رمان تاوان دل پارت ۴۲

فقط زودتر تمومش کن اینجا سرده داره سرمام میشه..

دروغ می گفتم سرد هم اصلا نبود..
فقط می تمایل داشتم
هرچه زودتر از کف دست این‌عوضی خلاص شم
همین…

لبخند زد.

نفسی ول دادم به این نتیجه رسیده بودم
هرچی بااین مرد
یکی به دو می کردم بدتر بود باید به میل داشته اش
عمل می کردم تا دست از سرم بر می داشت..

درد امونمو گحرکت کرده بود نتونستم
طاقت بیارم
از درد کف حموم دراز کشیدم
به شکم
اونگ هم پشت سرم نشست
شروع کرد

حرکاتش رو شتاب‌زده کرد از پشت
موهام
رو چنگی زد

-داری حال می کنی اره!!؟
بگو داری حال می کنی
تا ته فشار که جیغ ارومی زدم و گفتم :
اره اره…
اخ اروم تر توروخدا درد دارم..

داشتم می مردم از درد….خودم رو کنترل کردم

تا گریه نشه

اضافه کردم تموم شده ولی هنوز انگار شروعش بود
منو برگردوند و با اون نگاه های دریده شده
بهم زل زد..

کف دستی به وسط پام کشید و از شدت ترس می لرزیدم
باید تحمل می کردم
تحمل به اجبار بودم..

خم شد کامل روم
کمی خودم رو جمع کردم
بهم لذتی
وارد شد..

اونگ نگاهی به صورتم انداخت تک ابرویی بالا
انداخت با چشم های
مرموز شده بهم زل زد..

-لذت می بری ارره؟؟؟

اهی عمیق کشیدم..
الان اره داشتم لذت می بردم کارش
رو چند
بار کرد منم چند بار اه
کشیدم..

خم شد روم
و‌بازوش ر‌و چنگی زدم ناله ی ارومی..

داشتم پاره شدن رو حس می کردم..
عادت کردم
اروم شروع کرد خودش رو داخلم
کوبیدن.
منم از شدت درد و لذت ناله سر می دادم..
منکر لذتی که می بردم نمیشدم..

****

از روم کنار راهی شد از درد خودم رو جمع کردم
چندین ساعت رابطه سخت
کف حموم..
جسم برام نذاشته بود..

زیر دلم و همه جا م درد می کرد..
نگاه هام رو گذاشتم
روی هم و فشار دادم..اشک هام اومد

وسط پام لزج بود
حالت تهوع بهم کف دست داده بود..
اونگ بی حال بود
لبخند زد..

-اوممم بهترین رابطه ای بود که تجربه کردم

ازش متنفر بودم برای بار هزارم یا شایدم بار دهم
دوازدهم بهش گفتم ازت متنفرم
و واقعا هم ازش متنفر بودم..

دستی به زمین زدم و از جام بلند شدم
میل داشتم راه برم
نشد درد بدی زیر قلبم حس کردم
و باعث شد
از شدت درد روی زمین
خم بشم بار دیگر..

خندید ‌..

شروع کردم به اشک ریختن حرف زدنش
روحم رو خدشه دار می کرد ‌.

کف دستی گذاشتم جلوی دهنم و اروم و پر آوا اشک
ریختم..
تا اینکه خودش ازجاش بلند شد..
اومد سمتم
زد به پام و منو فرستاد عقب با داد
گفت :
چته باز کولی بازی داری می یاری…

اونقدر دردم زیاد بود که عین
بچه ها گریه می کردم..

-درد دارم اخ..بسیار درد دارم..
منو با شدت به عقب روند و اظهار کرد :
بدرک
زنمی باید هر رابطه ای رو تحمل کنی
حالا
پاشو خودت رو نزن به اون جاده تنه لشت رو بشور گورت رو گم کن…
دلم عین چی تو‌سینه می زد..

حالت تهوع بهم کف دست داده بود…

دید کشیده نمیشم دستم رو گرفت و کشید
بالا
با اون دندون های ساییده شده
نگاهی بخم انداخت‌‌.‌‌
روی پا نمی تونستم وایسم سوراخم میسوخت..

-کری می گم خودت رو بشور یعنی بشور
ولی اگر نداریم اوکیه!!؟
سرم رو با بغض تکون دادم و اظهار کردم :
باشه..
به جلو هلم داد..

-افرین حالا برو زود باش…
بعد منو وادار کرد که حموم کنم..

****

فلش_بک

کلاس تموم شد بکف دستی حیروون کردم که
همه برن…ریحان بیان کرد نمی یای
نچی اظهار کردم و
راهی شدن به خونه ی خاله رو بهونه کردم
اونم مثل
همیشه مشکوک نگاهم کرد و بد راهی شد

دختره ی فضول..
خیلی فضول بود..

کلاس که خالی شد نریمان کف دستی
جلوی دهنش
قرار داد قدم به قدم بهم نزدیک شد..
از هیجان
دلم عین چی تو‌سینه می زد

بهش اعتماد داشتم کاری نمی کرد
خم شد تو صورتم
با اون نگاه های براق شده گفت :.
می ببینم باز ارایش کردی
پشت چشمی براش نازک کردم و بیان کردم :
بله برای اینکه به چشم بیام
تک ابرویی بالا انداخت..

-اونوقت به دیده کی بیای!!.

با شیطنت گفتم : پسرای روستا..
کامل خم شد.روم…

-من اون نرنده ای رو که به تو نگاه کنه از زمین محو می کنم

به هر سختی و زوری بود شامگاه رو روزگار کردم..
وقتی بیدار شدم
ساعت نه صبح بود یاد سمانه افتادم
تند روپوش رو‌ گذاشتم
کنار و از روی تخت قد بلند شدم اونگ
نبود..

نمی دونم کدوم گوری رفته بود
فقط می دونستم
همین که نبود خودش یه عالمه بود..
دیشب کم
منو عذاب نداد…مردک عقده ای

از جام کشیده شدم روی پا که وایسادم
سوزشی از پشتم حس میکردم رحمم می سوخت…
دردش وحشتناک بود..

کف دستی روی ناحیه ام گذاشتم و توی دلم
نفرینی برای این
اونگ عوضی کردم…وحشی بود‌..

جز حوله چیزی تنم نبود رفتم سمت کمد تا لباس
بپوشم و برم بیرون..
بزور لباس پوشیدم و از اتاق اومدم بیرون

سعی کردم درست جاده برم لنگ نزنم
بزور جاده حرکت کردنم
رو درست کردم و از پله ها رفتم پایین..
به پایین ‌پله ها که رسیدم نگاهی به همه جا کردم
عمارت ساکت بود..

معمولا این موقع خان توی پذیرایی بود.نمی دونم
چی شده بود که گمو گور شده بود.

نفسم رو بیرون دادم..
آوا از تو اشپزخونه می اومد
کنجکاو رفتم سمت اشپزخونه ..
وارد اشپزخونه شدم
سمانه رو دیدم تعجب کردم با این
حالش سر پا وایساده بود!؟

پلک عمیقی زدم و گفتم :
سمانه ‌.
برگشت سمت من با سر حالی گفت :
سلام صبح بخیر دخترم

انگار نه انگار دیشب حالش چی بود.

با انگشت اشاره کردم سمتش و اضافه کردم :
حالت خوبه سمانه!؟؟چرا اومدی اینجا!؟؟
سمانه خندید..

-نیام!؟؟
سرم رو به چپ و راست تکون دادم و اضافه کردم :
نه خوب حالت خوب نیست

نفس عمیقی کشید با کف دست
به خودش اشاره کرد..

-ببین من حالم به‌شدت ام خوبه تا این سیروس
اعصاب خورد کن بااون اونگ وزنش
کنارم نباشن
حالم خوبه…تنها کسایی که حال
منو خوب می کنن
ارش و تو هستین…
بیا بغلم ببینم..

مکثی کردم و لبخند عمیقی زدم

رفتم سمتش و اروم کشیدمش توی بغلم..
اغوشش عین مولین زهره ام بود.
برعکس مولین زهره
سمانه اروم و با وقار بود اما مولین زهره.
متشنج و پر از غرزدن..

قلبم براش تنگ شده بود..
برای رفع دلتنگی سمانه رو عمیق به خودم فشاردادم
بی اختیار جمله ای رو که گهگاهی
به مولین می زدم
به سمانه ام زدم..

-دوستت دارم مامان…
مکثی کرد…
کف دستی گذاشت روی کمرم و خودش رو بهم فشار داد

-چی گفتی!؟؟
خودمم تعجب کرده‌ بودم نفسم
رو ول دادم و اضافه کردم : اضافه کردم مولین…
دوستت دارم…
فشار کف دست هاش رو بیشتر کرد..

-چقدر دلنشین گفتی مولین
حس فوق العاده ای از شنیدنش بهم کف دست داد
میشه دوباره بگی!!.

با مکث بیان کردم : اره..دوستت دارم مولین..
لبخند زد از بغلم اومد بیرون
اشک توی نگاه هاش جمع شده بود
کف دستی روی
گونه ام زد ‌و گفت :
من باورم نمیشه حس بسیار
خوبی میده..
بیستو چند سال ارزو اینو دارم که
یکی بهم
بگه مولین بلاخره بیان کردی ‌..
مولین…به‌شدت خوبه…

حالا شنیدی دیگه تموم شد دیدهکی بهش زدم و اظهار کردم :
بله که زیباه…

گونم رو بوسید و گفت : مامان قربونت بره
همه چیز امروزگار در اختیار ماست..
اون سه تا عفریته حرکت کردن شهر
تا چند روزگار نمی یان
تک ابرویی بالا انداختم و گفتم : اونگ هم رفته !؟

با تو هم حرکت کردن صورتش گفت‌ : اره
اصلا قلب خوشی از این
بچه ندارم..
اسمش رو جلوی من نیار.
-باشه فقط برای چی رفتن که می خوان
چند روز بمونن!؟؟

با نیشخند بیان کرد : عادتشونه حالا
عادت میکنی
هر چند وقت یبار گومو گور میشن
ارش نرفته..
می دونه می خوان چه غلطی کنن
با متوجه شدن اسم
ارش تازه به حرفی که می خواست
بزنه رسیدم……

دیشامگاه یادم افتاد..
با هل گفتم : ارش هم هست!؟.

سمانه با چشم های ریز شده اضافه کرد : اره
چرا این همه هل زده ای!؟؟
تبسم زوری زدم..

-هیچی دیشامگاه بنده خدا بیان کرد چایی براش
درست کنم
که اونگ صدام زد نشد برم
می خوام ازش عذر خواهی کنم…