– تمومش کن!
– چیو؟
– تمومش کن من دیگه.. دیگه نمی تونم به خدا!
– چیکار مگه دارم می کنم؟
– اذیتم نکن!
– داریم میریم با هم تلویزیون بخریم. کجاش اذیت کردنه؟
جفتمونم خوب می دونستیم که همه اش این نیست. شاید من تا دو روزگار پیش یه میران دیگه رو شناخته بودم.. ولی همین دو روزگار واسه شناخت این هیولای جدید کافی بود.. انقدری که می تونستم به قطعیت بگم هدفش هرچیزی که هست.. خرید تلویزیون نیست.
انقدری که می شد گفت.. فقط می خواد حرص و برآشفتهتش از فرار من و.. این شکلی از خودش دور کنه و من.. به خاطر همین.. قلبم نمی تمایل داشت پام و اون تو بذارم.
اما انقدر ضعیف و ناتوان شده بودم که با یه فشار کوچیک کف دست میران.. پاهام حرکت کرد و پشت سرش مسیر افتادم تا ببینم چه خوابی برام متوجه شده.
ظاهرش انقدر موقر و موجه بود.. که هیچ کدوم از این فروشنده ها.. حتی حدسشم نمی تونستن بزنن که طرفشون چه جور آدمیه و چرا الآن اینجاست.
انقدر طبیعی و محترمانه رفتار می کرد که اگه منم می زدم به سیم آخر و با گریه و زاری از همین چهارتا غریبه می خواستم من و از شر این آدم نجات بدن.. مطمئناً فکر می کردن من دیوونه ام و مشکل دارم.. نه یکی مثل میران با این تسلطش توی رفتار و حرف زدن!
واسه همین ترجیح دادم ساکت بمونم و ببین می خواد چیکار کنه.. کم کم داشت ضربان قلبم آروم می شد. انقدر جدی سوال می سؤال کرد و درباره مارک های مختلف تلویزیون اطلاعات می گحرکت کرد.. که باورم شد شاید دلش برام سوخته و هدفش فقط خریده..
اما یه کم بعد.. درک کردم دیگه هیچ وقت نباید تو برخوردم با این آدم.. خوش خیال باشم زیرا.. همون موقع که سر یکی از مقلب ها.. به توافق رسیدن و قرار شد همون و بخره.. رو به فروشنده گفت:
– فقط.. قبلش یه چیزی…
– جانم؟
یهو برگشت سمت منی که کنارش واز حرکت ایستاده بودم و با تبسمی که روی لباش جای گرفت.. کف دستش وگذاشت روی کتفم و رو به فروشنده بیان کرد:
– من و خانومم.. یه فیلمی داریم.. که خیلی برامون مهمه!
حال اون لحظه ام تعریف کردنی نبود.. یه حسی شبیه مرگ.. یا یه پله قبل از مرگ. تا حالا تجربه اش نکرده بودم ولی مطمئناً همین بود.. اون لحظه ای که می دونی کارت تمومه.. اما بازم نمی خوای باور کنی و سعی داری به زور نفس بکشی و به خودت بقبولونی که هنوز زنده ای.. اما ناتوان تر از اونی که بتونی.. با تقدیر مقابله کنی!
لبم و محکم به دندون گراهی شدم و زل زدم به فروشنده که با دقت به حرفای میران گوش می داد:
– خب؟
– می خوایم که.. اون تصویر توی تلویزیون جمشاهده کردمون خیلی خوب و واضح باشه.
– شما از نظر کیفیت.. بهشدتاتون راحتِ راحت باشه.. عرض کردم خدمتتون این مدل جمتوجه شد وضوح تصویرش بهشدت بالاست.. می شه گفت چند پله بالاتر از مدل قبلیش.
– درسته ولی.. اگه ممکنه می خوام کیفیتش و با همین فیلمی که داریم بررسی کنم!
فروشنده که تحت هیچ شرایطی نمی تمایل داشت یه مشتری کف دست به نقد مثل میران و از دست بده.. بهسرعت راهی شد پشت سیستمش و بیان کرد:
– حتماً.. براتون امتحان می کنم.. فیلم هممسیرتون هست؟!
– بله!
جلوی نگاهای مبهوت من.. کف دست کرد تو جیب شلوارش و یه فلش از توش کشید بیرون..
– فقط.. تو همین تلویزیونای پشت ویترین پخش می شه دیگه؟
– بله بله.. ااما از بالا.. می تونید تشریف ببرید از بیرون تماشا کنید.
میران که کف دستش و دراز کرد تا فلش و به فروشنده بده.. تو یه لحظه خون به مغزم رسید و با کف دست لرزون آستین لباسش و گراهی شدم و عقب کشیدم..
سرش بهسرعت به سمتم برگشت و با گخوشحال کردن لحظه ای نگاهاش.. برام خط و نشون کشید که حواست به حرف زدنت باشه.
اون لحظه انقدر وحشت کرده بودم از این حرکتی که می تونست حکم مرگم و امضا کنه.. که هرکاری می گفت می کردم. واسه همین با نقش بازی کردن.. جلوی دیدهای فروشنده.. با لبای لرزون زمزمه کردم:
– نیازی نیست..
– چی نیازی نیست عزیزم؟
– نیازی نیست.. فیلم و بذاری.. می ریم.. می ریم خونه نگاه می کنیم!
جون کندم تا همین جمله رو با صوتی گرفته به زبون آوردم. غافل از اینکه میران همین و می خواست و داشت من و با بی رحمی بازی می داد..
– جدی؟ یعنی برات فرقی نمی کنه کیفیت فیلممون چه جوری باشه؟ آخه فیلم یه جوریه که باید وضوح تصویر بسیار بالا باشه.. هرچند همینجوری هم بسیار چیزا قابل تشخیصه اما خب.. من به کیفیت بسیار اهمیت میدم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن