– معلومه! چرا انقدر تعجب کردی؟ قبلاً بهت بیان کرده بودم دلیل اصلی بهم خوردن روابطم از سمت من.. خیانت بوده و هست!
– آره اما.. بازم خیلی عجیبه برام این مسئله.. به خاطر تو تعجب نمی کنم! تعجبم از اون.. دختراس! خب.. خب یه کم سخته درک کردنشون.. چه جوری تونستن ریسک کنن رو از کف دست دادن تو! یعنی.. با توجه به شناختی که.. از هم سن و سالام دارم.. می دونم آدمی با موقعیت و..شخصیت و.. تیپ و قیافه تو رو.. تحت هیچ شرایطی ول نمی کنن! واسه همین تعجب کردم!
نگاهم بین اجزای صورتش اینبار از فاصله کم چرخید.. این حرفا رو از سر سادگی می زد؟ یعنی این دختر یه ذره سیاست نداشت؟
نمی ترسید من فکر کنم خودشم دست کمی از هم سن و سالاش نداره و اینکه انقدر راحت این رابطه رو قبول کرد و حتی با موندن توی خونه ام مشکلی نداره هم نشون میده که قلبش نمی خواد آدمی با موقعیت اجتماعی من و از دست بده؟
تبسمی به روش زدم و ظرف مربای توی دستش و ازش گراهی شدم..
– پس معلومه هم سن و سالات و خوب نشناختی! دختر و پسر نداره.. بهشدتاشون حتی اگه با بهترین آدم دنیا هم تو رابطه باشن.. بعد از چند ماه یا چند هفته.. ازش زده می شن و می گردن تو بقیه آدما دنبال خصوصیاتی که تو پارتنرشون نیست.. به محض اینکه پیداش کردن کف دست و قلبشون می لرزه! به همین راحتی!
نگاهم و از چهره مات مونده اش گراهی شدم و راه افتادم سمت یخچال واسه برگردوندن وسایل صبحونه که زود به خودش اومد و نزدیک شد:
– تو برو بشین من.. انجام میدم!
– من خوبم!
– منم ناظهار کردم بدی.. فقط اینجوری راحت ترم! تا ناهار آماده بشه یه کم اینجاها رو مرتب می کنم.. کاری ندارم که.. تو برو به کارات برس!
– نمی خوام وقتی اینجایی خودت و موظف به انجام کارای خونه بدونی! برای من اصلاً مهم نیست تو اینجا کاری انجام بدی.. یا آشپزی کنی! اگه دیشب ازت میل داشتم چراکه واقعاً تو وضعیت خوبی نبودم.. الآن اوضاعم بهتره!
با این حرفم خندید و بیان کرد:
– شاید باورت نشه ولی.. من اصلاً آدمی نیستم که بخوام خودم و مجبور به انجام دادن کار خونه کنم! فقط وقتی میرم سراغ این کارا که حوصله داشته باشم.. پس مضطرب نباش.. تو این زمینه تعارف و رودرواسی ندارم و.. اگه قلبم نخواد.. بهشدت زیرپوستی جیم می شم!
حالا که خودش اصرار داشت.. منم دیگه پیله نکردم و حین چپوندن دستام تو جیب شلوارم گفتم:
– باشه پس منم بی رودرواسی میگم.. برای ناهار ماکارونی درست می کنی؟
– ماکارونی؟
– چرا هرچی میگم تعجب می کنی؟
– آخه.. غذا از این سخت تر نبود؟ اضافه کردم الآن یه خورشتی میگی که خیلی وقته نخوردی!
– خورشت و که هر روز تو رستوران شرکت می خورم.. فست فود هم همچنین.. تنها چیزی که هم بلد نیستم درست کنم.. هم خیلی وقته تر و تازه نخوردمش و هم.. خیلی دوست دارم.. ماکارونیه!
– چه جالب! اصلاً فکرشم نمی کردم! باشه درست می کنم.. کاری نداره که!
نیشش تا بناگوش باز شد و با شیطنتی که کمتر ازش دیده بودم اضافه کرد:
– اتفاقاً ماکارونی های من خیلی خوشمزه می شه تعریف از خود نباشه!
کف دستم و به سمت صورتش دراز کردم و گونه سوراخش و با دو تا انگشت کشیدم..
– بذار تعریف از خود باشه! داری جاده می افتی!
چند ثانیه مبهوت این حرکتم بود و یه کم معذب شد.. ولی دوباره لبخند زد و احتمالاً برای اینکه نبینم گونه های سرخ شده اش و.. پشت به من مشغول کارش شد..
منم جاده افتادم سمت بیرون آشپزخونه و سؤال کردم:
– موزیک بذارم؟
– آره حتماً!
رفتم سمت سیستم کنار تلویزیون و موزیکی که همین چند روز پیش.. تو یکی از پیجای اینستاگرام متوجه شدمش و نگهش داشتم تا یه روزگار تو ماشین وقتی درین کنارم بود بذارم پخش شه و مثل همه دخترا شاهد مشاهده کردن ذوقش باشم و پلی کردم..
به هر حال.. توجه به جزییات.. یکی از اصلی ترین معیارهام واسه درست پیش بردن نقشه ام بود که تا اینجای کار.. خوب از پس انجامش براومدم!
×××××
مشغول جمع و جور کردن وسایل آشپزخونه و شستن چند تا تیکه ظرف کثیف شده صبحونه بودم و گوشم به اامان آهنگ انتخابی میران که داشت با آوای کشیده توسط سیستم های قدرتمندش.. توی گوشه به گوشه خونه و حتی آشپزخونه پخش می شد و در عین حال که انرژی می داد.. آدم و توی فکر و خلصه فرو می برد.. متن پر معنی این آهنگ که شک نداشتم با منظور خاصی انتخابش کرده:
..تو فقط باش تموم کم و کسرش با من..
..با تموم دوریا طاقت و صبرش با من..
..تو فقط تب کن از این عاشقی بلاتکلیفم..
..مردن و سوختن و باقی زجرش با من..
انقدر تحت تاثیر متن ترانه قرار گحرکت کردم که کف دستم از حرکت واز حرکت ایستاد و روم و برگردوندم سمت میرانی که قرار گرفته رو مبل سالن.. خیره به سقف بالاسرش بود..
..تو دلت قدم زدن تو روز بارونی بخواد..
..روزگارای بهاری و بارون و ابرش با من..
..پیرهن یادگار هات و زیر بارون تن کن..
..خوندن ترانه و پاییز و عطرش با من..
..تو فقط باش فقط باش تمومش با من..
نتونستم طاقت بیارم.. پام من و تا کنار کانتر کشوند و دقیق تر زل زدم به صورتش.. باند دور سرش و از صبح برداشته بود و رو پیشونیش فقط یه چسب زخم زده بود..
کبودی های جزئی صورتشم.. چیزی از جذابیتش.. حتی از این فاصله ای که وتوقف کرده بودم کم نمی کرد.. ضربان دلم بی قلبیل سریع شده بود و نمی فهمیدم از چیه!
یه آهنگ بود دیگه چرا داشتم انقدر جوگیر می شدم با متوجه شدن ترانه اش که شاید میران اصلاً با هیچ قصد و غرضی انتخابش نکرده باشه!
ولی خب.. به خودم بابت متعجب شدن حق می دادم.. من.. من فکر می کردم با توجه به همون خیانت هایی که اظهار کرد تو زیستنش مشاهده کرده.. یه آهنگ با همین مضمون انتخاب می کنه ولی حالا.. مثل همیشگی من و متعجب کرد!
..عاشقانه هامون و مثل یه قصه بنویس..
..خوندنش با قلب و جون سطر به سطرش با من..
..تو فقط قلبت بخواد یه روزگاری مال هم بشیم..
..التماسش به خدا حاجت و نذرش با من..
نگاهم هنوز به صورتش بود که یهو بی هوا دیدهاش و باز کرد و مچ نگاه خیره ام و گرفت.. انقدر سریع که دیگه نتونستم روم و برگردونم و به ناچار منم زل زدم بهش..
..روی زخمای دلم کاشکی تو مرهم باشی..
..آرزوم اینه همیشه تو کنارم باشی..
..آرزوم اینه فقط مال تو باشم ای کاش..
..تو فقط باش فقط باش فقط با من باش..
..تو فقط باش فقط باش فقط باش..
آهنگ که تموم شد.. تو فاصله ای که تا شروع آهنگ بعدی ایجاد شد.. برای اینکه این نگاه های رسوا کننده و میخ شدنم روی میران و توجیه کنم با تبسم بیان کردم:
– چقدر قشنگ بود.. تا حالا نگوش داده بودم!
– اوهوم!
روم و برگردوندم و خودم و سرگرم کار کردم.. چرا بیخودی توی قلبم انتظار داشتم که پشت سر این حرف من بگه که به خاطر تو گذاشتمش؟
نه.. یه کم زیادی توقعم از این آدم بالا بود.. همینجوریشم رابطه امون داشت تند پیش می راهی شد و شاید هنوز فرصت پیدا نکرده بودم که عمیق درکش کنم.. پس بهتر بود که خودم و تا این اندازه درگیر احساسات نکنم تا بعداً مشکلی برام پیش نیاد که نتونم ازش خلاص بشم!
*
غذام تقریباً آماده شده بود.. ولی میران نیم ساعتی می شد که روی کاناپه هال.. همونجایی که دو روزگار پیش محل استراحت چند ساعته من بود.. خوابش برده!
به خاطر درداش هی مسکن می خورد و همونم گیجش می کرد.. با این حال.. تمام مدتی که تو آشپزخونه مشغول بودم حواسش بهم بود و تنهام نذاشت..
بدون اینکه من ازش بخوام برام قهوه درست می کرد یا آبمیوه می ذاشت جلوم.. حرف خاصی هم نمی زد و سوالای عجیب غریبی هم نمی جویا شد که معذبم کنه.
یه جورایی انگار کنجکاوی من درباره زندگیش بیشتر بود و میران هرچیزی که لازم بود برای ادامه رابطه امون بدونه تا الآن می دونست..
همین باعث می شد که منم به خودم اجازه متوجه شدن بیشتر از این و ندم و خب.. تا همینجا هم کافی بود و از این به بعد می شد فضاما تو مسائلی که به من مربوط نمی شد!
نگاهی به ساعت انداختم و متوجه شدم اگه بخوام بازم معطل کنم و منتظر بیدار شدن میران بمونم دیر می رسم سرکار و من اصلاً قلبم نمی خواست بعد از جنجال به پا کردن میران این توهم براشون ایجاد بشه که به پشتوانه اش هر موقع قلبم بخواد میرم و دیگه کسی نمی تونه حرفی بهم بزنه!
واسه همین مشغول چیدن وسایل اینبار روی کانتر آشپزخونه شدم.. میز ناهارخوریش اون سمت سالن بود که با یکی دو تا پله از سالن اصلی جدا می شد و اونم انقدر بزرگ بود که به نظرم مسخره بود که دو نفر آدم پشتش بشینن و غذا بخورن..
کارم که تموم شد به نتیجه کارم زل زدم.. همه چیز آماده بود و حتی سالادم درست کردم.. تنها چیزی که این سفره کم داشت و منم بدجوری هوس کرده بودم و به خصوص با ماکارونی خیلی می چسبید.. ترشی بود که هرچقدر گشتم اثری از آثارش پیدا نکردم.
حالا نمی دونستم میران کلاً ترشی خور نیست یا یه جای دیگه نگهشون می داره که پیداش نکردم ولی.. چیزی که می دونستم این بود که محاله این غذا رو.. بدون ترشی از گلوم پایین بدم!
با یه نگاه دیگه به جسم بی حرکت و ولو شده اش روی مبل تند لباسی که دیشامگاه از اتاق مجهز لباسش برداشتم و با مانتوی خودم عوض کردم و بعد از برداشتن کیفم و کلیدایی که رو همون کانتر بود.. از خونه زدم بیرون.
تا میران بیدار شه می تونستم از سوپرمارکت یه شیشه ترشی بخرم و برگردم.. بیخیال که بعدش ممکنه مسخره ام کنه به خاطر تلفیق یه غذای اروپایی.. با یه چاشنی خاورمیانه ای که هیچ ربطی به هم ندارن اما.. این چاشنی برای من لذتی بود که تو بدترین شرایطم نمی تونستم ازش بگذرم!
سوپرمارکت یه کم دورتر از انتظارم بود.. اما بالاخره موفق به پیدا کردن ترشی مورد نظرم شدم و برگشتم.. در حیاط و خودم باز کردم و اومدم تو.. ولی در ساختمون قبل از اینکه بهش برسم توسط میران آشفته با نگاهای خون افتاده ای که نشون می داد تازه از خواب بیدار شده باز شد..
– گوشیت و چرا جواب نمیدی؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن