نگاههامو وا کردم و توی تاریکی دنیای زیر پتو ای وای کنان لب گزیدم و بیان کردم:
” میثاق! ببخشید…خواب موندم”
با صدا و لحن ناجوری شروع کرد ادامو درآوردن:
“ببخشید میثاق خواب موندم! ببین …واسه خاطر اینکه یه ساعته اینجا منو کاشتی جوری چک مالیت کنم که اسمتت یادت بره!
حالا یا میپوشی و میای یا خودم میام”
وحشت زده پتورو کنار زدم و نیم خیز شدم.
اون با اون دک و پز و ماشین گرونقیمتش اینجا میومد میشدم نُقل محل و اامان چیزی هم که در موردم میگفتن این بود که مروا دختر فلونی شده دست مالی پسرای بالا شهر!
و من اصلا نمیخواستم همچین اتفاقی بیفته.
موهامو دادم بالا و گفتم:
“نه نه! تو نیا خوب…من خودم الان میام.
نیای هاااا…اومدم…لباس بپوشم اومدم”
تماس رو قطع کردم و با کنار انداختن پتو فورا از اتاق زدم بیرون…
تمام مسافت خونه تا محل قرارم با میثاق رو که سر خیابون اصلی بود رو یه نفس دویدم.
و میدونم که ظاهر افتضاحی داشتم!
مانتوی گشاد، شلوار کوتاه ، کفش اسپورت سفید.شال پایین افتاده، موهای نامرتب ، حالت ژاماده ی صورتم …آخه کی اینجوری میراهی شد سر قرار با پسر مکرد علاقه اش!؟
وقتی دیدمش که تکیه داده بود به سپر جلویی ماشین و سیگار میکشید.
نفس و رمقی برام نمونده بود واسه همین وقتی بهش نزدیک شدم حتی نمیتونستم حرف بزنم زیرا هی نفس نفس میزدم…
میثاق در حالی که همچنان تکیه داده بود به ماشین جویا شد:
-خب الان من کونت بزارم صفر صفر بشیم !؟
خم شدم.دستهامو گذاشتم رو پاهام و بعد از اینکه نفسی چاق کردم مجدداً کمرمو صاف نگه داشتم اضافه کردم:
-ببخشیدددد….خواب موندم…شامگاه دیروقت بود که خوابیدم.
اصلا فکر نمیکردم بخوام تا اون موقع بخوابم…
دود سیگار رو از لای لبهاش بیرون فرستاد و پرسید:
-بگو چیکارت کنم صفر صفر بشیم !؟
سرم رو کج کردم و با مظلومیت جواب دادم:
-ماچم کن…
با تبسم من ژاماده پولیده رو تماشا کرد و بعد لپمو محکم کشید و اظهار کرد:
-دیگه تکرار نشه …
درحالی که همچنان نفس نفس میزدم اظهار کردم:
-باشه!
چراکه این باشه رو از من گوش داد سیگار توی کف دستش رو پرت کرد کنار و رفت که پشت فرمون بشینه و همزمان بیان کرد:
-بشین بریم…
نگاهمو از نخ های سیگار پراکنده ی اونجا که نشون میداد تو ساعتی که منتظر من بود بیش از پنج نخ سیگار کشیده گرفتم و بعد هم بالاخره سوار ماشین شدم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن