آخرشم با صدا زدن اسمش توسط من.. به خودش اومد و نگاه گیجی به لیوان توی دستش انداخت که اضافه کردم:
– سرد شد دیگه.. برو عوضش کن!
– نه.. میل ندارم!
قد بلند شد و لیوانش و گذاشت تو سینی و تمایل داشت ببره بیرون که خودم و سر دادم روی تخت و ساعدم و گذاشتم رو پیشونیم..
– چراغم خاموش کن!
این و اضافه کردم که بفهمه می خوام بخوابم و فقط در صورتی می تونه برگرده تو اتاق.. که تصمیمش و برای خوابیدن کنار من رو یه تخت گرفته باشه!
درینم این و فهمید که قبل از بیرون حرکت کردن.. یه کف دست لباس راحتی واسه خودش برداشت و بعد از خاموش کردن چراغ.. در و بست و رفت بیرون..
کف دستم و از رو پیشونیم برداشتم و خیره به فضای تاریک بالا سرم نفسم و به بیرون فوت کردم.. از ته قلب امیدوار بودم هرچه زودتر تصمیمش و بگیره و برگرده.. هنوز تشک و بالش واسه خودش نبرده بود و این یعنی می تونستم منتظر برگشتنش باشم!
من به این همخوابی بدون اتفاق خاصی.. واسه هفته های آینده و برنامه های بعدیم احتیاج داشتم.. هرچند که عجله ای نبود و اگرم نمی اومد.. بازم فرصت داشتم واسه این کار و نزدیک شدنمون اما.. انقدری از خودم مطمئن نبودم که بخوام بیشتر از این.. رابطه بینمون و کش بدم و تو همین شرایط نگهش دارم!
منی که با یه حرف.. یه نگاه.. یه راهی شدار دور از ذهن درین که تو کمتر دختری متوجه شده بودم.. حالی به حالی می شدم و ذهنم تند پرواز می کرد سمت ممنوعه ها.. متوجه شدم اونقدری که فکرش و می کردم.. جنبه ام بالا نیست که بتونم این نقش و جوری بازی کنم که خودم توش غرق نشم!
پیش بینی هام قبل از اامان برخوردم با این دختر.. تقریباً داشت اشتباه از آب در می اومد و تنها راهی که می تونستم خودم و تو همین مسیری که قرار داشتم نگه دارم تا منحرف نشم.. بیشتر کردن سرعتم بود!
نمی دونم چند دقیقه گذشت.. ولی حس کردم دیگه تصمیمش و گراهی شده و نمی خواد بیاد .. قرار نبود آپولو هوا کنه که انقدر زمان می تمایل داشت واسه فکر کردن..
واسه همین پشت به در.. به پهلو خوابیدم و دیدهام و بستم که حداقل صبح زودتر بیدار بشم و برم زیرا شدیداً به یه ریکاوری و سفت کردن پیچ و مهره نقابم احتیاج داشتم!
اما بعد از چند دقیقه.. هنوز دیدهام گرمِ خواب نشده بود که با صدای باز شدن در.. سریع گخوشحال شدن و خیره موندن به دیوار رو به روم..
انقدر آروم و بی سر و صدا اومد تو اتاق که حس کردم شاید واسه برداشتن رخت خواب اینجوری اومده که من بیدار نشم.. اما هرچقدر گوشم و تیز کردم صدای باز و بسته شدن کمد به گوشم نخورد..
تا اینکه با نزدیک شدن قدم هاش و بعد از اون.. پایین رفتن اون سمت تخت.. تبسمی رو لبم قرار گرفت و تو ذهنم یه لایک به برنامه های آینده ام نشون دادم..
دیگه نمی تونستم خودم و بزنم به خواب.. سریع پهلو به پهلو شدم و تو همون نور کمی که از لای در می اومد تو.. زل زدم به درینی که لباساش و عوض کرده بود و جوری اون سمت تخت مچاله شده بود تا به من برخورد نکنه که مطمئن بودم با کوچیک ترین تکونی از اون سمت پرت شد پایین..
گلوم و صاف کردم و با لحنی که بهشدت سعی داشتم عادی باشه جویا شدم:
– تصمیمت و گحرکت کردی؟
سرش همچنان پایین بود و برعکس منی که چهارچشمی بهش زل زده بودم.. نگاهم نمی کرد..
– آره اما.. اینجوری جامون تنگ می شه.. اگه با زمین خوابیدن مشکلی نداری می خوای…
قبل از اینکه جمله اش و کامل کنه.. کف دستم و رو شونه اش گذاشتم و همونطور که می کشوندمش سمتم تا
فاصله باهام کم بشه گفتم:
– نمتوجه شدی میگن دو نوع خوابیدن بسیار لذت بخشه؟ یکی تنهایی خوابیدن رو تخت دو نفره.. یکی هم دوتایی خوابیدن رو تخت یه نفره! تجربه اولیش و دارم.. حالا که موقعیت پیش اومده.. حیفه دومیش هم تجربه نکنم!
– آخه.. نمی خوام تو اذیت بشی!
دلم می خواست بگم فعلاً اونی که داره اذیت می شه تویی و این از لرزش آواش و یخ کردن کف دستاش کاملاً مشخص بود..
شاید عجیب به نظر می رسید ولی.. دلم نیومد بیشتر از این اذیتش کنم.. منی که با همین هدف پا یه زندگیش گذاشته بودم.. دوست نداشتم حداقل امشامگاه که انقدر حس خوب از این دعوت به وجودم تزریق کرد.. باعث آزارش بشم که اضافه کردم:
– بچرخ!
– چی؟
– بچرخ پشت به من بخواب..
از خدا خواسته تند چرخید و منم از پشت.. در حالیکه سعی می کردم فعلاً خیلی بهش نچسبم.. نزدیکش شدم و کنار گوشش لب زدم:
– اینجوری راحتی؟
– اوهوم!
– اگه اذیت می شی…
– نه خوبه!
– اوکی بخواب..
مکثی کردم و با یادآوری اون شامگاهی که تو خونه من مونده بود توپیدم:
– صبح پانشم ببینم رو مبل خودت و مچاله کردیا!
آروم خندید و گفت:
– نه اما می ترسم تو به این وضع خوابیدن عادت نداشته باشی و ترجیح بدی بری رو مبل مچاله بشی!
از یه جهت راست می گفت.. به این طرز خوابیدن عادت نداشتم.. معمولاً با هر دختری هم که رو یه تخت می خوابیدم.. انقدر جا داشتیم که لزومی نداشته باشه بهشون بچسبم.. مگه اینکه خودشون برای لوس کردن نزدیک می شدن و می چسبیدن به من که اونم.. تو اکثر مواقع پس زده می شدن!
اما حالا.. با میل خودم همین نیمچه فاصله هم کم کردم و بدون اینکه جوابی به حرفش کف دستم و از روی بدنش رد کردم و بی اختیار لب زدم:
– بگو!
– چی بگم؟
– قصه!
– چرا هر وقت موقع خواب من و می بینی دلت قصه می خواد.؟
– حرف که می زنی.. راحت تر خوابم می گیره!
مکثی کرد آروم جواب داد:
– بیان کردم که زیاد قصه بلد نیستم!
– از همون قصه هایی که شهرزاد واسه شهریار تعریف می کرد بگو!
من با نهایت جدیت حرف می زدم و میل داشته دلی اون لحظه ام و به زبون می آوردم و درین.. بعد از هر حرفم به خیال سر به سر گذاشتنش آروم می خندید..
– نکنه تو هم نقشه قتل من و تو سرت داری و می خوای با قصه اظهار کردنم از این کار منصرف بشی؟
چشمای نیمه بازم و بین تارهای موهاش که جلوی چشمم بود چرخوندم و از ذهنم رد شد.. نقشه قتل جسمت نه اما.. نقشه قتل روحت.. شاید!
نفس عمیقی کشیدم و جواب دادم:
– در اون صورت خودت باید هر شامگاه به صورت خودجوش برام قصه می خوندی.. نه اینکه من هربار به خواهش و التماس بیفتم!
– عزیزم! شوخی کردم! خواهش و التماس چرا؟ الآن میگم.. بذار یه کم فکر کنم!
نفس عمیقی لا به لای موهاش کشیدم و منتظر موندم.. درحالیکه خودمم نمی دونستم قلبیل این انتظار چیه و چرا باید برام جالب توجه باشه.. قصه خوندن یه نفر..
چیزی که شاید اگه جایی می گوش دادم که یه پسری از دوست دخترش.. شامگاه ااما که قراره پیش هم بخوابن.. همچین میل داشته ای داشته.. مسخره اش می کردم.. ولی حالا.. به هیچ وجه نمی تونستم این اشتیاقی که همه وجودم و درگیر کرده بود و نامتوجه شده بگیرم و این.. زیاد خوب به نظر نمی رسید!
– اوکی.. داستان پادشاه یونان و حکیم رویان و برات تعریف می کنم!
– اوهوم.. بگو!
مکثی کرد و با همون آوایی که واقعاً برام حکم لالایی رو داشت و بیش از اندازه ملایمش بخش بود.. شروع کرد به تعریف کردن قصه:
– داستان درباره پادشاه یونانه که یه روزگاری مریض می شه و هیچ کدوم از پزشک و طبیبای اون دیار.. نمی تونن درمانش کنن.. تا اینکه یه روز یه حکیمی که اسمش حکیم رویان بود و کلی اطلاعات درباره گیاه و خواص درمانیشون داشت حرکت کرد تو اون سرزمین و متوجه شد که پادشاهش بیمار شده.. واسه همین راهی شد قصر و پیشنهاد داد که اون پادشاه و معالجه کنه.. پادشاهم از خدا تمایل داشته قبول کرد و بیان کرد اگه این کار و بکنی.. تو رو از مال دنیا بی نیاز می کنم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن