پر افسوس به مادرش خیره شد.
این زن کف دست بردار نبود و دیگر نمی دانست برای چه دارد می جنگد…؟!
امیریل قرار نبود رستایش را هیچ وقت رها کند…
-من نمیل داشتم امیریل برای من باشه تو تمایل داشتی مامان و حالا چی از من طلبکاری که داری توی سرم میزنی… بس کن… تو رو خدا بس کن… اگرم می بینی جات رو تنگ کردم میرم یه خونه اجاره می…
حلیمه صورتش را درهم و حرفش را قطع کرد…
-خفه شو و گوه اضافی نخور…!!!
سپس ادایش را درآورد…
-اگه جاتون رو تنگ کردم، میرم از این خونه…!!!! کجا بری من نباشم باید بری بمیری…!!!
مونا وا راهی شد.
مادرش اصلا رحم نداشت و با کلمات طرف را می کشت…!
-بهتره برای کاری که تموم شده، بیشتر نجنگی که خودت اذیت میشی…!
حلیمه پوزخند زد.
-فکر کن من بزارم اون دختره مارمولک هرجایی زن امیریل بمونه….!!!
مونا ترسید و روی مبل قرار گرفت.
-می خوای چیکار کنی مامان…؟!
خنده شیطانی کرد.
-می خوام کاری کنم دختره رو طلاق بده و تو رو عقد کنه…!!!
مونا حیرت زده به چهره ترسناک زن نگاه کرد.
مگر می شد…؟!
داشت کم کم برای مادرش دلواپس می شد…!
-مامان مگه زوریه…؟!
زن با نفرت اظهار کرد:
-حتی اگه تو رو هم نخواد، نمیزارم با اون دختره هرزه هم بمونه…!!!
#پست۷۲۱
خسته از اینکه در منزل مانده بود، می تمایل داشت بیرون برود اما فرشته نمی گذاشت و مضطرب بود…
قلبش برای ستاد و میز کارش تنگ شده بود و مهم تر از تن پرونده ای که باید به اتمام می رسید.
رستا نبود و وقتی سراغش را از مادرش گحرکت کرده بود، درک کرد که رفته تا خانه خودشان که یک مشاهده کرداری با سایه کند و برگردد…
گوشی اش را برداشت و بی حوصله شماره رستا را خواست بگیرد که در اتاقش به صوت دروارد شد…
نگاهش به در کشیده شد…
-بیا تو…!
در باز شد و عماد داخل رسید.
نگاه امیر کرد…
-چطوری جناب سرگرد…؟!
امیر با مشاهده کردنش لبخند زد…
-دیگه داشتم از اومدنت ناامید می شدم…؟!
عماد برخلاف دیدهانش لبانش محجوبانه ریز خندید.
-درگیر بودم…!
امیر مصنوعی اخم کرد.
-هرچندم درگیر باشی ولی متوجه شدن داداشت از واجباته…!!!
عماد نزدیکش شد و برادرانه امیر را بغل کرد…
-ما چاکر داداشمونم هستیم…!
جدا شد و مهربان بیان کرد: خوبی…؟!
عماد تلخ ریز خندید.
خوب بودن در این روزگارها کمی سخت یا شاید هم غیر ممکن بود که از یک طرف قلبش بود و از طرف دیگر خانواده اش…!
انتخاب یکی از آنها غیرممکن بود…
-خودت که بهتر می دونی اما دارم سعی می کنم که خوب باشم…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن