جلوی خنده ام را گحرکت کردم.
-من حرفی ندارم فقط بی زحمت عمه خانومت هم بیاری خیلی عالی میشه…!!!
پهلویم را محکم فشار داد و زیر گردنم را گاز گحرکت کرد.
آوای ناله ام که دروارد شد رهایم کرد…
یا حرص نگاهش می کنم که ابرویی بالا انداخت.
-بهتره دیگه بری پایین… زیادی دیر شد…!
تیز نگاهش کردم و کف دستی روی گردنم کشیدم…
-بهترین چیزی بود که می شه نشون عمت داد تا دهنشو ببنده…!
ازم فاصله گرفت و نگاهکی زد…
-خودت می دونی عزیزم…!!! ولی سعی کن مودب باشی و احترام بزرگترت رو هم نگه دار…!!!
****
به جمع برگشتم منتهی مانتوام را درآوردم و تنها یک شال روی سرم انداختم که لحظه وارد شدنم نگاه سنگین حلیمه خانوم را حس کردم…
حق با امیر بود می شد در قالب احترام با او برخورد کرد.
کنار سایه قرار گرفتم و با آمدن حاج یوسف و عمو رضا از جایم قد بلند شدم و سمتشان راهی شدم…
سلام کرده و توی آغوششان فرو راهی شدم که مثل همه این سالها در آغوشم کشیده و بهم عشق ورزیدند…
وقتی جدا شدم که متوجه حرف حلیمه خانوم شدم و چادری که به واسطه حضور آقاجان و عمو رضا توی صورتش کشید و رو گحرکت کرد…
-ماشاالله حاجی این دختر دیگه بچه نیست که اینجوری بغلش می کنی…!!!
این زن دهانش چفت و بست نداشت…
اصلا نمی توانست ساکت باشد…
حاج یوسف کف دست دور شانه ام انداخت…
-این دختر هرچقدرم بزرگ بشه… بازم پیش دیده ماها همون دختر کوچولوی شیرین زبون و قلببره…!!!
متین همواره با این حرف ها مشکل داشت که حاضر جواب اظهار کرد: حق با شماست عمه خانوم این دختر بزرگ شد و عروسم شد اما قرار نیست دست از سر ما برداره…!
#پست۵۲۱
حلیمه خانوم نگاه و ابرویی وارد شد و باز برایم دست گحرکت کرد.
-والله از قدیم همه پسر دوست داشتن اما نمی دونم این خان داداش ما چرا اینقدر دختری شده…؟!
حاج یوسف سمت خواهرش برگشت.
-هرچند خدا شاید یه صلاحی می دونست و این لطف رو در حقم نکرد ولی فکر می کنم دختر یه چیز دیگس..!
بوسه ای از راه دور برای حاج یوسف فرستادم.
عمو رضا هم دنباله حرف حاج یوسف را گرفت و با نیش بازی اظهار کرد: انشاالله که بچه من دختره البته خاتون میگه دختره…!!!
مامان سرخ شده نگاه عمو رضا کرد که کف دست عمو رضا دور شانه اش پیچیده شد و روی پیشانی اش بوسه زد.
ابروهایم بالا رفت و بی اراده نگاه حلیمه خانوم کردم که با غیظ نگاه مامان کرد و زیر لب چیزی اظهار کرد که مطمئنا چیز خوبی نبوده…!
حرف ها سر دختر بودن و جنسیت مولین رفت که حلیمه خانوم قد بلند شد و سمت مسیررو راهی شد…
من از کف دست این زن کفری بودم و امروزگار می تمایل داشتم مدام حرصش بدهم که مانده بودم چه کنم که نگاهم به امیری افتاد که داشت از پله پایین می آمد…
دیدهانم برق زد…
تقریبا همه توی سالن قرار گرفته و متوجه شدی نداشسریع و بدتر از ان حلیمه خانوم توی سرویس بود که دقیقا می توانست از خود بیخود شدن برادرزاده عزیزش را که کم از وحشی بازی نداشت ببیند…!
امیر در حالی که پایین لباسش را درست می کرد متوجهم شد…
با متوجه شدنم ابروهایش بالا راهی شد ولی من با لوندی و دیدهانی که می خبر داشتم به وقت خماری چگونه قلبش را می برند سمتش راهی شدم.
-تو اینجا چیکار می کنی پدرسوخته…؟!
کف دستم را دور گردنش حلقه کردم و خودم را بالا کشیدم…
نازی به صدایم دادم.
-قلبم واست تنگ شده… کاش اصلا همین حالا می رفتیم آپارتمان…!!!
#پست۵۲۲
دیدهان امیر به آنی برق زدند.
می خبر داشتم امیر همانقدر که می توانست خوددار باشد دوبرابر ان هم می تواند تا صبح چند راند سکس کند که من بیهوش شوم و او انگار نه انگار…!
-اما الان که مهمون داریم…!
سر کج کردم و لب هایم را خیس…
-می دونم ولی فکر نکنم نبودمون اونقدر احساس بشه…!!
چشمان امیر خمار شدند.
-الان بسیار می خوامت اما فعلا نمیشه باید به همون بوسه اکتفا کنیم تا اخر شب…!
اغواگرانه زبان دور لبم چرخاندم که نگاهش میخ لبانم شد.
سرش نزدیکتر وارد شد و توی چشمانم خیره شد…
به عمد خودم را بالا کشیدم که کف دست پشت گردنم گذاشت و بی طاقت لب روی لبم گذاشت…
لبانش داغ و سوزنده بود که وجودم را به شور انداخت.
بازی لبانش روح و روانم را هم به بازی گحرکت کرده و اجازه هر فکری حتی حلیمه خانوم را هم بهم نمی داد که فقظ و فقط بوسه های پر مهر و داغ او بود که هر لحظه داغی اش را توی وجودم بیشتر و بیشتر می کرد…
شدت بوسه هایش بیشتر شدند…
کف دستش دور کمرم محکم کرد و مرا به خودش فشرد…
دیگر خودم هم توی حال خودم نبود و فقط به تنها چیزی که فکر می کردم لب های نرم و داغی بود که بند بند وجودم را داشت می سوزاند…
حتی دیگر حلیمه خانم هم برایم معنایی نداشت…
اصلا ببیند تا نگاهانش کور شود…
هممسیری کردنم نیروی بیشتری انگار بهش تزریق کرد که کف دست زیر باسنم برد و مرا بالا کشید…
پاهایم را دورش حلقه کردم و کف دستم را توی موهایش فرو بردم…
سپس با یک چرخش مرا به دیوار چسباند…
صوتی بوسه معاشقه مان کم کم داشت از حالت عادی خارج می شد که یک دفعه با صوتی جیغی خمار از یک دیگر جدا شدیم….!
-هیع… یا حضرت عباس… خدایا توبه…!!!
#پست۵۲۳
تمام تنم داشت می لرزید از هیجانی که بهم تزریق شده و بعد به واسطه جیغ حلیمه خانوم تمام حس و حالمان پرید…
مات نگاهش کردم و امیر هم دست کمی از من نداشت…
حلیمه خانم ولی صدایش را در سرش انداخت…
-خدایا توبه…. الهی کور می شدم و همچین چیزی رو نمی متوجه شدم… قباحت داره… وای حیا هم خوب چیزیه…! مگه اتاق خواب و ازتون گحرکت کردن که توی راهرو… استغفرالله….
امیر انگار به خود آمده اخم کرد…
صوتیش خش داشت.
-عمه خانوم صوتتون رو بیارین پایین…!
-چی شده…؟!
با تعجب نگاه حاج یوسف و بقیه کردم که امیر مرا به پشت سرش هدایت کرد.
-هیچی نشده حاجی عمه خانوم بزرگش کرده…!
تبسم موذیانه ام راهی شده راهی شده بیشتر می شود.
این زنک باید ادب می شد که شد…
فقط عیشمان را زهرمار کرد که اگر جلویمان را نمی گحرکت کرد قطعا کار به جاهای باریک تری می کشید…
حلیمه خانوم با چشمانی درشت شده کف دستش را مشت کرده و جلوی دهانش گرفت…
-من بزرگش کردم، من…؟! چیزی که من دیدم اونقدر بزرگ بود که دارم سکته می کنم…!!!
چشانم درشت شد…
یک لحظه در ذهنش گذراندم منظورش مربوط به پایین تنه امیر است که از شانه اش سرک کشیدم و هیچ چیزی ندیدم خدا را شکر…
-عمه خانوم لطفا بس کن… مگه خدایی نکرده چی دیدین که دارین اینقد بزرگش می کنین…؟!
#پست۵۲۴
بدبخت آنهایی که بی خبر داشتن به دوئل حلیمه خانوم و امیریل نگاه می کردند….
حلیمه خانم بار دیگر صوتیش را توی سرش انداخت…
– اصلا تو که اینجوری نبودی کار این دختره بی حیاس تو رو از راه به در کرده…!!!
چشمانم درشت شد…
امیر را کنار زدم و رو به روی حلیمه خانوم توقف کردم که امیر بینمان دیوار کشید و مرا دوباره به پشت سرش فرستاد…
سمت عمه اش برگشت و بسیار جدی اضافه کرد…
-من زنم رو بوسیدم و به نظرم هیچ مشکلی هم توش نمی بینم…!
حلیمه خانوم نگاه درشت کرد و وقتی متوجه شد راه به جایی نداره مکث کرد و دست روی دلش گذاشت و سمت حاج یوسف راهی شد…
-آخ خدا دلم… وای داداش کاش کور می شدم و نمی دیدم… مگه اتاق خواب رو ازشون گرفتن که توی مسیررو… استغفرالله…. من که می دونم همش زیر سر این دختره ورپریده اس… به خدا نگاه سر و وضعش کنین…. لا الا اله الله…!!!
دوباره داشت پایش را توی کفش من می کرد و خواستم جوابش را بدهم که صوتی فوق خشمگین مولین را متوجه شدم…
-حلیمه خانوم دقیقا می خوام بدونم مشکلتون با دختر من چیه که هی جاده و بی جاده داری بهش توهین می کنی و منم دارم احترام سن و سالت رو نگه میدارم وگرنه منم زبون دارم جواب بدم ولی به حرمت حاج یوسف هیچی نمیگم چراکه کم از برادر برام نداشته و مثل یه پدر برای بچم بوده ولی….
مولین به نفس نفس افتاد زیرا یه نفس حرف زد…
عمورضا خودش را بهش رساند و بغلش کرد…
-ستاره بیا بریم حرف می زنیم…
مولین در حالی که به سختی روی پا بند بود، نگاه بست…
-حق نداره به بچم توهین کنه…!
حاج یوسف با اخم نگاه خواهرش کرد و تمایل داشت حرف بزند که امیریل زودتر از او با جدیت رو به عمه حانش اظهار کرد: عمه خانوم با اونکه احترام زیادی براتون قائلم ولی هر وقت و هر کجا دلم بخواد زنم رو می بوسم و اجازه دخالت هیچ بنی بشری هم توی زیستنم نمیدم…
#پست۵۲۵
سپس رو به عمه ادامه داد: حاج خانوم غذاتون حاضره…؟!
عمه فرشته نخودی ریز خندید.
-آره قربونت برم بیا مادر خسته هم هستی…!
همه رفتند اما حاج یوسف پر از اخم نگاه خواهرش کرد که او هم پشت نگاهی نازک کرد و زیر لب غر زد…
-دختره جادوش کرده احترام کوچیکتر بزرگترم حالیش نیس…
این بار حاج یوسف دیگر نتوانست خودداری کند.
-آبجی خانوم لطفا بس کن…!!!
شاید اگر بگویم نه حاج یوسف حریفش می شد نه حلیمه خانوم قرار است به حرف کسی گوش بدهد…
کلا همینقدر یبس و نچسب بود…
*
از خستگی روی پا بند نبودم و به شدت خوابم می وارد شد.
وقتی امیر گوشی اش زنگ خورد با اشاره ای به سایه سریع کشیده شدیم و با راهی شدن مولین و عمو رضا ماهم به منزل وارد شدیم…
وقتی مشاهده کردم امیر زنگ نزده دیگر خیالم راحت شد که او هم از خیر حرکت کردن به آپارتمان گذشته و با حس خوبی که بهم تزریق شده بود، حرکت کردم روی تختم بخوابم که بهیکباره با صدای امیر از ترس با جیغی توی جایم پریدم…
-مگه نبیان کردم بمون بمیریم آپارتمان…؟!
سمتش برگشتم…
دلم پر تپش می زد.
دستم را روی سینه ام گذاشتم و نگاه بستم…
-وحشت کردم امیر…!
نزدیک رسید و روی تخت قرار گرفت.
-پاشو بپوش میریم…!
دیده درشت کردم.
-حالا…؟!
دستش بالا رسید و روی سینه ام گذاشت و فشاری داد…
-ناچارا حالا میریم ولی از همون وقتی که توی جادهرو خفتم کردی، می خواستم ببرمت…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن