یه آن یاد حرف خالم افتادم وقتی ازش پرسیدم آدما چرا خودشونو میکشن؟اومد تو سرم
“_یه وقتایی….. نمیفهمی چیکار میکنی همون موقعی که شیطون میره تو جلدت و تو بی اختیار کاری میکنی که نباید”
الان من درست تو همون نقطه بودم
عقلم از کار افتاد و نمتوجه شدم چیکارمیکنم….
کف دستاشو پس زدم و رفتم سمت خیابون….
خودش اظهار کرد تا آخر عمرم…..الان میشه یعنی….تمومش میکنم…..راحتش میکنم…..
صدای بوق ماشینا و از ترس دیده بستنم و….منتظر موندن….اما….
تنم و انگار کوبونده باشن به دیوار
دردم گرفت و بین نفسای بلند و تندم نگاه باز کردم
مشاهده کردن آدمی که روبه روم با غیض و….چی بود تو نگاهش؟؟
اصلا یادم نمیاد چی شد
اما آوای عربده ش قد بلند شد و چیزایی رو گفت که نشون میداد اون از من بیشتر وحشت کرده….چرا؟؟
_چه گ* داشتی میخوردی احمق بیشعور؟ آدم نمیشی؟؟ میخوای توام بشی یکی مثل الهه که پریدی وسط خیابون؟؟ میخوای صد نفر پشت سرت و بدبخت کنی؟؟ میخوای حسرت بشی؟؟
تاری چشمام با ریختن اشک راهی شده بود
درمونده زمزمه کردم
_من هیچ وقت حسرت کسی نمیشم….
کف دستشو آورد بالا و با تشر و حرص بیشتر جوابمو داد
_بچه ت چی؟؟اونـــــو نمیخوای؟ اون تو رو نمیخواد؟؟ مادرشو نمیخواد؟؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن