درحالی که به سمت اتاق میثاق میراهی شدم نگاهی به لیوان بزرگ معجون انداختم و زیر لب زمزمه کردم:
“لیوان غول ها هم به این بزرگی نیست!”
رو به روی اتاقش توقف کردم.کف دستم رو بالا آوردم و با پایین کشیدن ماسک روی صورتم ،با پشت انگشتهام چند تقه به در زدم و اظهار کردم:
-معجونتون رو آوردم!
درو باز کرد و با دست اشاره کرد بیام داخل.
نگاهی به صورتش انداختم و بعد اومدم داخل.
شیطنت کرد و کف کف دستشو زد به باسنم و گفت:
-چطوری کون قشنگ!
فورا چرخیدم سمتش و گله مند اما یواش گفتم:
-هیین…میثاااااق!
تو گلو لبخند زد و کف دستهاش رو به پهلوهاش تکیه داد و یکی دو قدم اومد سمتم و اظهار کرد:
-میخوام ببینم…
نفهمیدم منظورش چی هست واسه همین نگاههامو تنگ کردم و پرسشی تماشاش کردم و اظهار کردم:
-ببینی؟
-اهوم….
کنج لبمو دادم بالا و پرسیدم:
-چی رو !؟
با ابرو اشاره ای به لباس تنن کرد و بعد بازهم جلوتر اومد و همزمان جواب داد:
-تیرشتت رو…سوتینت رو…سینه های زیر سوتینت رو!
آب دهنمو قورت دادم و بعد سرم رو چرخوندم و نگاهی آشفته به سمت در انداختم و شتابزده تند بیان کردم:
-بس کن میثاق! میتونی یه کاری کنی از اینجا پرتم کنن بیرون !؟
اینو اضافه کردم و رفتم سمتش میز و خم شدم تا لیوان معجون رو روی میز بزارم…
قامت خمیده ام رو صاف نگه داشتم اما قبل از اینکه بخوام بچرخم حضور میثاق رو پشت خودم احساس کردم.
دستهاش رو از پشت دور بدنم حلقه کرد و با گذاشتن چراکهه اش کنار گوشم جویا شد:
-اگه بازم کسی رو نفله نکردی و دیه لازم نشدی چرا باز اومدی اینجا !؟
همزمان با سؤال کردن این سوال انتهای هودی بنفش رنگ تنم رو گحرکت کرد که دربیاره .
یکم سرم رو چرخوندم که بتونم نگاهش کنم و بعد هم جواب دادم:
-کسی رو نفله نکردم ولی پولشو لازم دارم!
هودی رو کشید بالا و و پچ پچ کنان کتار گوشم سؤال کرد:
-برای چه کاری لازم داری؟!
هودی بالا حرکت کرده رو بار دیگر کشیدم پایین و جواب دادم:
-برای پدرم آقای بازپرس! میخواد یه کاری با دوستش مسیر بندازه لازم داره آقای بازپرس!
سوال دیگه ای ندارین آقای بازپرس؟
تو گلو ریز خندید و گفت:
-چرا دارم….شما چرا اینقدر خوشگلی؟
تا اومدم شوق سوالش رو کنم دویاره هودی رو گحرکت کرد و اینبار یه ضرب کشید بالا جوری که گردی یقه اش تا بالای سرم اومد و من به ناچار دستهامو بالا گرفتم که بتونه درش بیاره اما غرولند کنان و با حرص پرسیدم:
-معلومه داری چیکار میکنی؟
هودیمو انداخت رو زمین و جواب داد:
-من از بچگی کنجکاو بودم از اون مقلب کنجکاوها که تا رفع مسئله نکن بیخیال نمیشه!
اینو اظهار کرد و دستهاش رو از روی شکم تا سینه هام بالا آورد…
یه حالی شدم وقتی انگشتهاش روی سینه هام قرار گرفتن.
شونه هام کمی جمع و پلکهام تا حدودی افتاده شدن.
ناخوداگاه لبم رو گزیدم ودرعین اینکه کمی داغ و حالی به حالی شده بودم ولی کف دستهامو رو کف دستهای میثاق گذاشتم و گفتم:
-من باید برم!
سینه هامو رها کرد و با گحرکت کردن بازوهام منو چرخوند سمت خودش.
در لحظه باهم چشم تو نگاه شدیم.
لبخند که زد مدهوش شدم!
کیف کردم از تماشای جمالش…
از تماشای کنج بالا حرکت کرده ی لبش…
از استشمام بوی تنش!
گمونم…گمونم من داشتم کم کم عاشقش میشدم!
نگاهش از صورتم تا تیشرت تنم که مال خودش بود پایین اومد.لبخند کمرنگش واضحتر و آشکار تر شد.
ابروش رو داد بالا و اظهار کرد:
-پس این تنت بود!+
لبهامو روی هم فشردم و با تکون سرم حرفش رو تایید کردم.دستشو سمت صورتم دراز کرد و انگشت اشاره اش رو از روی پیشونیم آروم آروم پایین آورد تا وقتی رسید به لبهام.
مکث کرد وسؤال کرد:
-برنامه ی فردات چی هست؟
لبمو باز کردم و جواب دادم:
-استراحت…استراحت…مرور درسها…استراحت!
البته این یه بلف بود.در واقع این سبک زندگی بچه پولدارا بود نه من!
من باید کارای خونه رو انجام میدادم.به مونس تو درسهاش کمک میکردم.
کارای خودمو انجام میدادم
کمک مامان سبزی خورد میکردم و اینکه باید میرفتم و گوشواره هامو میفروختم.
اما بهتر بود اون از شمار زیاد بدبختیای من آگاه نشه!
بله این بهتر بود!
اننشگشتو حرکت داد و مجدداً پایین آوردش و همزمان حین انجام اینکار بیان کرد:
-اپشامگاه که راهی شدی خونه میخوابی و صبح که کشیده شدی صبحونه میخوری لباس میپوشی آدرس خونتون رو میفرستی و من میام دنبالت!
پایان جمله اش هموقت شد با رسیدن انگشتش به وسط پایین تیشرت مشکی.
تو کف دست گراهی شدش و من سؤال کردج:
-چرا اونوقت !؟ من قراره با تو بیام کجا !؟
توی یه حرکت تیشرتمو تا زیر گلوم داد بالا و هممدت جواب داد:
-اونش فردا مشخص میشه!
نسبت به اینکه هر روز پارت میذارم امتیازا بسیار کمه
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن