_آبجی…..ببین….آقا پیشرو…. همش میگه شما نفهمی که مثل الان به هم نریزی منم نمیمیل داشتم بگم تا خودش اجازه داد…..
اون به فکر من بود؟
محاله…..
هر چی امید داشتم رو سرم خراب شد گوشی رو قطع کردم و عین مرغ سرکنده عین آدمی که گیر افتاده بود تو ناباوری
اتاق و میچرخیدم و اشک میریختم
یعنی بار دیگر گمش کردم؟دوباره از کف دستم راهی شد؟
یعنی دیگه نمیبینمش؟
یه دفعه در باز شد و اون تو چارچوب ظاهر شد….
یه لحظه تو ناخداگاهم یاد پلیس افتادم….
راهی شدم جلوش
اونم دنبالش بود دیگه نه؟؟؟
اینو از تو دیدهاش میخوندم که افسرده و مستاصله
_پلیس….اونا میتونن پیداش کنن….عکسشم میدیم بهشون….راحتتره که….هاان؟!
بگو آره……فقط بگو
لبش و با زبون خیس کرد
_نمیتونی ریسک کنی….وقتی پای همه گیره….
پای همه یعنی خودش؟؟
یه وجبیش وایسادم……
خشمی که تو وجودم شعله کشیده بود و داد زدم….
_به درک……همتون برید به جهنم برید زندان برید گمشید فقط بچه ی من و بهم بمشاهده کرد….
_آروووم….پای اونا گیره زیرا غیر قانونی حضانت امیر و گحرکت کردن…..اگه موقعیتشون به خطر بیوفته ترجیح میدن برای همیشگی از همه قایمش کنن
اونوقت میتونی پیداش کنی؟!میتونی دوباره ببینیش؟!
میعاد&
الان…تو این لحظه تصوری که از خودم داشتم یه آدم نبود
من دارم این دختر و عذاب میدم تا……..تا بتونم پیش خودم نگهش دارم؟؟؟
چرا؟!
انتقام؟! مسخره س….
عذاب وجدان؟! بی خوده….
پس چی؟ نمیدونم…..فقط میدونم یه حس گمشده س که نمیفهممش….
که اولین باره دارم تجربه ش میکنم….
الانم انگار که تو حیاتم یه خلا بزرگ و پر کرده باشه که نمیخوام بره…..
هق میزد….بی تاب بود….دردی که میکشید دلم و هزار برابر سنگین تر میکرد
نالید
_یعنی….هیچ…..هیچ جاده دیگه ای نیست؟
زبونم حتی نمیچرخید بیشتر از این خودم و حیوون نشون بدم که پوزخند رو لباش قرار گرفت
_منم از کی چی میخوام؟
تو خودت فرستادیش که دردسر نشه برات…مگه بچه م چیکارت میکرد؟…
مگه بچه ی من زورش به چی میرسید؟به کی میرسید؟ نون نداشتی بهش بدی؟ جا نداشتی سرپناه بهش بدی؟
صوتش حرکت کرده راهی شده بلندتر شد و
چشمام از عمق حرفاش تار شد
چشمای من…..
وقتی به خودم اومدم که
کف دستام دور بدن لرزون و کم جونش حلقه شده بود….
تو بغلم جمع شده بود…..تو بغل مسبب این حالش
یه لحظه فقط یه لحظه قلبم خواست همین الان دستش و بگیرم و ببرمش پیش امیرحسین تا این بی قراریش تموم بشه اما اون وقت میره…..برای همیشه ولی من نمیخوام نمیزارم نمیتونم
مخصوصاالان که تو بغلمه….الان که تمام وجودشو حس میکنم نمیتونم
من اون خلا رو نمیخوام…..
نمیخوام دیگه نبینمش….
و اونقدر تو این نقطه از زندگیم خودخواهی بیشتر از هر مدت دیگه برام تصمیم میگیره که از تصمیمم مطمئن بشم
آره امیر و بهش نمیدم
چون میدونم تنها چیزی که بهم زنجیرش کرده بچه مونه و اون……
بچه مون؟!؟!؟!
آره……بچمونه….
درکی نداشت از موقعیتش وگرنه امکان نداشت بمونه….
فقط زار میزد
کشیده….پر از دنیا جهان درد….صقلبش آروم آروم تحلیل رفت و سنگینیش رو کف دستام افتاد
سرش و بلند کردم
چشماش بسته بود اما ریز هق میزد
دو قدم فاصله تا تخت بردمش و خوابوندمش….
خیره ی صورت خیسش شدم
کف دستم سمت رد اشک روی گونه هاش سر خورد و بالاخره لمسش کردم….
لطیف بود
مثل اون روزگارا….
چیکار دارم میکنم
نمیدونم
ولی خودم و تند از اون حس کذایی بیرون آوردم
روش و کشیدم و بلند شدم که آوای زنگ گوشی اومد
برگشتم آشپزخونه….
_سلام…..
صدای گراهی شده ی ماهور بهم استرس داد
_سلام چی شده؟
_میشه بیای بیمارستان؟؟
_برای چی؟
_ مضطرب نشی خب….
امیر حسین….از پله ها افتاده…..سرش یه ذره پاره شده میخوان بخیه بزنن نمیذاره….
_چی؟
سرش شکسته بود و ۴ تا بخیه خورده بود
به محض اینکه بردیمش خونه و خوابید برگشتم
دوتا زرشک پلو هم گراهی شدم چون اون دوست داره…
یه چیزی بخوره از صبح تا الان….
اما جلوی در کفشاش نبود.…
قدم شتابزده کردم سمت اتاق
اونجا هم نبود
گوشی رو برداشتم و شمارش وگرفتم
جواب نداد
دوبار سه بار چهار بار
لعنتی حالش بد نشده باشه با اون وضعش
سوار ماشین شدم و پشت سر هم شمارشو میگحرکت کردم….
_چیکار داری؟؟
بعد از یک ساعت بالاخره جواب داد….بالاخره….
منم آوام و انداختم سرم
_یک ساعت چرا جواب من و نمیدی؟
_قلبم نمیخواست صوتت و بشنوم….
_به درک…..الان کجایی؟
مکث کرد…
_خونه….
یه نفس راحت کشیدم…
_این وقت شب جاده افتادی بیرون با اون حالت؟ باید صبر میکردی بیام....
_حال تو از من خرابتره انگار….حرکت کرد و آمدم به تو چه ربطی داره وقتی فقط تو خونه ت کار میکنم….
_نه دیگه نشد….فکر کنم یه کاغذم این وسط هست که میگه بهشدت بیشتر از اینا به هم ربط داریم…..
_ربط من و تو فقط بچه م…..اونم همین روزا تموم میشه….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن