تقه ای به در واحد ترنم زدم.
کل روزگارم با کلافگی گذشت.
هیج کاری تو دفتر پیش نبردم و بچه هام که برای دیشامگاه زنگ زدن فقط رد
تماس کردم.
واقعا با وجود خانواده من نمیدونستم چه کاری در برابر خواسته پدر ترنم
میتونم انجام بدم.
بلاخره در واحد ترنم باز شدو پدرش تو قاب در پیدا شد.
سلام کردم که کنار از حرکت ایستاد تا من برم داخل
وارد شدم ولی به سمت پذیرائی نحرکت کردم
خبری از ترنم نبود
پدرش از کنارم رد شدو رو مبل نشست
بهم تعارف نکرد بشینم منم همچنان توقف کردم که پاهاشو رو هم انداخت و اظهار کرد
– بشین … میخوام باهات اتمام حجت کنم
جای گرفتم و منتظر موندم .
دو حالت بیشتر نداشت
یا اتمام حجت پدر ترنم رد من بطور کامل بود !
یا قبول من با قول و قرار خاص خودش.
چند دقیقه به هم خیره شدیم.
یاد صحبت های خودمو ملک حسان افتادم . قبل از اینکه عمارتو ترک کنم .
بلاخره پدرش اظهار کرد
– تو دختر من رو میخوای؟
سر تکون دادم فقط و گفت
– ولی من موافق نیستم .
اینبار نه چیزی بیان کردم و نه سر تکون دادم که خودش ادامه داد
– اما ترنم هم تورو انتخاب کرده و بخاطرت جلوم از حرکت ایستاده. پس من دو راه
بیشتر ندارم …
مکث کردو دقیق تر نگاهم کرد
– یا باید موافقت کنم قبل از اینکه بی آبروئی های دیشامگاه ادامه پیدا کنه … یا
باید به زور ترنمو به عقد یه نفر دیگه در بیارم…
دندونامو از حرص فشار دادم
اما سکوت کردم
الان وقت توپیدن به پدرش نبود .
متوجه حال من شدو پوزخند زد. رو صنقلبیش جا به جا شدو گفت
– من گزینه اولو انتخاب میکنم . میدونی چرا ؟ زیرا میخوام ترنم درس بگیره .
بفهمه اشتباه کرده . عاقبت توجه نکردن به حرف منو ببینه .
دیگه ناخداگاه اضافه کردم
– منظورتون چیه؟
پدرش با تاسف سری تکون دادو گفت
– تورو انتخاب کرده … باشه … پس ازدواج کنین … اما دیگه هیچ انتظار و
توقعی از من نداشته باشین … برای من بعد عقدتون شما دوتا محو میشین …
من نه ارثی به ترنم میدم. نه جهیزیه ای و نه حمایتی … و اینا نتیجه انتخاب
توئه … حالا باید شما دوتا انتخاب کنین . ترنم رو با این شرابط میخوای؟ ترنم
تورو با این شرایط میخواد ؟ اگه جوابتون آره است … همین فردا همه چی
تمومه. حتی لازم نیست پدر و مادرت بیان تمایل داشتگاری… میتونی فردا ترنم
عقد کنی …
باورم نمیشد.
انقدر آدم مغرور و کینه ای؟
درسته دیشب صحنه بدی مشاهده کرد اما قلبیل میشد دخترشو اینجور طرد کنه ؟
اصلا ترنم حاضر بود با این شرایط با من ازدواج کنه ؟
تو خاموشی به پدرش خیره شدم که گفت
– چیه ؟ جا زدی ؟
جا زدم ؟ من ؟
اینبار من بودم که پوزخند زدمو گفتم
– برای من فرقی نداره ترنم جهیزیه داشته باشه یا ارث … حتی اگه تو شرایط
مالی خوبی نبودم بازم برام مهم نبود. ولی برام مهمه من … کسی نباشم … که
اونو از خانواده اش جدا میکنه …
اخمی بین ابرو پدرش نشست.
انگار داشت به حرفم فکر میکرد.
قبل از اینکه چیزی بگه اظهار کردم
– پس اینجا عملا جواب من مهم نیست… جواب ترنم مهمه … من با هرچی
اون بخواد موافقم.
پوزخندی زدو گفت
– جواب هوشمندانه ای بود. اینم یه قلبیل دیگه است که مطمئنم ترنم از انتخاب
تو پشیمون میشه … ولی اون موقع دیگه من نیستم که رو حمایتم حساب باز کنه.
تبسمی تحویل پدرش دادم و بیان کردم
– اگه انتخاب ترنم باشم با تمام وجود تلاش میکنم ابداً محتاج شما نشه.
از حرفم خوشش نیومد و قد بلند شد
با عصبیت اظهار کرد
– امیدوارم …
منم بلند شدم که پدرش قد بلند گفت
– ترنم … بیا اینجا
ترنم ::::::::
تمام حرف هارو متوجه شده بودم
قلبم مچاله شده بود
حس میکردم دیگه تو سینه ام نمیزنه.
از بابا قلبگیر بودم.
از امیر هم همینطور…
از خدا هم قلبم گرفته بود !
این حق من نبود… حق هیچکس نبود … با قدم های سست به سمت پذیرایی
رفتم
چطور باید انتخاب میکردم ؟
برام ارث یا جهیزیه مهم نبود . ولی برام این جور ازدواج بی آبرویی و بی
ارزش شدن بود
بهشدت بی ارزش…
سرمو کشیده کردمو نگاهم بین بابا و امیر چرخید…
دو تا مرد زیستن من که راهشون جدا بود…
بهشدت جدا …
بابا برآشفته گفت
– حتما متوجه شدی چی گفتیم … حالا انتخابت چیه ؟ من یا اون ؟
به امیر خیره شدم .
تبسم ناراحتی زد و گفت
– درسته مجبورت نمیکنم منو انتخاب کنی … ولی شک نکن بیخیالت هم نمیشم
ترنم …
سری به حرفش تکون دادمو به بابا خیره شدم
آخرین فرصتم بود برای حرف زدن و بیان کردم .
– بابا … من دوستت دارم … درست مثل بچگی هام …
نگاه های بابا نشون میداد انتظار این حرفمو نداشت.
قبل از اینکه بغض نذاره ادامه بدم گفتم
– ولی تو دیگه مثل قدیم دوستم نداری… بسیار وقته من برات دخترت نیستم…
دختر دلبسته شدنیت … بهشدت وقته من فقط برات یه بار و مسئولیتم … ما
شاید بتونیم دیگران رو گول بزنیم . اما هیچوقت نمیتونیم به خودمون دروغ
بگیم . پس مسلما خودت میدونی دارم درست میگم .
انتظار هر حرکتی از بابا داشتم
عصبیت
داد
دعوا
هر چیزی
ولی بابا فقط تو سکوت نگاهم کرد و من گفتم
– میگی انتخاب کنم … تو … یا امیر … چرا ؟ واقعا دلیلت اینه که امیر منو
خوشبخت نمیکنه ؟ آره ؟ پس چرا خودتو عقب میکشی ؟ جلی اینکه حامیم
باشی و کاری کنی که مطمئن شی اون خوشامگاهختم میکنه ؟
اینبار بابا اظهار کرد
– این حرفا مال قبل از این بود که تو اون وضعیت تو ماشین ببینمت
لبخند تلخی به بابا زدم و گفتم
– چه وضعیتی؟ بوسه ؟! آره اشتباه بود ولی تورو یاد چیزی ننداخت بابا؟
بابا سوالی نگاهم کرد.
واقعا یادش راهی شده بود؟
مثل من و احساسش به من که یادش راهی شده
بغض تو گدوم داشت بیشتر میشدو بیان کردم
– پس یادت راهی شده … مثل من… مثل مولین… مثل احساس خانواده ای که بودیم
…
به سمت امیر حرکت کردمو بازو امیر رو گرفتم
نگاه های بابا گرد شد و صورتش از عصبانیت سرخ شد
با لبخند تلخی بیان کردم
– من دوتا انتخاب ندارم … من اینجا تو این اتاق فقط یه مرد میبینم که منو
میخواد
با تبسم تلخی اظهار کردم
– من دوتا انتخاب ندارم … من اینجا تو این اتاق فقط یه مرد میبینم که منو
میخواد
بابا تبسم عصبی زدو نگاهش بین منو امیر چرخید.
با تاسف برام سر تکون دادو خیره شد تو چشم هام
خاموشی شده بود
میدونستم این شب تا ابد یادم نمیره
بلاخره بابا اظهار کرد
– من فقط خوشبختی و آسایشتو میمیل داشتم و میخوام. ولی نمیدونم کی این حرفای
عجیبو تو سرت پر کرده.
به امیر چشم دوختو گفت
– فردا ساعت و مکانو برات میفرستم. برام مهم نیست همجاده کی میای …
به من نگاه کردو بیان کرد
– خودت اینجوری تمایل داشتی …
قلبم شکستو هزار تیکه شد
چه انتظار دیگه ای داشتم ؟
که چیز دیگه ای بشه ؟
بابا به سمت در حرکت کرد و تمایل داشت بره بیرون
ولی مکث کردو برگشت سمتم
جرقه امید تو دلم روشن شد که بابا گفت
– این خونه رو هم تا آخر هفته تخلیه کن
ماهیچه های صورتم ناخداگاه شل شد و شوکه به بابا نگاه کردم
اما اون مکث نکردو از خونه زد بیرون.
تموم شد..
واقعا تموم شد ..
من طرد شدم …
حالا واقعا من یه دختر تنها و بی کس بودم …
زانوهام دیگه توان نگه داشتنمو نداشت
جای گرفتم رو مبل و سرمو بین کف دستام گحرکت کردم
خدایا …
چکار کردم ؟
انتخاب درست ؟
اشکام مسیر افتاد
امیر کنارم نشستو بغلم کرد
پشتمو کف دست کشیدو بیان کرد
– آروم باش ترنم. با هم حلش میکنیم.
– تموم شد امیر … من واقعا پدرمو از دست دادم …
امیر ::::::
بهم ریخته بودم . متوجه شدن این حال ترنم حسابی داغونم کرده بود.
من بهشدت مقصر بودم .
از همون قرار اول با پدرش شاید …
قلبداری های من بی فایده بود.
ترنم تو بغلم انقدر اشک ریخت تا خوابش برد.
واقعا نمیدونستم فردا چی میشه. ترنمو تو بغلم کشیده کردمو به سمت اتاق خوابش
بردم .
از خستگی و گریه تقریبا از حال حرکت کرده بود
گذاشتمش رو تخت اتاقش و پتو کشیدم روش
کنارش قرار گرفتمو تو تاریک و روشن اتاق خیره شدم بهش.
تو زیستنم دوست دختر کم نداشتم .
اما هیچوقت با هیچ کس چنین اتفاقی برام نیفتاده بود که پدرش مچ منو بگیره.
اگه می افتادم برام مهم نبود
فقط ترنم مهم بود که به بدترین شکل گند زده بودم به همه چی.
انقدر ترنمو میشناختم که بدونم چقدر اذیت شده.
شاید حالا کار من راحت تر باشه چون دیگه مجبور نیستم ملک حسان رو ببرم
میل داشتگاری ترنم
چیزی که شک داشتم ممکن باشه
ولی برای ترنم بد شده بود
چراکه پدر پشتوانه است
حتی وقتی عقایدش مخالفه
ولی حضورش پشتیبان و پشتوانه است
من این پشتیبانو از ترنمگرفته بودم.
کلافه بلند شدم
نمیدونستم چکار کنم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن