گفت: «کنیزهای جنگجو.» و من پلک زدم.
تکرار کردم: «کنیزهای جنگجو؟» سر تکان داد. شروع کردم: «چه-؟» آهی کشید و حرفم را قطع کرد.
«سوه توناک، یا لشکر، جامعهایه که برده میگیره. اینها مال هیچ کدوم از جنگجوها نیستن و در قبال هیچکدوم از اعضای قبیله به جز جنگجوها هیچ وظیفهای به عهده ندارن. اونها همواره جوان و دلربا هستن و وقتی این مزایا رو از کف دست میدن به خانوادههایی که میتونن از خدماتشون در جهتهای مختلف استفاده ببرن فروخته میشن.»
قلبم نمیتمایل داشت بپرسم چون کاملاً میخبر داشتم برای چه کاری بودند. اما سؤال کردم.
«و وظایفشون چیه؟»
چنان بهسرعت جواب داد که انگار دلش میخواست هر چه زودتر بحثش خاتمه پیدا کند. «جنگجوها رو حمام میدن، موهاشون رو میشورن، میبافنش یا برای جنگ آرایشش میدن. جنگجوها رو برای نبرد یا مراسمها رنگآمیزی میکنن. بعد از جنگ، لشکر کشی یا تمرینهای سخت اونها رو مشت و مال میدن. همینطور تمام مدت برای وقتی که جنگجوها احساس نیاز میکنن برای دریافت توجهشون حاضر هستن.»
به او زل زدم.
به همان سرعت ادامه داد: «همینطور نسبت به جنگجوهای جوان هم وظایفی دارن. اونها اوم… چیزهایی که… اوم… ظاهراً، در آینده برای همسرهاشون خوبه رو بهشون آموزش میدن. جنگجوهای جوان باید خوب آموزش ببینن.»
وای خدای من. لهن توی تختمان خوب بود چون آن زنها به او یاد داده بودند چه کار کند.
دییندرا سؤال کرد: «این چیز بدی نیست، مگه نه ملکه من؟» بعد منظورش را روشن کرد: «اوم… منظورم قسمت آخرشه.»
جواب ندادم زیرا با به یاد آوردن لهن که به خودش آب میپاشید اما موهایش را نمیشست، ضربان دلم بالا رفت. اما موهایش هیچ وقت کثیف یا چرب نبود و به مدلهای مختلف آراسته میشد. دیروز هم رنگآمیزی شده بود، حتی روی پشتش که هیچ مسیری نداشت خودش بتواند این کار را بکند. و همین حالا که آمده بود توی چادر هیچ رنگی روی تنش نداشت و موهایش دیگر آزاد و رها نبودند. موهایش درست از بالای گردنش دم اسبی بسته شده، تا پایین کمرش افتاده بود و با قیطانی باریک و طلایی از بالا تا پایین پیچیده شده بود.
پرسیدم: «لهن هم-؟»
به سرعت جواب داد: «بیشک عزیز من.»
سیخ نشستم و گوست سرش را قد بلند کرد اما من توجهی به او نکردم.
یکی از آن زنها موهای شوهر من را میشست؟
اوه نه، من که اینطور فکر نمیکردم.
«داکشانا سرسی، بهتره که-»
نگاهم به شتابزدهی در چشمانش دوخته شد. «فکر میکنی که لهن… اون… اون داشته؟ باهاشون رابطه داشته؟»
سرش را تکان داد و دیدهانش را تا نزدیک به بسته شدن ریز کرد و بعد بازشان کرد و سؤال کرد: «باهاشون رابطه داشته؟»
به تندی بیان کردم: «با اونها خوابیده؟ باهاشون جماع کرده؟ باهاشون آمیزش کرده، رابطه داشته.»
صورتش با درک منظورم حالت ملایمی به خودش گراهی شد. «اوه ملکه من، میبینم که این شما رو اذیت میکنه اما متأسفم که این رو میگم ولی این جاده و رسم اونهاست.»
مسیر و رسم اونهاست.
مسیر و رسم اونهاست.
دیشامگاه، آنها مسیر و رسمشان را در صحن رقص اجرا کرده بودند. و من میاطلاع داشتم بعضی از آنها که جاده و رسمشان را با زاکتوها عملی میکردند، همسرهایی هم توی چادرهایشان داشسریع.
من دیشب او را تنها گذاشته بودم. لهن کف دست کم یک ساعت بیشتر از من آن بیرون مانده بود، احتمالاً بیشتر.
دیشب او را بیرون تنها گذاشته بودم!
بعد به چادر ما وارد شد و با من خوابید! شاید بعد از اینکه با آنها خوش گذرانده بود!
جیغ زدم: «حالا؟» گوست میویی کشید و با تعجب به من چشم دوخت. حالت صورتم را خواند و از روی تخت پایین پرید.
دییندرا با بدنی منقبض شده جویا شد: «حالا؟»
«حالا هم با اونها رابطه داره؟ یعنی از وقتی ازدواج کردیم هم با اونها رابطه داره؟»
سرش را تکان داد، به جلو خم شد و کف دستم را گراهی شد و با آوای آرامی اضافه کرد: «نمیدونم.»
نمیدانست. که جوابش هم میتوانست بله باشد و هم نه. که میتوانست بله باشد.
کف دستم را از کف دستش بیرون کشیدم و به سمت دیگری چشم دوختم.
شروع کرد: «ملکه من-»
همانطور که به دیوار چادر نگاه میکردم، به شتابزدهی بیان کردم: «اگه بگی این راه و رسم اونهاست، دییندرا، قسم میخورم… جیغ می کشم.»
ساکت ماند.
نفس عمیقی کشیدم.
بعد سر و سامانی به ذهنم دادم و به او چشم دوختم.
اظهار کردم: «باید ازت یه محبت بسیار مهم بخوام و بهت هشدار میدم که دلت نمیخواد این کار رو انجام بدی. من ملکهت هستم، این رو میفهمم ولی این رو ازت میخوام اما تو کاملاً حقی داری که چیزی که ازت تمایل داشتم رو رد کنی و اصلاً هم ناراحت نمیشم.»
با تردید زیر لب اظهار کرد: «اوم… بهشدتخب.»
«ازت میخوام وقتی شوهر به خونه اومد اینجا باشی تا ترجمه کنی.»
بلافاصله اضافه کرد: «وای عزیز من.»
وای عزیز من درست بود!
به او یادآوری کردم: «میتونی بگی نه.» و او در دیدهانم خیره شد.
رو به جلو خم شد و کف دستم را گرفت. «به عنوان دوستت بهت نصیحت میکنم سرسی-»
سرم را تکان دادم و دستش را محکم فشار دادم. «من درک میکنم دییندرا، میفهمم. بهم اعتماد کن، میفهمم. حالا، امشب وقتی لهن به خونه میاد، اینجا هستی؟»
صورتم را از نظر گذراند. بعد کف دستم را ملایم فشار داد «بله به عنوان دییندرا دوست شما، من همیشه وقتی بهم نیاز داشته باشین کنارتون هستم.»
اشک بلافاصله نگاهانم را پر کرد و یکی از آنها پیش از اینکه بتوانم نگاهم را برگردانم از دیدهم پایین چکید.
کف دستش را رها و با پشت کف دستم اشکم را پاک کردم و زمزمه کنان بیان کردم: «ممنونم.»
دییندرا جواب نداد.
سپس نفس عمیقی از راه بینیام کشیدم، به او خیره شدم، تبسمی تصنعی زدم و پیشنهاد دادم: «چرا یه کمی نهار نخوریم؟»
پایان فصل
فصل دوازدهم
وظیفه همسری
شامگاه شد. هنگامی که دییندرا پشت میز قرار گرفته بود و جرعه جرعه سومین جام شرابش را مینوشید، من توی چادر قدم میزدم.
داشت آن نوشیدنی را هورت میکشید تا کمی شجاعت به کف دست آورد.
من به نوشیدنی شجاعت نیاز نداشتم، به اندازه کافی لبریز از احساسات و هورمون آدرنالین بودم.
به خودم اجازه نمیدادم به این فکر کنم که چرا از اینکه لهن با زنهای دیگر رابطه داشت و اجازه میداد حمامش کنن و موهای کوفتیاش را ببندند، اینقدر دلخور شده بودم.
فقط ناراحت بودم.
بهشدت.
بهشدت خیلی.
و مثل وقتهایی بودم که یک چیزی را شدیداً میمیل داشتم یا مثل وقتهایی که آزرده بودم شدیداً غیرمنطقی و احساساتی شده بودم. وقتی ناراحت میشدم، شمتوجه شداً غیر منطقی و احساساتی میشدم و این متأسفانه با حماقت به شدت زیادی همراه بود.
بنابراین حالا ابداً خواستهام را مثل وقتی که در دنیای خودم بودم مطرح نمیکردم.
فقط اجازه داده بودم این جزر و مد احساسی از روی من رد شود و من را با امواج خودش ببرد.
که این یعنی حرفم را دقیقاً همان لحظهای که لهن به خونه برمیگشت میزدم.
لباس خوابم که به رنگ سیب سبز بود را پوشیده بودم و موهای بلندم به مدل شلختهای با مقداری ربان که خودم گرهاش زده بودم، در بالای سرم جمع شده بود. آنقدر زخمی و سوخته بودم که تحمل ریختن موهایم به روی پوست سوخته صورت و شانههایم را نداشتم، من را دیوانه میکرد، بنابراین بالای سرم جمعش کردم.
دییندرا منمنکنان بیان کرد: «ای کاش میجای گرفتین ملکه من، دارین من رو هم مضطرب میکنین.» بعد جرعهای از شرابش را هورت کشید.
از حرکت ایستادم، به سمت او برگشتم و تند و تند اضافه کردم: «نمیتونم بنشینم. زخم و زیلی هستم. و به هر حال من هم قلبم میخواد دیگه من رو ملکهت آوا نمیکردی. میدونم برای مردم اون بیرون ملکهشون هستم اما تو یه نفر دوست من هستی. به هر حال هیچ کسی به جز ما نمیدونه که این چه معنایی برامون داره. همه دوستهای من توی خونهم من رو سرسی صدا میکردن، حتی اگه ملکه هم بودم، هرچند که چنین چیزی ممکن نبود… اما باز هم اجازه نمیدادم این طوری آوام کنن. و تو دوستم هستی. بنابراین، دوست دارم که تو هم من رو سرسی صوت کنی.»
لبخند کجی تحویلم داد که به شکل هشداردهندهای مست و شنگول به نظر میرسید، با کمی دلواپسی برایم سؤال شد که نکند سرش حسابی به خاطر شراب گرم شده باشد.
«از این خوشم میاد… سرسی.» هرهر خندید.
وای گندش بزنند.
لبه چادر کنار رفت و باز شد، به سمتش برگشتم و هنگامی که لهن خم شد تا وارد چادر شود، نفسم را حبس کردم.
برو که حرکت کردیم.
نگاهش به دییندرا که پشت میز جای گرفته بود، افتاد و بعد به سمت من برگشت که در انتهای چادر توقف کرده بودم. بعد حالت صورتش ملایم شد. یک قدم به سمت من برداشت.
دستم را تند کشیده کردم و اظهار کردم: «وایسا.»
دییندرا ترجمه کرد.
لهن ایستاد و ابروهایش به شکلی که دیگر من را نمیترساند در هم گره خورد. نگاهش به تندی به دییندرا افتاد و بعد به سمت من برگشت.
با آوای ملایمی به او بیان کردم: «باید صحبت کنیم. مهمه. از دییندرا میل داشتم که اینجا باشه و برای ما ترجمه کنه. لطفاً لهن، با من صحبت میکنی؟»
دییندرا ترجمه کرد و لهن مدتی نگاه ترسناکش را به من دوخت، بعد کف دستانش را روی سینه چلیپا کرد و چانهاش را کمی بالا داد و نشان داد که گوش خواهد داد.
دییندرا حالت او را برایم ترجمه کرد: «فکر میکنم این یعنی بله، سرسی.»
به او گفتم: «فکر کنم این رو متوجه شدم عسلم.» ابروهاس لهن بالا پرید و بعد مجدداً در هم گره خوردند و از من به دییندرا نگاه کرد.
آوایش کردم و نگاه او به سمت من برگشت. «لهن. دیشب با یکی از اون زاکتوها رابطه جنسی داشتی؟»
هنگامی که کلمه زاکتو را به زبان آوردم صورتش به حالت منحوسی تیره شد و وقتی دییندرا چیزی که گفته بودم را ترجمه کرد، با حالت منحوستری تیرهتر شد.
نفسم را حبس کردم.
به من اخم کرد.
احساس کردم دلم درد گراهی شد.
به اخم کردن به من ادامه داد.
قلبم فشرده شد.
سرانجام غرید: «می.»
دییندرا کلمهای که خودم در واقع معنایش را میخبر داشتم را ترجمه کرد و حس کردم سینهام آزاد شد. «نه.»
زمزمهکنان به لهن بیان کردم: «باشه عزیزم.» هنگامی که این را اظهار کردم برق کمجان نگاهش را متوجه شدم ولی اخمهایش همچنان پا برجا بودند. با صوتی ملایم و محتاطانهای ادامه دادم: «حالا، میدونم که دارم توی جهانی تو زیستن میکنم، این رو درک میکنم. ولی میخوام چیزی رو در مورد جهانی خودم برات توضیح بدم. چیزی که میخوام درک کنی و میخوام بدونی که برام اهمیت داره. گوش میدی؟»
دییندرا ترجمه کرد. وقتی حرفش تمام شد، لهن به اخم کردن ادامه داد اما چانهاش را تکان داد.
زمزمه کردم: «شاهشا.» هیچ چیزی به جز نگاه گرمش دریافت نکردم بنابراین ادامه دادم: «توی جهانی من مردها به همسرهاشون وفادار هستن. بهشون خیانت نمیکنن، با زنهای دیگه رابطه جنسی ندارن یا هیچ کار دیگهای باهاشون نمیکنن، چه جنسی باشه چه نباشه. اجازه نمیدن زنهای دیگه بهشون کف دست بزنن، حمامشون کنن، اوم… و چیزهایی مثل این.»
دییندرا ترجمه کرد و هنگامی که انرژی پرخشونت و ترسناکی که همیشه از وجود لهن متساعد میشد بالا زد و به درجه خطرناکی رسید، ترجمهاش را با تردید ادامه داد.
با ملایمت شروع به حرف زدن کردم و دییندرا هم وقت با من ترجمه کرد: «میفهمم که شما اینجا این کار رو میکنین، یعنی جنگجوها این کار رو میکنن ولی توی جهانی من ما این کار رو نمیکنیم. اصلاً این کار رو نمیکنیم، اگه مردی این کار رو با همسرش بکنه، اون زن حق داره شوهرش رو ترک کنه.»
این یکی اشتباه بود. یک اشتباه خیلی بد.
وقتی بدنش بهیکباره با خشم از جا پرید، به نظر میرسید که ورم کرد و حتی بزرگتر از آن شد که بود و من توانستم غرشی که از گلویش فرار کرد را هم بشنوم.
هیچ حرفی نزده بود، فقط غرش کرده بود.
دییندرا شروع به حرف زدن کرد: «سرسی عزیزم، نمیدونستم که… نباید… همسران جنگجوها هرگز-» اما لهن میان حرفش پرید. حرفهایش بریده بریده و شمتوجه شداً خشمگینانه ادا میشدند.
هنگامی که حرفش تمام شد دییندرا ترجمه کرد.
«هیچ جایی نمیری.»
«ناضافه کردم قصد این کار رو دارم، فقط-»
دییندرا همزمان با من ترجمه کرد و لهن میان حرفش پرید و او هم حرفش را ترجمه کرد اما واقعاً نیازی به این کار نبود. او فقط همان حرفها را با عصبانیت تکرار کرده بود.
«هیچ جایی نمیری.»
«ناظهار کردم که-»
به حرف زدن ادامه داد و دییندرا هم ترجمه کرد.
«همسر سریم رو دیگه مثل من صدا نمیکنی.»
به خاطر تغییر موضوع ناگهانی بحث پلک زدم، منظورش را از آن حرف متوجه نمیشدم.
«چی؟»
دییندرا ترجمه کرد. لهن چیزی گفت و بعد دییندرا بار دیگر ترجمه کرد.
«همسر سریم رو “عسلم” آوا نمیکنی. اون مال منه.»
وای مَرد.
توضیح دادم: «این یه حرف محبتآمیزه. توی جهانی من این رو به-»
شروع به حرف زدن کرد و دییندرا هم آن را برایم ترجمه کرد.
«ماله منه. هیچ کسی به جز من رو اینطوری صوت نمیزنی.»
صورتش را از نظر گذراندم و متوجه شدم که آخر این ماجرا خوب از آب در نمیوارد شد.
بنابراین تصمیم گرفتم به خاطر نرم کردن او برای بخش سخت ماجرا با او موافقت کنم.
زمزمه کرم: «باشه.»
با خشم بیان کرد: «باشه.»
بعد با ترجمه دییندرا شروع به صحبت کردیم.
به او اظهار کردم: «باید در مورد زاکتوها صحبت کنیم.»
به من اضافه کرد: «در مورد زاکتوها با همسرم صحبت نمیکنم.»
به او توضیح دادم: «اوم… این برای من مهمه.»
«اهمیتی نداره. من در این مورد بحث نمیکنم.»
وای مَرد. حالا این من بودم که قاطی کرده بودم.
با عصبانیت گفتم: «اما لهن، دارم بهت میگم این برای من اهمیت داره.»
جواب داد: «صحبت کردن در این مورد در جایگاه تو نیست.»
صدایم بالا راهی شد و در جواب فریاد زدم: «من همسرتم!»
جواب داد: «و به عنوان همسرم در جایگاهی نیستی که در این مورد صحبت کنی.»
جیغ زدم: «این دیوانگیه!»
جواب داد: «نیست.»
جویا شدم: «این برات اهمیت نداره که این موضوع برای من مهمه؟»
به زبان خودم در جواب فریاد زد: «نه.»
اوه آره. حالا دیگر زده بودم به سیم آخر.
با خشم بیان کردم: «اینجا با هم اختلاف داریم گندهبک و درست همینجا بهت میگم، همین الان، درست توی همین چادر.» به پاهایم و بعد به او اشاره کردم. «بهشون اجازه نمیدی بهت دست بزنن.» انگشتم را دوباره به سمتش نشانه راهی شدم. «اجازه نمیدی حمامت کنن.» دوباره با انگشتم او را هدف گراهی شدم: « اجازه نمیدی مشت و مالت بدن، به موهای کوفتی دلبرت و بدن معرکه لعنتیت کف دست بزنن یا هیچ کار دیگهای باهات بکنن، زیرا عزیزم-» با کف دستم به از سر تا نوک پاهایش اشاره کردم و بعد انگشت شستم را به سمت خودم گحرکت کردم و به سمتش خم شدم. «همهت مال منه.»
«وایو آنشا.» کف دستانش را از روی سینهاش برداشت و به کمر زد و من پیش از اینکه دییندرا بتواند ترجمه کند، چون معنی حرف لهن را میدرک کردم جواب دادم:
«تا وقتی به من قول ندی که دیگه هیچ ارتباطی با زاکتوها نداری، نمیآم اونجا. تو کسی رو میخوای که حمامت کنه،» انگشت شستم را به خودم نشانه راهی شدم. «همسرت این کار رو میکنه. اگه به کسی نیاز داری که موهات رو گیس کنه،» یک بار دیگر انگشت شستم را به سمت خودم گحرکت کردم: «من این کار رو میکنم. به کسی نیاز داری که عضلات بدنت رو مالش بده،» این بار سرم را عقب انداختم. «خودت میتونی حدس بزنی گندهبک که من این کار رو میکنم. اگه به کسی نیاز داری که باهات رابطه داشته باشه و ارضات کنه،» یک بار دیگر انگشت شستم را به سمت خودم گراهی شدم: «اون هم من هستم، فقط من. متوجه شدی چی اظهار کردم؟»
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن