بعد از سلام و احوالپرسی با مهراب و زنش و تبریک بابت ازدواجشون.. همجاده درین که کاملاً مثل یه عروسک کوک شده.. یا یه رباتی که بهش یه تند برنامه از پیش تعیین شده دادن کنارم قدم برمی داشت و چند تا جمله از سر اجبار به زبون می آورد.. رفتیم یه گوشه خلوت تر سالن.
من جای گرفتم ولی درین قبل از نشستن مانتوش و درآورد و من به خیال اینکه بازم می خواد با این کار بهم بفهمونه تبدیل به چه جور آدمی شده میل داشتم جلوش و بگیرم تا وسط این جماعت با لباس باز و لختی ظاهر نشه ولی.. نفس راحتی کشیدم وقتی دیدم یه پیجادهن آستین بلند مشکی پوشیده و زیرشم یه جوراب شلواری کلفت.
از قصد صندلی رو به روییم و برای جای گرفتن انتخاب کرد که مجبور نباشه کنارم بشینه.. منم چیزی نگفتم. می شد بازم از زورم استفاده کنم..
فقط یه اشاره کافی بود که هم بکشونمش کنار خودم.. هم کاری کنم این قیافه رو از روی صورتش پاک کنه و بیشتر تو نقش کسی که عاشق منه فرو بره..
اما نتمایل داشتم زیاد اذیتش کنم.. اگه فکر می کرد با این کارا می تونه من و عصبی کنه و یه بخشی از کارام و تلافی.. آزاد بود..
فقط بعد از چند ثانیه خیره خیره زل زدن به صورتش صادقانه اضافه کردم:
– چقدر رنگ مشکی بهت میاد!
یه کم تعجب کرد اما همچنان سعی داشت خودش و تو همون حالت خنثی نگه داره که یه کم روی میز به سمتش خم شدم و ادامه دادم:
– با اینکه اینجوری تیپ زدی تا حرص من و دربیاری ولی محض اطلاعت خواستم بگم که دقیقاً طبق سلیقه من پیش رفتی..
نفس عمیقی کشید و باز چیزی ناظهار کرد.. تا اینکه بعد از چند دقیقه.. خودش بود که پشیمون شد از نشستن رو نقطه ای دور از من و میز و دور زد برای نشستن روی صنقلبی کناریم..
با نگاهم داشتم دنبالش می کردم ببینم هدفش از این کار چیه که سرش و به سمتم نزدیک کرد و درحالیکه همه نگاهش محو سن رقص وسط سالن بود جوری که صداش به گوشم برسه گفت:
– بهشدت قلبم می خواد بدونم…
– چیو؟
– اگه هیچ وقت تصمیم نمی گحرکت کردی آوار شی رو حیات منِ بدبخت.. اگه تصمیم می گراهی شدی مثل یه آدمیزاد زندگی کنی.. نه حیوون درنده…
حرفاش درد داشت اما خنده ام گراهی شده بود.. حتی اگه می میل داشت هم نمی تونست خونسرد باشه و وسط حرفاش که یادش می افتاد من چه جایگاهی تو زندگیش دارم.. خشمش فوران می کرد..
– خب؟
اینبار روش و به سمتم چرخوند و خیره ام شد.. منم محو چشمایی شده بودم که بعد از مدت ها داشتم با این سبک آرایش نسبتاً غلیظ می متوجه شدمشون و عجیب حس می کردم جذابییش چند برابر شده.
یعنی خودشم می دونست تاثیرش و.. که داشت اینجوری ازشون استفاده می کرد واسه غرق کردن طرف مقابل تو سیاهیشون؟
– ملاکت برای انتخاب پارتنر چی بود؟ عاشق شدی طرف مقابلت چه ویژگی هایی داشته باشه؟!
جامون عوض شده بود.. تو چند هفته گذشته من بودم که با خونسردیم درین و بهم می ریختم و حالا.. اون داشت این تاثیر و روی من می ذاشت و فقط می تونستم اون لحظه خدا رو شکر کنم که با آوای بلند موزیک.. متوجه ضربان بیش از حد شتابزده شده دلم و صدای بلندش نمی شه!
نگاهم بین نگاها و لبش جا به جا می شد وقتی صادقانه لب زدم:
– یکی درست.. نقطه مقابل تو!
چشماش که ریز شد و با تعجب بهم زل زد توضیح دادم:
– بارها با خودم به یقین رسیدم که اگه.. قصد و نقشه از قبل چیده شده ای نداشتم.. هیچ وقت توجهم به یکی مثل تو جلب نمی شد. زیرا آدم هایی که قبلاً توی زیستنم بودن.. از نظر ظاهر زمین تا آسمون فرق داشتن با تو.. منم ناخودآگاه حس می کردم باید تو همون مسیر پیش برم.
نفسی گرفتم و بازم با نهایت صداقت ادامه دادم:
– اما همون یکی دو ماهی که با هم گذروندیم.. بهم فهموند اشتباه می کردم که تا الآن نگاهم فقط دنبال ظاهر طرف بود. چون خصوصیات و باطن اهمیت بیشتری توی شکل گیری یه رابطه و ادامه دار شدنش داره.
تبسمی زدم از فکر اینکه با وجود همه اتفاقات بینمون.. داشتیم مثل دو تا آدم معماما با هم صحبت می کردیم.. نمی دونستم درین قرار بود بعد از این بحث به چه نتیجه ای برسه و چرا همچین چیزی رو مطرح کرد.. اما حداقل مطمئن بودم که هرچی می گم از ته دلمه:
– مثلاً الآن دیگه مطمئنم.. تو تنها کسی هستی که می تونم تا آخر عمر باهاش حیات کنم و گله و شکایتی نداشته باشم.. چون بدون اینکه متوجه باشی.. بدون اینکه نقش بازی کنی.. بدون اینکه مثل من قصد و غرضی داشته باشی.. همونی بودی که همواره می تمایل داشتم و من.. این و بهشدت زود درک کردم. ولی دیگه.. کاریش نمی شد کرد!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن