ریختن اشک هایم کف دست خودم نبود…
با حالتی غریبانه اجنیر را نگاه می کردم که خودش را به سختی کنار کشید و صورتش از درد توی هم کشیده شد…
توی جایم سیخ جای گرفتم و سمتش چرخیدم…
-چی شد…؟!
حرفی نزد و با همان صورت درهم کشیده اش تبسم زد…
-بیا کنارم بخواب…!!
تا دقایقی قبل پرستار به خاطر دردش بهش مسکن زده بود اما حالا کنار می رفت تا من کنارش بخوابم…!!!
چشمانم درشت شدند…
-امیر تو تازه عمل کردی اونوقت….
وسط حرفم پرید…
-اونوقت تو باید… کنارم باشی…. تا خوب بشم…!!!
دیده غره ای بهش حرکت کردم.
-من همین روی صنقلبی می خوابم و تو استراحت می کنی…!!!
ملتمس نگاهم کرد…
-مگه میشه… وقتی جلوی چشممی… بخوابم و تو… تو بغلم نباشی…!!!
قلبم برایش راهی شد.
-اما امیر من بیام بخوابم تو جات تنگ میشه…!!!!
خندید و چشمکی زد…
-تو ریزه میزه ای… توی بغلم جا میشی…!!!
در هر صورت بلد بود من را دیوانه و عاشق تر کند.
تبسم زدم و مانتو و شالم را بیرون آوردم.
روی تخت حرکت کردم و یک وری کنارش دراز کشیدم.
سرم را بالا گرفتم که متوجه شدم صورتش درهم شد…
هراسیدم…
-دردت گرفت…؟!
تبسمش حال قلبم را کمی خوب کرد.
-طوری نیست… عوارض بعد از عمله…!!!
سرم را گحرکت کرد و روی سینه اش گذاشت…
معذب بودم…
-صبح یکی بیاد چی…؟!
صوتیش خش داشت و خمار بود.
-بخواب، هیچ کی نمیاد…!
بعد از به هوش وارد شدنش و وقتی خیالمان را راحت کرد، همه راهی شدند جز من که قلبم به رفتن نبود…
توی همان بیمارستان برایش اتاق خصوصی گحرکت کردیم تا راحت باشد…. در اصل من راحت باشم…!!!
سرم را بالا گراهی شدم که دیدم با ملایمش خوابیده و تبسم روی لبم نشست…
فقط می تمایل داشت من کنارش باشم…!!!
چشم بستم و کم کم با گوش دادن آوای نفس های ملایمش به خواب راهی شدم…!
*
-دخترا برید مزاحم خوابشون نشید…!
صدای ظریفی متوجه شدم.
-اما آقای دکتر وقت داروهاشونه…؟!
صدای هیس مردانه ای رسید.
-باشه وقتی بیدار شد… این الان درمون دردش پیششه که از هر دارویی زودتر اثر می کنه…!!!
بعد مجدداً صدای خنده و قدم هایی که دور می شد و در نهایت آوای بسته شدن در اتاق بود…
نوچی کردم و خواب آلود نیم خیز شدم که با مشاهده کردن وضعیت امیر و خودم همه چیز یادم آمد…
خاک بر سرم من با یه تاپ بندی توی بغل امیری که تازه عمل کرده خواب بودم و بدتر صوتهایی که گوش دادم شک نداشتم دکتر و پرستارها بودند…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن