– کش شلوار عمه نداشته اته بیشعور! این دفعه قضیه اش فرق داره!
همون طور که با لبام کلیپسم و نگه داشته بودم و داشتم دو کف دستی موهام و جمع می کردم سؤال کردم:
– چه فرقی؟
– این دفعه قراره برای عروسی بیایم.. پس بیشتر می مونیم. شایدم.. شایدم برای همیشه!
کلیپس از بین لبام رو زمین افتاد و بی اهمیت بهش تند گوشی و برداشتم و گراهی شدم جلوی صورتم..
– عروسی کی؟
– عروسی ننم! خل شدیا.. عروسی خودمون دیگه.. آقا دولید بالاخره رضایت داد.. قراره برگردیم ایران که با خانواده خدمت برسن.
ناباورانه ریز خندیدم و کف دستم و گذاشتم رو قلبی که ضربانش.. به خاطر جفت و جور شدن زیستن رفیقم.. بعد از این همه سختی و مصیبتی که به خاطر بیماری آراد کشید..
– راست می گی؟ جون درین راست می گی؟
– آره به خدا.. دروغم چیه؟ تا قسمت عروسیش اوکیه.. حتی لباسمم دارم از همین جا می خرم. ولی این که چقدر بمونیم.. بستگی به شرایط داره..
مکثی کرد و انگار آراد خونه بود که با صوتی آروم تری بیان کرد:
– این جا.. حال آراد خوبه.. منم هرجا که آراد خوب باشه خوبم.. با این که بسیار قلبم می خواد ایران حیات کنیم اما.. اگه حس کنم تو جو اون جا داره اذیت می شه و بازم شروع می کنه به خودخوری کردن.. مجدداً مجبور می شیم برگردیم.
– دلواپس نباش.. همه چی درست می شه.. مطمئنم این جا جفتتون خوش حال ترید.. وای آفرین باورم نمی شه. یعنی جدی جدی داری شوهر می کنی؟
– آره حالا بهشدت کار شاقی هم نیست.. یه مراسم فرمالیته اس دیگه وگرنه ما که خیلی وقته زن و شوهر شدیم..
ناباورانه بهش زل زدم.. می دونستم توی رفاقتشون روابط باز و آزادی دارن.. ولی این مسئله بعد از بیماری آراد به صفر رسیده بود..
– راستی می گی؟ آراد و چه جوری راضی کردی؟
– هیچی.. عین بدبختا هر شامگاه آویزونش می شم و انواع و اقسام ترفندهای زنانه رو به کار می برم.. تا بالاخره از فاز پسر پیغمبری در اومد و متوجه شد در برابر من نمی تونه خودش و کنترل کنه.
با آوای بلند خندیدم و اظهار کردم:
– دیوونه!
– چاره ای نداشتم! همین باعث شد رضایت بده به ازدواج.. یه شب که کارمون تموم شد با عصبیت پاشد از رو تخت بعد بیان کرد گمشو برو به خانواده ات زنگ بزن بگو ما آخر این ماه برای خواستگاری میایم خونه اشون!
– تو چی کار کردی؟
– هیچی انقدر جیغ زدم و بالا پایین پریدم که بار دیگر وحشی شد و حمله کرد بهم.. زنگ زدن به مامان اینا هم افتاد واسه فردا صبح!
– خاک بر سرت آفرین.. آبروی هرچی دختره بردی!
بادی به غبغبش انداخت و با غرور بیان کرد:
– بالاخره هرکی یه جوری برای حفظ حیات و دلدادگیش تلاش می کنه.. اینم روش منه که کاملاً ازش راضی ام.. هم فاله هم تماشا!
– ایشالا خوشامگاهخت بشی و همه چی همون جوری پیش بره که می خوای.. چراکه واقعاً خوشامگاهختی حقته بعد از این همه تلاشی که کردی..
تبسمی زد و با شیطنت اظهار کرد:
– ایشالا خوشبختی قسمت همه.. بذار یه کم سرم خلوت شه.. واسه تو هم خودم آستین بالا می زنم خانوم خانوما.. عاشقیتم که برگشته.. دیگه وقتشه کار و تموم کنی..
یه لحظه ضربان دلم از حرکت واز حرکت ایستاد و بدون فکر کافی به اصل منظور آفرین.. با بهت لب زدم:
– تو از کجا فهمیدی؟
– چی و؟
– که میران برگشته!
حالا آفرین بود که داشت بهت زده نگاهم می کرد و جویا شد:
– مگه میران برگشته؟
تمام تنم یخ زد و کف دستام شروع کرد به لرزیدن.. کم کم داشتم منظورش و می فهمیدم که خودشم توضیح داد:
– من.. من منظورم امیرعلی بود.. خودت چند شب پیش گفتی از ترکیه برگشته!
لعنتی به خودم و این حواس پرتم فرستادم که درست مثل وقتی که کوروش درباره امیرعلی باهام حرف می زد.. سوتی دادم.. اونم جوری که دیگه نشه جمعش کرد.
اصلاً یادم حرکت کرده بود آفرین.. همیشه به شوخی امیرعلی رو «محبتت» خطاب می کرد.. تا از این طریق هم فکر میران و از سرم بیرون کنه و هم.. بهم بفهمونه جایگاهش برام بیشتر از یه دوسته که انقدر تند بهش نزدیک شدم و گاردی که همیشه نسبت به جنس مخالف داشتم و براش شکستم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن