با اخمای درهم زل زدم بهش.. حرفاش هیچ حسی تو وجودم ایجاد نمی کرد.. اما خب راضی به اینکه بخواد کل حیاتش و وقف خدمت کردن به داداشاش کنه هم نبودم.
با این حال.. کاری هم نمی تونستم براش انجام بدم.. نه الآن که دیگه هم پای نقشه ام وسط بود.. هم پای یه دختر دیگه ای که به زور داشتم اعتمادش و جلب می کردم.
من حضور امشب یلدا تو این خونه رو هم باید بهش توضیح می دادم که براش سوء تفاهم پیش نیاد.. وای به حال اینکه می متوجه شد دارم یواشکی به دوست دختر سابقم کمک می کنم!
برای همین ترجیح دادم ساکت بمونم و قولی ندم که نتونم از پس انجامش بربیام.. من وظیفه ای که در قبال این آدم داشتم و انجام دادم و حالا از این به بعد.. خودش باید از پس حیات و مشکلات خانوادگیش برمی اومد!
پانسمان سرم که تموم شد کف دستش و سمت ملافه ای که بار دیگر روی بدن برهنه ام کشیده بودم دراز کرد برای معاینه بیشتر که لبه اش و محکم تو مشتم گرفتم و اظهار کردم:
– نمی خواد!
– خب بذار معاینه کنم!
– معاینه کنی یا کف دستمالی؟
لبش و به دندون گرفت و سرش و انداخت پایین..
– میران من پرستارم.. پس برای چی اظهار کردی بیام؟
– اظهار کردم بیای که حرفام و تو سرت فرو کنم و.. تو و کس و کارتم گورتون برای همیشگی گم کنید. وگرنه خودم چک کردم و فهمیدم چیزیم نیست. اون دادشای پیزوریت اگه چند نفری و از پشت سر.. وقتی حواسم بهشون نبود حمله نمی کردن.. با یه مشت من یا عقیم می شدن یا استخوناشون می شکست! البته بگم که اینم بی جواب نمی مونه!
– هربلایی قلبت می خواد سرشون بیار! من کف دستتم به خاطرش می بوسم!
نفس عمیقی کشیدم و نگاهام و بستم. شاید اگه هدفی توی زندگیم واسه به خاک سیاه نشوندن درین و مادر عوضیش نداشتم.. یلدا بهترین انتخابی بود که می تونستم برای یه رابطه دائم روش حساب کنم.
درسته حس خاصی بهش نداشتم اما.. خیلی وقت بود که متوجه شدم من مثل آدمای دیگه نیستم که برای شروع رابطه به حرف قلبم گوش بدم.
اگه می تمایل داشتم این معیار و در نظر بگیرم باید همیشگی تنها می موندم چراکه.. دل من هیچ وقت برای هیچ کس به تپش نمی افتاد..
اما خب.. در رابطه با یلدا.. مطمئن بودم که این آدم بهم نیاز داره و من یه نقش مفید و مهمی توی زیستنش ایفا می کنم.. شاید همین مسئله اصلی ترین قلبیلم می شد برای موندن تو این رابطه.. که با پیدا کردن درین و طرح ریزی برنامه های آینده ام.. کنسل شد!
در واقع.. من یلدا رو تو یه دوره بحرانی حیاتم.. که حقایق وحشتناک زیستن گذشته ام رو شد.. فقط برای آروم شدنم می خواستم..
حضورش.. تاثیر بسزایی داشت که به جای حرکت کردن و به آتیش کشیدن هر آدمی که باعث و بانی اون اتفاقات بود.. صبر کردم و با نقشه و برنامه پیش رفتم. تا حداقل بعدش خودم تو دردسر نیفتم و بتونم واسه چند سالم که شده بدون دغدغه و فکر و خیال حیات کنم!
وقتی مشاهده کردم همونجا روی صندلی کنار تخت جای گرفته و آوای خش خش وسایلش به گوش می رسه چشمام و باز کردم و زل زدم بهش که مشاهده کردم داره با شلنگ سرم توی کف دستش ور میره و یه کم بعد بلند شد و سرم و از نوک پایه قد بلند تخت آویزون کرد که گفتم:
– چیکار می کنی؟
– می خوام سرم بزنم بهت!
– سرم واسه چی؟
یه کم خیره خیره با تعجب زل زد بهم و بعد گفت:
– خب.. خوبه برات.. بعدشم.. مگه خودت نبیان کردی وسایل پانسمان و سرم بیار؟
– من فقط گفتم بیای که…
وسطای جمله ام بود که تازه یه بار دیگه حرفش توی سرم تکرار شد.. با عجله گوشیم و برداشتم و یه بار دیگه اس ام اسی که دادم درین برام بنویسه رو چک کردم.
راست می اضافه کرد.. من بهش گفته بودم فقط وسایل پانسمان.. اما حالا یه سرمم کنار وسایل پانسمان نوشته شده بود که مشخصاً تشخیص و صلاحمشاهده کرد خود درین بود!
حالا که اصرار داشت من برم زیر سرم.. چرا کف دست رد بزنم؟ چه اشکالی داشت یه کم بیشتر خودم و به مریضی بزنم و به بهونه همین سرم درین مجبور بشه کارام و انجام بده!
نه مطمئناً من همچین موقعیتی رو رد نمی کردم.. حتی اگه از زیر سرم حرکت کردن بدم بیاد.. یه نیم ساعتی به خاطر عزیزتر کردن خودم تحملش می کنم!
گوشی و برگردوندم سر جاش و رو به یلدا که هنوز منتظر تصمیم من بود بیان کردم:
– بسیار خب بزن.. بعدشم سریع جمع کن برو!
با قیافه درهم و غمگین سرم و زد و مشغول جمع کردن وسایلش شد..
– دختره می خواد شامگاه اینجا بمونه؟!
– چی؟
– اضافه کردم دختره…
نگاهش که به صورتم و اخمای درهمم افتاد تازه درک کرد حرفش و همین اول متوجه شده بودم و این «چی» فقط یه فرصتی بود که باهاش بتونه پایی که زیادی از گلیمش درازتر شده بود و جمع کنه..
که تند به خودش اومد و روش و برگردوند:
– هیچی!
اما بازم طاقت نداشت ساکت بمونه و با صوتی آروم تر انگار که داره با خودش حرف می زنه لب زد:
– قشنگه!
جوابش و ندادم که با یه پوزخند حرفش و ادامه داد:
– خیلی هم هوات و داره! بهش نگفته بودی خودت تمایل داشتی من بیام؟ چون داشتم می اومدم اصرار داشت جلوم و بگیره و نذاره تو رو ببینم!
چشمام و محکم بستم و با کف دست پیشونیم و فشار دادم.. مطمئناً اون لحظه ای که متوجه شده بسیار برآشفته شده و هزارجور فکر غلط تو سرش جاده پیدا کرده!
با اینکه امشامگاه با این دردا و کوفتگی های بدنم.. قلبم فقط یه خواب راحت می میل داشت اما.. باید تا وقتی که این قلبخوری از وجود درین پاک بشه تحمل می کردم!
– زنگ زدم آژانس.. کاری نداری؟
نگاهم و دوختم به صورت منتظر یلدا.. مسلماً هر وقت دیگه ای که بود نمی ذاشتم این ساعت با آژانس از در خونه ام بره..
شاید اونم منتظر یه مخالفتی از من بود که داشت اینجوری نگاهم می کرد.. یه جمله ساده مثل:
«لازم نکرده بری.. شامگاه و همینجا بمون و صبح برو!»
اما الآن دیگه همه حرفا و عکس العمل های من در گروی نقشه ام بود.. واسه همین نمی تونستم انقدر بها بدم به آدم قبلی زیستنم.. اونم وقتی درین هنوز اینجاست!
واسه همین با نهایت نارضایتی سرم و به تایید تکون دادم بیان کردم:
– آرایشت و پاک کن.. نصفشم که ریخته! واسه یه پانسمان کردن چه لزومی داشت انقدر به خودت برسی؟
با این حرف بهسرعت از تو کیفش یه کف دستمال مرطوب و آینه درآورد و مشغول پاک کردن آرایشش شد..
– حرفام یادت نره! به اون داداشات بگو.. اگه جونشون و.. جوونیشون و.. آینده اشون و دوست دارن و نمی خوان تباه بشه.. پاشون و از تو کفش من بکشن بیرون. وگرنه جوری بی سر و آوا به خاک سیاه می نشونمشون که نفهمن چه جوری به همچین روزگاری رسیدن! تو خوب می دونی که می تونم.. من که با جاده و روش خودم تفهیمشون می کنم.. تو هم هرجور که خودت فکر می کنی جوابه.. بهشون حالی کن!
– باشه! خیالت راحت.. دیگه نمی ذارم نزدیکت بشن!
دیگه چیزی نگفتم تا اینکه خودش بعد از یه کم خیره شدن به دور و برش با یه خداحافظی زیر لب رفت بیرون و من با نفس کلافه ای ولو شدم رو تخت..
اصلاً خوشم نمی اومد درگیر این حواشی بشم اما انگار دیگه باید قبول می کردم بخشی از زیستنه و باید باهاش کنار بیام.
بعد از چند دقیقه ای که گذشت و از درین خبری نشد.. با فکر اینکه شاید حضور یلدا بهش برخورده و خب.. می شد یه حقی هم براش در نظر گرفت.. گوشیم و برداشتم و شماره اش و گرفتم!
یه کم طول کشید تا بالاخره صداش.. همونطور که انتظار داشتم گراهی شده و غمگین به گوشم رسید:
– بله؟
– چاییت دم کشید؟
– نمی دونم.. یعنی.. فکر می کنم!
– پس.. اگه زحمت نیست.. دو تا لیوان بریز بیار بالا!
– باشه!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن