آه از نهادم قد بلند شد وقتی جوابش رو گوش دادم.
اونقدر هم با بیتفاوتی حرف میزد که کاملا مشخص بود هیچ قصد و نیتی واسه کمک کردن برای رفع این مشکل نداره.
و این هیچ معنی ای نمیداد جزاینکه من باید حالا حالا ها اینجا بمونم تا وقتی که اون خدمتکار از اینجا بره.
موهام رو دو طرف، پشت گوش جمع کردم و نگه داشتم.
یعنی قرار بود تا کی اینجا بمونم!؟
قدم زنان به سمتش حرکت کردم و کنارش روی تختش قرار گرفتم.
سرمو چرخوندم سمتش و نگاهی به نیمرخش انداختم.
بی شرف از نیمرخ هم خدایی میکرد واسه خودش!
آهسته جویا شدم:
-آقا میثاق من باید شب خونه باشم.مادرم مضطرب میشه!
لش و بیخیال و با بی ادبی گفت:
-به درک که مضطربت میشن! بتمرگ تا هنگامه بره بعد هر جهنمی تمایل داشتی بری برو!
جوابش زد تو ذوقم!
نفس عمیقی کشیدم و دیگه چیزی ناظهار کردم.
دیدهم اتفاقی و چون کمرش رو کمی خم کرد به سمت کمر خونیش کشیده شد.
طبیعتا نباید ککم هم بابت این زخم اون میگزید ولی گزید!
کشیده شدم ورفتم سمت میزی که یه جعبه ی کف دستمال کوچیک روش بود برداشتمش و قدم زنان برگشتم سمتش.کنارش جای گرفتم و بعد اظهار کردم:
-پیرهنتو درمیاری این دستمال رو بزارم رو زخمت!؟ یکم ازش خون میاد!
تا پیش از اون که اون سوال رو ازش بپرسم داشت با همراهش ور میرفت ولی بعدش اونو گذاشت کنار و پیرهنش رو از تنش درآورد.
راهی شدم و پشتش به زانو نشستم و بعد کف دستمال رو خیلی آروم به زخمش که یه سوراخ خونی بود فشار دادم.
بدنش از بدن یه دخترم وسوسه انگیز تر بود و من سعی کردم جلوی خودمو بگیرم و به جای مشاهده کرد زدن بدن بی نقص و تحسین برانگیزش فقط حواسمو به اون زخم بدم….
اونقدر کف دستمال رو به زخمش فشار دادم تا خونش بند اومد.
البته عمیق نبود ولی تیزی اون ظرف چینی شکسته شده تو گوشت تنش فرو رفته بود و یه حفره کوچیک ایجاد کرده بود که خون مثل جوی باریکی ازش بیرون میومدحالا ولی همون هم بند اومده بود.
بلندشدم و تا نزدیکی سطل کنار میزی که جلوش آینه بود پیش راهی شدم که اون دستمال رو بندازم دور.
اونجا بود که نگاهم از ادکلنهای بی شمار به سمت بسته ی پاکت چسب زخم راهی شد.
شاد شدم از دیدنش.
اون با همه بدجنسیش منو درمان کرد و من هم میتمایل داشتم لطفشو جبران کنم واسه همین یکی از چسب زخمهارو برداشتم و دوباره برگشتم سمتش.
پوسته ی چسب رو ازش جدا کردم و بعد اون رو به آرومی روی زخمش گذاشتم.
دو کف دستم رو گذاشتم رو شونه هاش و سرم رو کج کردم و بیان کردم:
-چسب زدم رو زخمت!
سرش رو چرخوند سمتم و به صورتم خیره شد.
نگاه تو چشم که شدیم اظهار کردم:
-دیگه ازش خون نمیاد!
بازم فقط بهم خیره موند.انگار داشت منو تو لباس خودش که تنم بود تماشا میکرد.
بعد از چنددقیقه خاموشی تمایل داشت لب از لب باز کنه که آوای جیغ خدمتکار زبون درازشون و آقا میثاق اضافه کردنش تو کل خونه پیچید.
خدایا…خدمتکار به این جیغ جیغویی نمشاهده کرده بودم!
در کناررفت و سگ میثاق اومد داخل.
قبل از اینکه بیاد سمتش با کف دست به در اشاره کرد و اضافه کرد:
-درو بزن پسر…
اضافه کردم که! اون سگ انگار آدمیزادی بود که چارچنگاما جاده میراهی شد وگرنه چرا و چطور حرفهارو میمتوجه شد!؟
زیر رلب جل الخالقی گفتم وقتی راهی شد سمت در و قبل از اینکه اون خدمتکار خشمگین بیاد داخل درو بست و برگشت سمت میثاق!
خدمتکار چند مشت به در زد و بلند کشیده و برآشفته گفت:
-آقااااا میراث به مرگ خودم خانم بیاد اینجا حمااام خونه مسیر مینداره!
آقا شما هم مشروب خوردین، هم رفیق رفقاتونو آوردین اینجا هم ظرفهای چینی خانم رو شکوندین هم باز دوست دختراتونرو آوردین تو خونه…
تا بیان کرد کف دست دختر رنگ به رنگ شدم و هول بَرم داشت که مبادا متوجه شده من الان اینجا تو اتاقم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن