رمان بگذار اندکی برایت بمیرم
-منـــــــــــو ببــــــــــــوس…امیــــــــــــــــــریـــل….!!!!
از چیزی که می گوش داد گوشش سوت کشید که بهسرعت روی ترمز زد…
برآشفته و برافروخته با چشمانی خونبار نگاهش کرد…
-چی گفتی…؟!
رستا مست و لاقید قد بلند ریز خندید…
-اظهار کردــــــــــم ببـــــــــوسیـــــــم نه ایــــــــنکـــــــــــه سکــــــــــس کنــیـــــــــــم…. اما اگــــــــــه….. بخــــــــــــــوای…
ساکت شد و به دنبال حرفش دامن لباسش را بالا کشید و جلوی دیدهان مبهوت و پر خشم امیر یل ادامه داد…
-امــــــــــــــــاده…. در خدمــــــــــت…. شمـــــــــاست….
امیریل چیزی را که نباید می متوجه شد را متوجه شد و عرق از تیره کمرش شره کرد…
گوشه دامنش را گحرکت کرد و با عصبانیت پایین کشید که حرف در دهان دخترک ماند…
-خودت و جمع کن و عین بچه آدم بتمرگ تا نزدم تو دهنت… تو که جنبه نداری مست کنی، بیخود می کنی می خوری….!
رستا معصومانه با نگاه تیله ایش خیره مرد شد که قلبش با دیدن دیدهانش لرزید…
-دعــــــــوام… نکــــــــــن…! مــــــن…. مجـــــرمت نیستــــــما….!
امیریل تیز نگاهش کرد که دخترک بیشتر در خود فرو راهی شد.
-باید یکی بزنم تو دهنت تا این همه وقیح نشی که به یه نامحرم پیشنهاد سکس بدی یا اینکه ببوستت…!
رستا لب برچید اما یکدفعه خودش را سمت امیر یل کشید و روی پایش نشست و با حس بررسیدگی پایین تنش نیشش وا شد و شل و کشدار اظهار کرد: امــــــا… تـــو… کــــه… قــــــــــراره….. شـــــــــوهــــــرم….. شـــــی…! تــــــــازه….
#پست۲
#بگذار_اندکی_برایت_بمیرم
دستش را بند یقه لباسش کرد و پایین کشید.
-تــــــــازه… ایـــــــن ..هــــــم… هســـــــت….!
امیر یل نگاه بست تا نبیند ولی عطر تن رستا بدجور
داشت تحریکش می کرد…
دستش را مشت کرد تا بالا نیاید…
نزده می رقصید وای به حال الانی که داشت میمرد تا همان سینه های سفید و گرد را لمس کند…
با حرص با پشت گوش های داغ شده، ملتمسانه نالید…
– لا اله الا الله… برو سرجات بچه… …
دخترک کف دستان داغش را دو طرف گردن مرد گذاشت که امیر یل عین برق گحرکت کرده ها دیده باز کرد…
رستا سنگین و خواب آلود با نگاهی پر عشوه و خمار خیره اش شد و لبانش را خیس کرد…
چشمان نیمه بازش با زور باز نگه داشته بود…
ریز خندید…
-می خوام ببوسمت…!
تن داغش خیس عرق بود…
-نه….!
دیدهان امیر یل مجدداً بسته شدند و ذکری زیر لب زمزمه کرد که رستا سر جلو برد تا ببوسد ولی مرد دو طرف بازوی دخترک را گحرکت کرد و از خودش دور کرد و تا خواست توبیخش کند یک دفعه رستا شل شد و روی سینه اش افتاد..
از خشم و حال خرابی که بهش دچار شده بود دیده بست…
لعنتی به خود و دخترک فرستاد، کم مانده بود وا بدهد…
با اخم دخترک را کشیده کرد و روی صنقلبی اش گذاشت…
مانتویش را رویش کشید و شالش را هم سرش…
با دیده هایی که خط و نشان می کشید، نگاهش کرد….
-رستا بد کردی… بدجورم بد کردی، منتظر تنبیهم باش دختر….!!! بلایی به سرت بیارم تا دیگه هوس مشروب نکنی توله سگ….
#پست۳
#بگذاراندکیبرایتبمیرم
گوشی اش را برداشت و زنگی به محمد زد…
اخر شب بود و ممکن بود حتی او هم خواب باشد ولی نمی توانست بگذارد که کسی رستا را در این حال ببیند…!!!
آوای خواب آلود محمد در گوشش جای گرفت…
-جونم داداش…؟!
نیم نگاهی به دخترک غرق در خواب انداخت و با حرص نفسش را بیرون داد…
-محمد بیا در پشت باغ رو باز کن…!!!
-چیزی شده…؟!
دندان بهم سابید…
نمی توانست اجازه دهد محمد، رستا را با این شکل و شمایل ببیند…
لباسش زیادی بی در و پیکر بود…
چنگی به شورتش که کنار دنده بود، زد…
-محمد در و باز کردی فقط نبینمت…!!!
محمد سرش را خاراند و قد بلند شد…
انگار برادرش زیادی عصبی بود.
-دارم میام….
**
از پشت شیشه نگاهی به صورت سفید و زیبایش انداخت و خشم تمام وجودش را گحرکت کرد…
یعنی چند نفر او را این گونه دیده بودند…؟!
اگر قلبش می وارد شد همان مشت بزرگش را روی صورت جذابیش می کوبید اما حیف…
آوای باز شدن در را شنید و سپس قدم هایی که دور می شدند…
محمد می دانست برادرش وقتی حکم کند، بی برو برگرد باید اطاعت شود…
سمت ماشینش حرکت کرد و در را باز کرد…
با دیدن یقه باز و خط سینه اش نگاه گراهی شد و ذکری زیر لب زمزمه کرد…
آخ که امروزگار به قد تمام عمرش گناه کرده بود…
شال را روی موهای قد بلند و سرکش طلایی رنگش انداخت و مانتویش را تنش کرد…
کف دست زیر کمر و پایش برد و او را بیرون کشید…
#پست۴
#بگذاراندکیبرایتبمیرم
زندایی اش شیفت بود و شانس آورد که منزل نبود…
به سختی با یک دست در را باز کرد و وارد خانه شد.
سمت اتاق رستا حرکت کرد و دخترک را روی تخت گذاشت…
تن داغش بیشتر و بیشتر بر حال خرابش دامن می زد.
باید می راهی شد قبل از آنکه اختیار از کف دست بدهد…
خواست فاصله بگیرد که کف دست ظریف رستا یقه اش را چنگ زد…
دیدهان تیله ای هزار رنگش را مخمور باز کرد و لب زد…
-امیـــــــــریل…؟!
این دختر جانش را می گراهی شد…
نفس هایش سریع شده و عرق روی پیشانی اش قرار گرفته بود.
درونش محشر کبرایی برپا بود…
لبان سرخش دیدهک می زدند برای بوسیدن…
نامحرم بود…
لعنت خدا بر قلب سیاه شیطان…
خواست فاصله بگیرد ولی نتوانست…
حتی شده یک بوسه کوچک…
فقط یک بوسه…!!!
نفس هایش سریع شدند و تنش کوره ای از آتش…
آب دهانش را فرو داد و به یاد آن صورتی خوش رنگ و لعابی که مشاهده کرده بود تا پشت گوش هایش هم تیر کشید…
زانو زده کنار تخت، جسم غرق در خواب دخترک و صورت بی نظیر و قشنگیش را از نظر گذراند…
این زیبایی از مادر به دختر رسیده بود ولی رستا زیبایی منحصر به فردی داشت مخصوصا دیدهان رنگی که نمی دانستی واقعا چه رنگی است و موهای بلوندی که کاملا طبیعی بود، در میان جماعتی که چشمان تیره اشان نسل به نسل منتقل شده ولی این رنگ را جز رستا، هیچ کس به خود ندیده است…
دخترک بی اختیار زبان روی لب خشک شده اش می کشد که امیر یل بی اختیار خم شده و تنها بوسه کوچکی کنج لبش می گذارد و بعد با سری داغ شده به سرعت قد بلند شده و آنجا را ترک می کند.
#پست۵
رستا
سرم درد می کرد مخصوصا نگاهانم که به سختی بازشان کردم…
کف دست به سرم گراهی شده و نیم خیز شدم که ناگهان قلبم بهم پیچید…
از ترس آنکه تخت را کثیف نکنم، بسیار سریع قد بلند شده و سمت سرویس دویدم…
عق زدم و هرچه بود و نبود را بالا آوردم…
صورتم را شسته و بی حال خودم را در آینه مشاهده کردم…
لحظه ای مات صورتم شدم…
آرایشم مفتضحانه بهم ریخته بود که یکباره با یادآوری دیشامگاه و مشروب خوردنم وا حرکت کردم…
صحنه هایی از مقابل چشمانم رد شد و تصویر امیر یل و برآشفتهتش باعث شد رنگ ببازم…
خدا خدا می کردم خواب دیده باشم اما با نگاهی به لباسم فاتحه خودم را خواندم.
من دیشامگاه با او بودم یعنی او مرا به منزل آورد…!
رسما می دانستم در این بین چرت و پرت هایی از سر مستی گفته ام که بعدا باید به خاطرش تنبیه شوم…
تند خود را داخل حمام انداختم و دوش گرفتم.
***
با همان حوله لباسی سمت گوشی ام راهی شده و ان را برداشتم…
تا میل داشتم گوشی را باز کنم با متوجه شدن اعلان پیام ناخودآگاه استرس گحرکت کردم…
اب دهانم را با ترس قورت دادم و با دست لرزان قفل را باز کردم.
پیام را لمس کردم…
(-منتظر جواب کارت باش…!!!)
موهای تنم سیخ شد و همانجا فاتحه خودم را خواندم.
امیر یل مرا نمی کشت، زجرکشم می کرد…
با تنبیهاتش اشنا بودم… دعوا نمی کرد، کتک هم نمی زد اما با نگاه و زبانش مرگ را پیش نگاهانت می آورد.
#پست۶
مولین ستاره هنوز به خونه نیامده بود و احتمالا تا عصر هم شیفت باشد…
لباس پوشیده و آماده رفتن به دانشگاه شدم.
چه خوب بود که تا شامگاه کلاس داشتم و حداقل امیر یل را نمی متوجه شدم وگرنه خونم حلال بود.
کوله ام را روی دوشم انداخته و از خونه بیرون زدم.
کوچه را برای رفع احتمال اینکه عزرائیلی به اسم امیر یل نباشد، گشتم و بعد با خیالی راحت تا سر خیابان دویدم…!
برای اولین تاکسی دست کشیده کرده و سوار شدم…
شماره مامان ستاره را گرفتم و با همان دو سه بوق اول تماس وصل شد…
-جانم دخترم…؟!
-سلام مولین خوبی…؟!
-خوبم عزیزم…! دیشامگاه خوش گذشت…؟!
دیشب…؟!
نمی دانست دیشب با مست کردنم رسما ریده بودم…!!!
امیر یل مرا زنده به گور می کرد.
خنده الکی کردم.
-اره خوب بود، خوش گذشت…! مولین کی میای خونه…؟!
-تا ساعت دوازده شیفتم تمومه ولی عموت زنگ زده و ناهار دعوتم کرده…!
ابروهایم بالا رفت…
عمو رضا انگار کف دست بردار نبود و تا ننه من و عقد نمی کرد خیالش راحت نمی شد….
-واقعا می خوای زنش بشی…؟!
صوتی برگه آمد و بعد مولین حرف زد: فعلا که نظری ندارم ولی عموت کف دست بردار نیست…! باورت نمیشه برام کف دسته گل فرستاده بود…
سوت کشداری زدم…
-نکشی ما رو ستی خانوم….! مردم چقدر طالع دارن…؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن