_من….تا حالا با کسی نبودم…..
_حالا معلوم میشه….خودمم معلوم میکنم…..اون وقته که من میمونم و تو…..
از اتاق رفتم بیرون
در واحد باز بود
کجا رفته؟
نتونستم بیام سراغش زیرا باید حرصم و سر اون احمق خالی میکردم
سوئیچ و برداشتم و بدو راهی شدم بیرون
یکی از آسانسورا همکف بود
اون یکی رو زدم
لابی نبود از آقای رحمانیان سؤال کردم بیان کرد همین چند دقیقه پیش رفت
راهی شدم پارکینگ و ماشین و روشن کردم و تو خیابونای اطراف گشت زدم
دلواپسی برای وضعش داشت خفم میکرد
تا تو ایستگاه اتوبوس اطراف خونه دیدمش
و یه نفس راحت کشیدم
آخ که میخوام خفش کنم….
ترمز زدم و رفتم سمتش
سرش پایین بود
منم به پاش و کف دستمالی که بسته بود و خون ازش بیرون زده بود خیره شدم و با غیض بهش توپیدم
_مگه نگفتم بمون خونه…..
سرش و آورد بالا
اول نگاهش خیس بود و افسرده اما به محض متوجه شدنم یه موج خشم تو چشماش ظاهر شد و روش و برگردوند و منتظر به مسیر اومدن اتوبوسا چشم دوخت
برای من قیافه میگیره؟!
فکر میکنه یه هولم؟!
چرا مگه……..هنوزم دوستم داره؟!
دیوونه شدم…دیوونه
بازوشو کشیدم و بلندش کردم
_با تو نیستم مگه؟!بیا بریم ببینم…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن