رمان تاوان دل پارت ۷۰

انگار از این سوالم چندان خوشش نیومده بود..
خودم رو کشیدم سمتش و با دیده های زوم
شده گفتم :
غمگین شدی!؟
به خودش اومد شتاب‌زده سرشو تکون داد و اظهار کرد :
نه..
– میشه برام توضیح بده و بگی چی شد..

تبسم تلخی زد :
اظهار کردنش برام آسون نیست
گذشته ها برام زجر آوره بهش که فکر می کنم روحم
ازارده میشه..
– خوب اگه اذیتت میکنه که هیچی بیا یه چیزی نشونت بدم.

خواستم برم سمت کمدم که اضافه کرد :
نه صبر کن..
بهت میگم ولی برام سخته..
شاید این گذشته رو تو بشنوی برات سخت بگذره..
برگشتم سمتش : برای من سخت نمی گذره اگه تو مشکل نداری من گوش میدم..

باشه پس بشین..
من روی تخت نشستم اونم نشست روی صنقلبی روبرو و به جلو خیره بود…

انگار تو گذشته سخت غرق بود که نمیتونست به راحتی ازش بیاد بیرون…

****

– مادرم یکی از دخترای تاجر های معروف خاورمیانه بود باباش ایرانی و مادرش انگلیسی بود دورگه انگلیسی ایرانی که خیلی هم خوشگل بود..
پدربزرگ من چندان تاجر سالیم نبود یعنی کارهای خلاف و انجام می داد.
توی یکی از این کارهای خلاف شیک از پسرای ایرانی رو آورد توی باند.
اون پسره نفوذی و یه پلیس بود اسمش فرامرز بود در آخرم که این فرامرز بابای منه..

انگار جالب بود..
با حالت گنگی بهش نگاه کردم.

– فرامرز با یه ترفند نفوذی خودش رو کشیده بود داخل باند..
و اعتماد پدربزرگم رو جلب کرده بود می خواست این باند
رو نابود کنه..
و کرد..
اما بااین خودش هم با عاشقیی
که
تو سینه داشت نابود شد
نقطه ضعفم پدر من توی این کار مادرم شده بود و این به‌شدت براش بد بود..

خلاصه فرامرز اعتماد پدر بزرگ جلب تا بهش نزدیک بشه و نزدیکم شد..
مادرم تو کارهای پدر بزرگم کمک می‌کرد یعنی بهترین دخترش بود که میتونست در آینده جانشینش باشه

-ولی خوب حضور پدرم اون نقشه هایی
که پدر بزرگم توی ذهنش داشت
همش خراب کرد
اون چیزی نبود که می میل داشت
مادرم
دیوونه بار عاشق دشمن پدرش شده بود
و این بد بود برای پدر بزرگ
در اخر هم مادرم هم سمت پدرم
کشیده شد
کف دست از کارای قبلیش
برداشت
تمایل داشت پدر بزرگ هم به جاده بکشه
ولی نشد
پدر بزرگم روی کارش
سماجت کرد تا اینکه اون باندی
که درست کرده
بود نابود شد و نصف اموالش
از دست حرکت کرد
پدرم اومده بود تا هم باند رو نابودکنه
هم اینکه
پدر بزرگم رو دستگیر کنه..
اما بخاطر مادرم ولش کرد تا بذاره بره
اما
این ول کردن چندان به نفع بابام
نشد….
زیرا بعدا ها به مرگ
خودشون ختم شد
گذشت مادر و پدر من ازدواج کردن
دو قلو اوردن
یه دختر و پسر
و من..
هلینا ایلیا و من که اخری بودم الینا..
حدود ۱۸ سال گذشت
من شدم ۱۸ ساله
درست یادمه شب تولدم بودم
منتظر بودم مثل همیشه برام تولد بگیرن..
درست چهار سال پیش…
وقتی اومدم خونه با چهار تا جنازه
رو به رو شدم
اون بدترین تولدی بود که داشتم
فقط. تونستم
از ته دل فقط جیغ بزنم…
اون روز اگه خاله جاما نبود من دیوونه میشدم
با کمک اون به زیستن برگشتم
بااین حال
الان که فکر می کنم
پدر بزرگ من می دونه من زنده ام
دلیل اینکه منو
اون روز نکشت رو نمی دونم کاش
منم کشته بود
تا این همه حسرت نداشتم..
کاش همیشه
همه چیز درست بود ولی انگار نه انگار
خودم رو جمع کردم
هرچیزی رو که بهم رسیده بود
رو فروختم
و اومدم اینجا پدر و مادرمم
اظهار کردم اینجا خاک کنن
جایی که کسی خبر دار نباشه
من هستم با ثروتی زیاد
و تنهایی..

بغضش گحرکت کرده بود حرکت کردم سمتی کنارش قرار گرفتم
به خودم فشارش دادم :
تو نباید خودت رو اذیت کنی
مطمئن
باش حالشون خوبه اونا…
تو باید بفکر خودت باشی

اشک از چشم هاش اومد : من از اون شهر
فرار کردم
ولی بازم حس ناامن بودن می کنم
اینکه
پدر بزرگ من سایه به سایه
دنبالمه
تا بار دیگر اون کسایی که دوسشون دارم
رو ازم بگیره

-برای همین من با کسی
رفاقت نمی کنم می ترسم از این
اجبار می ترسم
که حضور من دوستام
رو ازم بگیره
کسایی که دوست دارم بگیره
برای همین می ترسم
من حتی از دوستی با شما می ترسم
بعد این همه سال
یکی رو پیدا کردم که بهم
محبت کنه..
منو اروم کنه ولی نمیشه که
نمیشه..
فقط خودم رو اذیت می کنم..
نمی تونم برم سمت یکی از این
اجبار خستم کرده
کاش این سایه دست از سر من برمی داشت..

گریه اش بلندشد
خودم رو کشیدم سمتش و اظهار کردم‌ :
هیس اروم باش..
تو نباید گریه کنی این ترس و اجبار
فقط ساخته ی
ذهن خودته شاید اصلا.
این پدر بزرگت مرده باشه
از کجا می دونی که زنده اس ؟؟
-زنده اس..
-خوب باشه تو نباید ازش
بترسی باید خودت رو بهش
نزدیک کنی ‌..
باهاش رو به رو بشی ترس
هیچیو دوا نمی کنه…
الان هم اروم باش من معذرت می خوام
که ازت خواستم تعریف کنی
حالت رو بد کردم..
هیچی نبیان کرد و فقط منو به خودش
فشار داد…

-مرسی که هستی…

از این حرفش دستم روی بازوش
خشک شد
و نشد که چیزی بگم..
فقط یه حس خوب به قلبم رخنه کرد

****
ارش

گندم داشت تاب می خورد
توی فکر بود این چند روزگار اصلا بهش
نزدیک نشدم
تا اروم بگیره اما امروزگار رو باید
می رفتم‌
سمتش ‌..

راهی شدم و منم کنارش قرار گرفتم منو
که مشاهده کرد اخم
کرد میل داشت بره که مچ
کف دستش رو چنگ زدم و با آوای
خفه ای بیان کردم :
بشین…
صوتم به حدی جدی بود که بشینه
سر جاش..

اخم غلیظی کردم و اظهار کردم :
افرین از اول اینقدر با جدیت باهات
بزخورد کرده
بودم الان اینطور نبودی..
-می خوای چرت بگی یا اینکه
برم داخل..
-می خوای بااین بچه چکار کنی ؟؟

-بااین بچه!؟ تو می گی چکار کنم!؟
دیده هام رو
تو چشم هاش دوختم : اون اونگ هیچی به کارش نیست
این بچه رو قبول نمی کنه نیشخندی زدوبیان کرد :
منم نمی خوامش..
می ندازمش از خدامه که اون پسره نیاد..
منم می رم دنبال حیاتش‌..

خودم رو کشیدم سمتش و با تبسم عمیق شده بیان کردم :
من می خوامت گندم تا من هستم
نمی تونی بلایی سر
این بچه بیاری…
-خوب یعنی داری قلب می سوزونی!؟
-نه دارم راه زندگی رو بهش نشون می دم..
من می خوامت بهت زیستن
می دم..
-منم شوهر دارم نمیشه..

-میشه تو صیغه هستی فسخ کن
زن من شو..
-چه جالب…الان می دونی..
که من برادرتم داری بهم پیشنهاد می دی
حتی همین پیشنهاد کردن هم
میشه زنا می دونستی!؟
نگاه هام رو گذاشتم روی هم دیگه..

-من زنا نمیگم..
من می گم می خوامت اونگ دیگه
نمی یاد اینجا
فقط باید قبول کنی که زن من بشی..
-ببین من علاقه ای به برادرت
ندارم
اما اهل خیانت نیستم ‌…حالا دیگه تموم شد
دیگه حرفی نمی مونه..
لبخند تلخی زدم اونم از جاش بلند شد و شروع کرد
به حرکت کردن..

****
ارش

نگاهی به عمه کردم عمه فقط می تونست
بهم کمک کنه خودم رو سمتش کشیدم
و اضافه کردم : عمه…

عمه لب هاش رو روی هم دیگه
فشرد و نفس عمیق شده ای ول داد….

-بله
-عمه ازت کمک می خوام
داشت لواشک روی بند پهن می کرد..
-چه کمکی!؟
-من عاشق شدم
عمه دست از کار کشید بعد با
اخم اضافه کرد :
این مسیر نیست پسر این که به زن
برادرت نگاه داشته باشی

-عمه من به زن برادرم دیده ندارم دوسش دارم بعد اونگ اصلا به گندم اهمیت نمی داد
فقط برای اینکه نیازش رو رفع
کنه سمتش می اومد بده که من برم!؟
من اون رو برای خودم می خوام اما
اونگ نه اون رو برای این می خواد که وجودش رو
ارضا کنه حالام که حامله اس
فکر می کنید این بچه رو قبول می کنه!؟
نه تهمت می زنه که بااین بوده بااون بوده
یکم هوشیار باشید….
من خوبی گندم رو می خوام..

نفس عمیق شده ای کشید و اظهار کرد :والا نمی دونم چی بگم حالم خیلی بده‌.‌..
هر جور خودتون می دونید
گندم اگه می گه می تونه باهات باشه خوب حتما می تونه
اگه هم نه…
پس دوستت نداره..

-عمه الان لج کرده من مطمئنم که دوسم داره..
اینده ی این بچه رو بگو تباه نکنه من عین بچه ی خودم بزرگش میکنم
-اگه اونگ بفهمه…
نگاه هام رو فشار دادم روی همم..

-عمه من برادر خودم رو می شناسم
اون دیگه بر نمی گرده ایران
امروزگار داشتم باهاش چت می کردم
داشت از یه دختره می اظهار کرد
هم حال خودش خوبه هم مولین
می اظهار کرد اگه همینطوری خوب پیش بره بر نمی گرده‌..
و واقعا هم بر نمی گرده
گندم می خواد با یه بچه چکار کنه!؟
کسی کنارش نباشه به این بچه
به نگاه یه حروم زاده نگاه می کنن..

عمه نیشخندی زد : اونگ خودش اضافه کرد بر نمی گرده!؟
سرم رو تکون دادم و اضافه کردم : اره..
باهاش حرف می زنی!؟

نفسی بیرون داد و بیان کرد : نمی دونم ‌
-خواهش می کنم عمه…
سرش رو بالا پایین کرد و اضافه کرد : باشه…

****
گندم

سمانه کنارم نشست اخم کرده بودم
با خنده اضافه کرد :
باز که اخم کردی چی شده!؟
-می خوام برم پیش پدر و مادرم
اینجا اذیتم..
-فرار چیز خوبی نیست دخترم..
-فرار نمی کنم فقط تا وقتی ارش اینجاس می خوام
برم خونه مامان بابام..

سمانه خندید خودش رو کشید جلو
و یه دستش رو گذاشت روی
کف دستم :
همین بهش می گن فرار دختر
تو از یه چیزی می ترسی که داری فرار می کنی..