چهار زانو رو تخت قرار گرفتم و مشغول تماشای میثاقی شدم که خم شده بود و یکی یکی لباسهای من رو از روی زمین جمع میکرد.
درست مقل به مرد خوب و مهربون!
اگرچه حالم جسمیم خیلی خوش نبود ولی نمیدونم چرا تماشای اون که خدا میدونه چه آدم مغرور و غُدی بود روی صورتم لبخند نشوند.
آخه اون معمولا نه تنها در بیان حرفهای عاشقانه ضعف داشت بلکه اصولا همچین کارهایی رو زنونه و مایه ی افت میدونست!
فی الفور گوشیمو برداشتم و شروع کردم ازش فیلم گراهی شدن.
وقتی لبخند زدم متوجه شد دارم چه کاری انجام میدم واسه همین کمرش رو صاف نگه داشت و جویا شد:
-داری عیلم میگیری؟!
با تکون سر جواب دادم:
-اهوم…
سرش رو کج کرد و گله مند اضافه کرد:
-کن مروا…قطعش کن!
ابروهامو بالا انداختم و گفتم:
-نووووچ! نمیخوام! این لحظه باید ثبت بشه با مدرک!
کف دستشو رو به دوربین گرفت و با حالتی عبوس،در حالی که سوتین و پیرهنم کف دستش بود گفت:
-قطعش کن مروا….یکی میبینه ضایس..قطع کن!
باخنده اضافه کردم:
-نمیخوام…ببخشید آقا اون سوتین خانموتونه؟ بهشدت قشنگه! چفور زن ذلیلی بهتون میاد!
همه رو پرت کرد رو تخت و پا سریع کرد سمتم تا احتمالا موبایلم رو از لای انگشتهام بکشه بیرون ولی قبل از اینکه موفق به اینکار بشه موبایلمو به سینه فشردم و گفتم:
همه رو پرت کرد رو تخت و پا شتابزده کرد سمتم تا احتمالا موبایلم رو از لای انگشتهام بکشه بیرون ولی قبل از اینکه موفق به اینکار بشه موبایلمو به سینه فشردم و اضافه کردم:
-بهم کف دست بزنی جیغ میکشما گفته باشم!
اونوقت همه میفهمناااا….
کنارم نشست و پوزخندی نثار تهمشاهده کرداتم کرد و بعد هم خونسردانه متذکر شد:
-لوس نشو مروا! محض اطلاعت همه راهی شدن هیشکی اینجا نیست…حالا با زبون خوش اینو میدی یا به روش خودم ازت بگیرم!؟
درحالی که همچنان موبایلمو به سینه فشرده بدم سؤال کردم:
-روش خودت زوره آره؟
با تحسین سری جنوند و جواب داد:
-آفرین!دقیقاااا…
چون ابنو اظهار کرد مظلومانه زل زدم تو چشمهاش و غمگین اظهار کردم:
-من حالم بهشدت بده و تو حتی حالا هم میخوای به خاطر یه فیلم اذیتم کنی و زورتو به رخم بکشی!
برام یه آژانس بگیر میخوام برم خونمون!
دیگه نمیخوام اینجا و پیش آدمی باشم که بعد همون شدن کارش با بدنم میخواد بره تو لاک زورگوی اصلیش
وقتی حرفهامو زدم با دلخوری ساختگی ای ازش رو برگردوندم…
چنددقیقه ای ساکت بود و فقط سنگینی نگاه هاش رو حس میکردم ولی خیلی طاما نکشید که بالاخره یه تکونی به خودش داد و زور زد قلبم رو دوباره به کف دست بیاره.
کف دسته ی از موهام رو پشت گوشم جمع کرد و بعدهم اضافه کرد:
-بابا من فقط گفتم فیلم نگیر…چرا قلبخور میشی؟
خودمو تکونی دادم و اینجوری سعی کردم کف دستشو از خودم جدا کنم و بعدهم همچنان به خاموشیی که نشانه ی دلگیری و قلبخوری بود، ادامه دادم.
خودشو بهم نزدیک کرد و اسممو کشدار به زبون آورد:
-مرواااااا
پشت نگاهی نازک کردمو گفتم:
-نمیخوام باهات حرف بزنم
بهم چسبوند و با حلقه کردن دستهاش به دور کمر عریونم،لبهاشو روی لپم گذاشت و گفت:
-خانم لُپ لُپ بگیر…اصن هر چقدر خواستی فیلم بگیر…
اون اخم و تَخم و اون قلبخوری ساختگی کم دوام شد.
لبخند عریضی زدم و بالاخره سرم رو به سمتش چرخوندم.
دستهامو با رضایت بالا آوردم و دوربین رو به صورت افقی پیش روش گرفتم و هموقت جویا شدم:
-ببخشید آقا …مروا خانم چیکاره ی شما میشه!؟
صورتش رو درهم کرد و بجای اینکه جواب سوالم رو بده با عخ عخ کردن بیان کرد:
-بیخیال مروا…حالمونو با این سوالای قرتی بد نکن!
اخمالود تماشاش کردمو تهمتوجه شد کنان اضافه کردم:
-خب پس زنگ بزن آژانس که…
اجازه نداد حرفم رو کامل بزنه جون میدونست بای فاز ناز و ادام گل کرده و احتمالا میخوام دم از رفتن بزنم برای همین تسلیم وار اضافه کرد:
-خب خب خب! لطفا بار دیگر سوالتون رو تکرار کنید!
نیشمو تا بناگوش وا کردمو دوباره پرسیدم:
-مروا خانم چه نسبتی با شما داره !؟
انگشت اشاره اش رو روی قلبش گذاشت و جواب داد:
-مروا خانم دل بنده هستن!
نمیدونم چرا وقتی همچین چیزی بیان کرد شلیک خنده ام به هوا حرکت کرد و دیگه نتونستم به فیلم گراهی شدنم ادامه بدم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن