رستا با همان دیدهان اشکی اش نگاهش کرد.
-خب آدم می ترسه…!
امیر ریز خندید.
-زبونت درازه اما قلب نداری…!
رستا اشکش را پاک کرد.
-قلب دارم ولی خب توی فیلما مشاهده کردم چطور وقتی تحت تعقیب باشن هم اسلحه بکشن و هم شلیک کنن… اونوقته که یه تیرم توی مغزت خالی می کنن…!
امیر آهانی گفت.
-خب فیلم جنایی زیاد متوجه شدی اما الان فرق می کنه توی این موقعیت فقط می خواد منو زیر نظر بگیره…!
امیر ساکت شد و نیم نگاه کوتاهی به رستا کرد و با متظور خاصی ادامه داد.
-قابل توجه شما که میگم فعلا تنهایی جایی نرو خطرناکه برای همینه…!!!
رستا استرس گرفت.
-امیر به من چه خب…؟!
امیر با مکث گفت: تو زن من و خط قرمزمی…! اونا دقیقا نقطه ضعفت رو نشونت می گیرن…!!!
رستا میان ان همه استرس قلبش ضعف حرکت کرد و نیشش باز شد.
-یعنی من نقطه ضعف توام…؟!
امیر ناباور ماند و سری به تاسف تکان داد.
-تو بلای جونمی دختر…. قدری که می تونم حریف یه باند بشم، حریف تو نمی تونم بشم…!!!
رستا پلک زد.
-بسیار هم دلت بخواد که منو داری…!!!
امیر میل داشت جواب دهد که پیامی روی گوشی کوچکش آمد، ان را باز کرد.
-نیروها رسیدن ما آماده ایم…لوکیشن رو براتون میفرستم…..!!!
لوکیشن را فعال کرد و با چشمکی به رستای بهت زده سرعت ماشینش را زیاد کرد…
#پست۵۹۳
رستا
ساعتی پیش چیزی را می مشاهده کردم که فقط در فیلم ها متوجه شده بودم.
هتوز در بهت و حیرت بودم و قامت امیریل را مشاهده کرد می زدم و حظ می بردم…
این مرد شوهرم بود و مال من… یک مرد قوی و قدرتمند….
اگر بگویم عاشقتر از قبل شدم، دروغ نبیان کرده ام…!!!
قد و قامتش از او یک خواستنی لعنتی ساخته و چقدر از اینکه بهش احترام نظامی می گذاششتابزده من ذوق زده می شدم…!!!
به محض رسیدن به موقعیت مورد نظر امیر توی یک فرعی پیچید و ان مرد موتور سوار به خیالش نمی رسید چه چیزی در انتظارش است که یک دفعه تا به خود بیاید در محاصره پلیس بود…
وقتی دید مسیر فراری ندارد میل داشت اسلحه اش را درآورد که به کف دستش شلیک شد و در نهایت کف دستگیرش کردند که امیر از ماشین پیاده شد و سمتش حرکت کرد…
در کشمکش این ماجرا نمی دانم ان مرد چه بهش اضافه کرد که یک دفعه برآشفته شد و مشتی توی صورتش زد و اگر بقیه او را نمی گحرکت کردند بی شک او را کشته بود…
قلبم تا دهانم آمده بود و جرات پیاده شدن نداشتم چه بسا امیر هم کلا ماشین را قفل کرده بود.
با آنکه هراسیده بودم اما نمی دانم چرا قلبم هم خوشحال بود و از داشتن امیر مسرور…
بعد از دقایقی که طول کشید امیر بالاخره آمد و همکارهای امیر هم با ان مرد موتور سوار رفتند.
توی ماشین قرار گرفت و با خشمی که توی چشمانش موج می زد، نگاهم کرد…
تا میل داشتم حرف بزنم خودش به حرف آمد…
-تا اطلاع ثانوی، تا وقتی که من صلاح بدونم نباید بیرون بری…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن