بدون فکر بیان کردم
_آره میدونه.
پوزخند زد و بیان کرد
_واقعا؟ پس چرا انقدر وحشت کردی؟
عصبی هلش دادم و داد زدم
_به تو چه هان؟به تو چه؟هیچی و برات توضیح نمیدم.
با همون ریشخندش گفت
_باشه عزیزم ولی اگه عکسای ناجور تو با تمام حقایق گذاشتم کف دست آرمان ازم قلبخور نشی.
با خشم نگاهش کردم که حرکت کرد.
ضربه ی محکمی به سرم زدم،چرا من اون موقع ها همه چی مو به این احمق اضافه کردم که حالا مثل خر گیر کنم توی گل؟؟؟
* * * *
حس کردم که کنارم روی مبل نشست.
حتی صورتمو بر نرگردوندم.
دو ساعتی میشه روی مبل مچاله شدم و زل زدم به تلویزیون.
خم شد و کنترل و برداشت. تی وی و خاموش کرد و گفت
_چی شده؟
جواب شو ندادم. از یه طرف تهمشاهده کرد پری، از یه طرف طلاقم از آرمان داشت دیوونم میکرد.
دستش آروم روی بازوم جای گرفت.
_منو نگاه!
با دیدهای پر از اشکم نگاهش کردم.
اخماش در هم حرکت کرد.
سرمو روی سینش گذاشت و بیان کرد
_آخه تو چته سوگل؟چرا هیچی بهم نمیگی؟
بوی عطرش باعث شد بغضم بترکه و های های گریه کنم.
هیچی نبیان کرد..فقط موهام و نوازش کرد و اجازه داد یه قلب سیر تو بغلش گریه کنم.
بعد از چند دقیقه اشک هامو پاک کردم و ازش فاصله گراهی شدم. گحرکت کرده بیان کردم
_قلبم گرفته بود همین..
به صورتم زل زد:
_تا کی میخوای بهم دروغ بگی؟
تکونی خوردم و رنگ پریده بیان کردم
_چه دروغی؟
_نمیدونم اما یه چیزی و ازم مخفی میکنی.
کشیده شدم و بیان کردم
_من هیچی ازت مخفی نمیکنم. بکنم هم دیگه به خودم مربوطه یادت راهی شده که ما میخوایم طلاق بگیریم؟
دستم و کشید که روی پاش افتادم.با نگاه خاصی گفت
_تو چی؟ یادت رفته که من هنوز شوهرتم؟
گر گراهی شدم… تمایل داشتم قد بلند بشم که محکم کمرم و گحرکت کرد و بیان کرد
_چیو ازم مخفی میکنی؟
مات برده نگاهش کردم و اضافه کردم
_ه.. هیچی.
مطمئنم باور نکرد. سر تکون داد و کمرم و ول کرد
_اوکی
مثل برق بلند شدم و حرکت کردم توی آشپزخونه…
اضافه کردن حقیقت به آرمان برای من مساوی با مرگ بود.
* * * * * *
_من نمیفهمم شما یه بار میخواین عروسی بگیرین روزگار بعدش طلاق میخواین.
آرمان با اخم نگاهم کرد و چیزی ناظهار کرد.
منظورش این بود که من جواب عمه رو بدم.
_عمه جون جلو انداختن عروسی پیشنهاد آرمان بود بدون اینکه نظرم و بپرسه اینو بهتون بیان کرد.
بابا بزرگ با اخم اضافه کرد
_چرا طلاق میخوای؟آرمان چی کار کرده؟
نگاهم و به آرمان انداختم. هر چی فکر کردم چیزی به ذهنم نرسید برای همین مغموم گفتم
_هیچی.
پوزخند زد.بابا بزرگ صوتش و انداخت روی سرش
_پس دردت چیه که میگی طلاق میخوام؟
عمه با طعنه گفت
_بچه ست.آخه اینو چه به اداره ی یه زیستن؟به نظر منم طلاق بگیرن. نظر آرمانمم همینه!
صدای آرمان با جدیت در اومد
_من طلاق نمیخوام مامان!
متعجب نگاهش کردم. مگه قرارمون این نبود که به همه بگیم دوتامون برای طلاق موافقیم؟
بابا که تا اون لحظه ساکت بود اضافه کرد
_پسری که فکر میکنین صلاحیت داره دخترم و زد. به نظر کنم طلاق بگیرن بهتره.
شتابزده گفتم
_بابا تقصیر خودم بود وگرنه نمیزد
بابابزرگ دوتامونو چپ چپ چشم دوخت و بیان کرد
_پاشین برید خونه هاتون پشت گوش تونو دیدید طلاق و میبینید.
شتابزده و تند اعتراض کردم:
_اما بابا بزرگ…
حتی نذاشت حرفمو بزنم:
_معلومه از سر بچه بازی میخوای زندگی تو به هم بزنی سوگل… این پسر که تو رو دوست داره.تو هم دوستش داری…زیستن بچه بازی نیست که یه روزه بزنی زیر همه چی…
ملتمس به بابا نگاه کردم. انگار اونم قانع شده بود که دیگه چیزی نمی اظهار کرد.
بابابزرگ عصاشو به زمین کوبید و محکم اضافه کرد
_هفته ی بعد عروسی و میگیریم.تا اون موقع هم دوتاتون همین جا توی خونه ی من زیر نظر خودم میمونین.
تمام تنم گر گراهی شد. به آرمان خیره شدم که داشت محو تبسم میزد.
تنها کسی که اعتراض کرد عمه بود
_خب حالا چرا انقدر با عجله؟اینا که تازه نامزد کردن.
_زودتر برن سر خونه حیات شون مسئولیت پذیر میشن.
لبم و محکم گاز گحرکت کردم. چرا هر چه قدر که میخواستم درستش کنم بدتر میشد؟
آرمان و میتمایل داشتم ولی اون اگه حقایق و می درک کرد… ازم متنفر میشد. * * * * *
در اتاق باز شد،کنج تخت قرار گرفته بودم و زانوی غم بغل گرفته بودم.
حتی با باز شدن در سرم و برنگردوندم تا ببینمش…
خدایا من فقط یه اشتباه کردم،چرا نمی تونم مثل تموم دخترا با قلب خوش با کسی ازدواج کنم که دوستش دارم؟
کنارم روی تخت قرار گرفت.
امشامگاه انگاری فاز غم برداشته بودم که تا اسمم و صوت زد اشک از نگاهم جاری شد.
کف دستش و زیر چونم گذاشت
_ببینمت!
با چشمای اشکی نگاهش کردم که اخماش در هم رفت.
خودش و به سمتم کشیدو گفت
_تحمل متوجه شدن اشکاتو ندارم سوگل…
دستش به گرمی روی گونم قرار گرفت. سرش و جلو آورد و اشکام و بوسید. پیشونیش و به پیشونیم چسبوند و پچ زد
_تو همین یکی دو روزگاره بلیط میگیرم و برمیگردم آمریکا… بذار همه فکر کنن من نامرد بودم که زدم زیرش… تو فقط گریه نکن!
حس کردم دلم از حرکت از حرکت ایستاد. اگه می حرکت کرد یعنی دیگه هیچ وقت نمی مشاهده کردمش… این طوری اوضاعم بدتر میشد.اگه نمی متوجه شدمش…
با این تصور بدون فکر اظهار کردم
_نرو
از فکر رفتنش طوری دیوونم کرده بود که همه چیو پشت سر گذاشتم و گفتم
_من… میخوام یه چیزی بهت بگم
آب دهنم و قورت دادم. اگه می گفتم ازم متنفر میشد…ولی اگه نمیبیان کردم شاید دیگه هیچ وقت نمی مشاهده کردمش!
نفس عمیقی کشیدم و بیان کردم
_من اون دختری نیستم که تو فکرش و میکنی!
اخم ریزی کرد و پرسید
_منظورت چیه؟
جز به جز صورتش رو نگاه کردم…نگاه گرمش رو…قبل از بیان کردن حقایق شاید میتونستم یک بار دیگه طعم با اون بودن و بدیده.
دلم برای لب هاش پر کشید و به جای جواب دادن به سؤالش سر جلو بردم و با ولع لب هاشو بوسیدم.
جا خورد… عقب کشید و به تک تک اجزای صورتم چشم دوخت. اون که هیچ حتی خودمم نمی درک کردم امشب چه مرگمه تنها چیزی که میدونستم این بود که تا حد مرگ از این وضعیت خسته بودم و قبل از حرف زدن نیاز به آهستهش داشتم و این ساکتش و فقط آرمان می تونست بهم بده.
از نگاهم خوند که چی میخوام…
صورتش کم کم جلو اومد و لب هامو شکار کرد.
دستم به سمت دکمه های پیرهنش راهی شد…جرم نبود اگه میمیل داشتم برای آخرین بار با شوهرم باشم. * * * * * *
با حالتی کلافه از جاش بلند شد و شلوارش و پوشید.
با بغض نالیدم:
_آرمان… لطفا به حرفام گوش بده!
عصبی به سمتم برگشت و بیان کرد
_به چی گوش بدم؟هان؟سوگل من از این راهی شدار و و نقیض تو خسته شدم. چرا یک کلمه بهم نمیگی مشکلت چیه و دوتامونو راحت نمیکنی؟
گریه م شدت گرفت.
کنارم روی تخت قرار گرفت و در حالی که سعی داشت آروم باشه بیان کرد
_بهم بگو چی اذیتت میکنه که وسط رابطه گند میزنی به همه چی؟منظورت چیه که میگی اون دختری نیستی که من میخوام؟مگه چی کار کردی سوگل؟
لبم و گاز گرفتم… منتظر بهم زل زده بود.
دیدهام و با درد بستم و اظهار کردم
_من اون دختری که تو میخوای نیستم چون…من بکارتم و از کف دست دادم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن