-به من ربطی نداره… تازه خواستم یه جای دیگه بزنم، هراسیدم پارم کنی که زدم پایین گوشم وگرنه اونجا….
امیر با حرص پنچه توی گردنش بزد که رستا از درد جیغ کشید و نگاه بست…
-دیوونه وحشی گردنم زخمه…!!!
امیر دستش را باز کرد…
با حرص نگاهی از بالا تا پایین دخترک کرد.
به راستس قشنگ بود و افسون…
این دختر خود به خود سحر داشت…
حتی با مشاهده کردن ان تتوی توت فرنگی دلش یه حالی شد…
قلبش می تمایل داشت ان توت فرنگی را لمس کند اما خودش را به سختی کنترل کرد…
پوزخند زد…
-باید گردنت و بشکنم که بعد از غلطی که کردی با این لباس پوشیدنت چی رو می خوای…؟! اینکه با سکس خرم کنی…؟!
رستا نگاه در حدقه چرخاند…
-وای امیر بسه سرم راهی شد… تمایل داشتم لباس عوض کنم هیچ لباسی نمتوجه شدم مجبور شدم این و تنم کنم نه اینکه بیام خودم و تو نگاهت فرو کنم تازه یه معذرت خواهی بهم بدهکاری…!!!
مرد اخم کرد و میل داشت حرف بزند که گوشی اش زنگ خورد.
کمی از دخترک فاصله گراهی شد و گوشی را از جیبش بیرون کشید.
با دیدن شماره تند تماس را وصل کرد…
-چی شده…؟!
-قریان سوژه سمت کافه…. راهی شده…!
ابروهای امیر دیگر جایی برای درهم تر شدن نداشت.
کافه رستا…؟!
ان مرد آنجا چه می میل داشت…؟!
نگاه رستا کرد که از کانتر پایین آمده و سمت اتاق خواب رفت…
-حواستون باشه… چیزی فهمیدی خبر بده…!
-بله قربان…!!!
سمت اتاق خواب راهی شد، اوضاع به حد کافی بهم ریخته و متشنج بود که رستا هم بدتر داشت روی اعصابش می راهی شد…
-چرا لباستو عوض می کنی…؟!
#پست۳۰۵
رستا پوزخند زد.
-چیه غمگینی…؟!
مرد بد نگاهش کرد که دخترک خود را جمع و جور کرد…
-برای چی اومدی اینجا که من کل شهرو به خاطرت زیر و رو کردم…؟! چرا گوشیت خاموش بود…؟!
رستا شلوارش را پوشید و بافتش را هم تن زد…
-چراکه می تمایل داشتم دنبالم بگردی…!!!
امیر دست به کمر وسط اتاق جوری به سختی داشت خودش را کنترل می کرد که نرود و یکی توی گوشش بخواباند…
-حقشه که همین جا زندونیت کنم و نزارم رنگ بیرون و ببینی…!
رستا تبسم پهنی تحویلش داد…
-چه بد که خونه آقاجون دعوتیم و باید یریم…!!!
بعد هم توی دیدهان عصبی امیر با بغض زل زد که مرد متوجه نم اشک توی چشمانش شد…
متعجب یود… غلط اضافه می کرد و بعد نگاهانش اشکی می شد…؟!
درکش نمی کرد…؟!
رستا پالتویش را هم پوشید و شال را همانطور روی موهایش انداخت و از کنار امیر رد و از اتاق خارج شد.
امیر نفسش را خسته بیرون داد…
-خدایا خودت صبرم بده… یه وجب بچه داره دمار از روزگارگارم درمیاره…!
****
-تتو رو فردا پاکش می کنی…؟!
-نزدم که فرداش برم پاکش کنم…؟!
امیر پر حرص سمتش چرخید…
-حق نداشتی بزنی…!
رستا سرکشانه نگاه کرد.
-به تو ربطی نداره…!!!
#پست۳۰۶
دست امیر مشت شد.
توقع این برخورد را نداشت.
به غرور و شخصیتش برخورده بود و مثل همیشه خاموشی کرد اما فکرش داشت به چیزهایی دیگر می پرداخت که قطعا تلافی حرف های دخترک بود…
رستا متعجب از خاموشی امیر نیم نگاهی بهش انداخت و با متوجه شدن چهره میرغضبش دلش گرفت.
توقع داشت نازش را بکشد اما…
قلبش گراهی شده بود…
دیگر حتی تتو هم برایش مهم نبود.
اصلا به درک که نگاهش نمی کرد، او هم محل سگش نمی داد اما…
دروغ بود داشت میمرد تا سر روی سینه امیر بگذارد اما با لجبازی خرابش کرده بود.
ماشین وارد سنگفرش باغ شد که رستا زودتر پیاده شد و سمت خانه اشان حرکت کرد…
امیر از دور نظاره گرش بود که گوشی اش مجدداً زنگ خورد و بلافاصله جواب داد…
-بگو…!
-قربان سوژه با صاحب کافه ارتباط نزدیکی دارن انگار آشنا هستن…!!!
امیر ماند و لحظه ای وجودش لبریز از خشم شد..
آشنای سایه است یا رستا…؟!
اصلا آنها را چه به این مرد خطرناک…؟!
خون با سرعت زیادی به صورتش هجوم برد.
سوالات زیادی به ذهنش هجوم آوردند که برای هیچ کدامشان نه جواب داشت نه فرضیه…
فقط باید رستا و سایه را زیر نظر می گحرکت کرد…!
-محبی به بچه ها بگو باید بفهمن این مرد دقیقا جه ربطی به اون کافه داره… می دونی موقعیت چقدر حیایتیه…؟!
-حواسم هست…!
نگاهش را به زمین داد.
هرچقدر که جلو می رفتند اوضاع پیچیده تر می شد و بدتر از ان پای کافه و رستا هم به میان وارد شده یود…
دلش گواهی بد می داد ولی می خبر داشت رستا یا سایه نمی توانند اهل خلاف باشند ولی طعمه شاید…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن