بوی خوشمزه!
چیزایی که گحرکت کرده بود بوی خوشمزه ای میدادن.
بوی پیتزا داغ…بوی مرغ ترد و سوخاری…
بوی سالاد…سس قارچ!
ته حلقم یه جوری شد و ناخوداگاه آب دهنم رو قورت دادم.
یه تیکه پیتزا رو دو لقمه کرد.
بالا و پایین شدن سیبک گلوش رو که تماشا کردم دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم و منم کف دست به کار شدم و همزمان که دو لپی می لونبوندم، سؤال کردم:
-شما گیر دادن به بقیه تو ژنتونه !؟ تو و دختر عموت مثل همین
چون اینو متوجه شد پوزخندی زد و معنای این پوزخند چندان برای من واضح نبود تا وقتی که پرسید:
-واقعا فکر میکنی شامگاهیه نیلوفرم!؟
اگر با قاطعیت میاضافه کردم بله کمی بی انصافی بود و اگر میگفتم نه بازهم بی انصافی بود.
اون قلدر بود و زور مگیفت و هرکاری قلبش میتمایل داشت میکرد پس چندان به دختر عموش بی شباهت نبود برای همین جواب دادم:
-اهوم هستی!
بازهم نیشخند زد و بعد هم اظهار کرد:
-چقدر ناجورم اگه شبیه اونم!
یکم سس قرمز روی مرغ توی کف دستم ریختم و بعد هم طعنه زنان سؤال کردم:
-تازه اینو فهمیدی!؟ دیر درک کردی…
یه نیشخند زد و بعد سرش رو چرخوند سمتم و درحالی که موردی بخصوص توی صورتم توجهش رو جلب کرده باشه خیره به همون قسمت بیان کرد:
-حاضریتو واست زدم!
دستمو پایین رفتم و پرسشی گفتم:
-هان !؟
سرش رو آورد جلو تا منی که قلبیل اینکارش رو متوجه نشده بودم با حالتی جاخورده تماشاش کنم، اون ولی زبونش رو بیرون آورد و کنج لبم که احتمالا آغشته به سس قرمز بود رو لیس زد و بعد هم جواب داد:
-کَری؟ بیان کردم سر کلاس اون یارو حاضریتو زدم…
خشکم زده بود و قلبم شتابزده سریع تو سینه ام میتیپد؟
چرا ؟
زیرا اون با زبونش کنج لب منو لیس زد و همچنان نزدیکم بود.در اون حد که هر بار، هر لحظه ، هر ثانیه ،دم و بازدم هاش رو احساس میکردم.
مثل وقتی که چسبیده بودم به دیوار و تیشرتش رو درآورد و دیدههام با تحسین و بهت روی شمایل خواستنی و هیبت دلپسندش به گردش دراومد.
باید برای چندمینبار اعتراف میکردم این مرد واقعا اغواگر بود.
معماما بود…کاملا معمولی ولی چطور در عین معماما بودن میتونست تا به این حد اغواگر و قلبکش باشه رو نمیدونم.
آب دهنم رو به سختی قورت دادم و بعد درحالی که توانایی رک و سلیس حرف زدن رو نداشتم،آرام و بریده بریده جویا شدم:
-خب..حالا باید ازت تشکر کنم؟
بی صاحاب شده، بدون اینکه خودش رو بکشه عقب تا من لعنتی از شدت اضطرابم کم بشه،همچنان تو همون حالت جواب داد:
-درستش همینه…
ولی من نمیمیل داشتم همچین کاری بکنم برای اینکه اون به واسطه ی قلدریش همچین کاری کرده بود.
لبهامو روهم مالیدم و بعد کمی ابروهام رو دادم بالا و بعد هم گفتم:
-اما من ازت تشکر نمیکنم!من دیر اومدم و حق با استاد بود…باید غیبت میخوردم.اون تیک حاضری ای که تو زدی عاقلبانه نبود.
تو با قلدری اینکارو کردی.
پس لازم نمیدونم ازت تشکر کنم!
چون اینو بیان کردم آهسته لبخند زد و بعد هم بالاخره سرش رو برد عقب.
تا این کارو کرد نامحسوس یه نفس عمیق کشیدم.
خداروشکر که فاصله گرفت وگرنه صدرصد آوای ضربان شتابزده دلم رو میشنید و رسوا میشدم.
لا به لای خنده هاش آهسته گفت:
-عجب کره خری هستیاااا…
مکث کرد.سرش رو چرخوند سمتم و گفت:
-لاقل بوسم کن! حاضرم بجای تشکر ازت قبولش کنم
دستمو پایین گرفتم و نگاهی معنی دار به صورتش انداختم.
جدا منتظر این بود تا من به عنوان تشکر بوسه ای بهش هدیه کنم!؟
چه پر توقع!
سرمو به طرفین تکون دادم و گفتم:
-میثاق…من نه میبوسمت نه ازت تشکر میکنم!
اینو اضافه کردم و به خوردن مرغ سس مالی شده ی توی کف دستم ادامه دادم که خیلی بی مقدمه و یهویی سؤال کرد:
-اگه میکردی جای تعجب داشت…چرا پدرت پول اون یارو رو نداد که تو مجبور میشی مثل چی کار کنی؟ یا بیای سر چهار راه و رقم بدی واسه حراج بدنت !؟
وقتی این سوال رو با صراحت ازم پرسید ته قلبم خالی شد و کاملا ناخواسته بغض کردم.
حتی عصبی شدم و دلخور که چرا جرات کرد همچین سوالی بپرسه و هدفش از بیانش چی بود!
تندی سرمو چرخوندم سمتش.
من میدونج چشمهام اون لحظه از بغض سرخ شده بودن….
میدونم صدام خش دار شده بود…
میدونم با این حالتها کاملا بهش فهموندم چیزی که در موردش سؤال کرد برام یه نقطه ضعف شده اما با وجود همه ی اینها سکوت نکردم و سؤال کردم:
-برای چی همچین چیزی میپرسی؟ برای اینکه باز باهاش سر به سرم بزاری و اذیتم کنی؟
نکنه اصلا واسه همین منو آوردی اینجا که رفع فضاما بکنی؟ هان!؟! بچه تر از دختر عموتی …
اینو اضافه کردم و با پرت کردن تیکه مرغ تو جعبه خواستم از جا قد بلند بشم که مچ دستم رو گرفت و نشوندم سر جا و بعد هم بهشدت ریلکس بیان کرد:
-تو خیلی چیزا در مورد من میدونی…
میدونی من یه بابا دارم که ازم متنفره و این نفرت اونقدر زیاده که حاضره سر به تنم نباشه…
اینم میدونی که من شامگاهیه هیچکدوم از اعضای خانواده ام نیستم.
اینارو راجب من میدونی.
خیلی بیشتر از بهشدت ها…
پس اگه من هم در مورد تو بدونم چه ایرادی داره؟
بهش خیره بودن و اون در ادامه پرسشی بیان کرد:
-هان؟چه ایرادی داره؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن