حرفش رو قطع کرد و با بدخلقی اضافه کرد:
-اهههه…این چه ک.سشراییه من دارم میگم…من لباتو میخوام…الان فقط لباتو…
اینو گفت و با بستن دیدههاش ،و خم شدن روی تنم ،لبهاشو روی لبهام گذاشت تا مثل تشنه ای که بالاخره به آب رسیده باشه خودش رو از لبهام سیراب کنه….
کمربندش رو بست و بعد کنار منی که لخت و پتی دراز بودم و بخشی از لباسم رو روی بالا تنه ام انداخته بودم قرار گرفت و سیگاری که از پاکت توی جیبش بیرون کشیده بود رو درآورد تا لای لبهاش بذاره.
لنگهامو روی هم انداختم تا بین پاهام مشخص نباشه و هممدت پرسیدم:
-چرا دانشگاه نمیای!؟
اول صوتی فندکش به گوشم رسید و بعد آوای خودش که گفت:
-من واسه نراهی شدنم دلیل دارم! تو چی؟!دلیلت واسه راهی شدن چیه !؟
لابد اون پسره ی پاستوریزه…چی بود اسمش؟ آااا…سعادت !؟ آره؟!
همای سعادت! هِعِ !
واسه گل روی اونا میری وگرنه کیه که ندونه درس خوندن اینجا ول معطلیه!
انگشتهانو به آرومی روی کمر عریونش که رد ناخنهام روی قسمتهای مختلفش جاده ها و مسیرهای سرخ رنگی با جا گذاشته بودم کشیدم و گفتم:
انگشتهانو به آرومی روی کمر عریونش که رد ناخنهام روی قسمتهای مختلفش جاده ها و مسیرهای سرخ رنگی با جا گذاشته بودم کشیدم و اظهار کردم:
-من که درس خوندنو بهشدت دوست دارم. باهمه ی سختی هاش.
شرایط تو هم که مادرزاد پولداری با امثال من فرق داره.
بعدشم…این ترم باهاش بهشدت کلاس مشترک ندارم….ولی قبول کن اون پسر خوبیه…با دخترای کلاس همیشه رفتار محترمانه داشت و داره…
سرش به عقب شد و بعد با آوای واضحی دود سیگارو فوت کرد بیرون و اضافه کرد:
-اآی ک.سکشن همین موقر نماهااااا…مونده تا این چیزارو بفهمی بچه جون!
قلبم میخواست بهش بگم اون ک.سکش نیست و تو زیادی به عالم و آدم بدبین شدی ولی بیخیال شدم
راستش از اینکه باز بهونه بدم کف دستش میهراسیدم.
خصوصا که ممکن بودم اگه همچین چیزی میاضافه کردم بنا رو براین میگذاشت که دارم از اون پسر دفاع معنی دار میکنم و این یعنی یه قلبیل بزرگ برای یه دعوای جدید!
پس بیخیال زدن کل این حرفهایی که فقط توی ذهنم جرات مرورشون داشتم شدم و بعد از اینکه نیم خیز شدم بیان کردم:
-شاید حق با تو باشه!
میشه سوتین و شورتمو بدی!؟
خم شد و سوتین و شورتم رو از روی زمین برداشت ولی بجای اینکه اونارو دستم بده هردو رو توی مشتش نگه داشت و لبخند مرموزانه و معنی داری روی صورت نشوند…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن