_ تا درست تموم بشه؛ تا وقتی که بزرگ تر بشی و بتونی مثل یه ماده شیر از خودت و حقوقت دفاع کنی؛ کنارت می مونم…
با همدیگه؛ همه رو پشت سر می ذاریم بهار زیبام…
جمله اش رو با آرامشی زمزمه کرد که همه وجودم غرق شد توی آبی های نت بم و مردونه اش…
پیشونیم رو بوسید و کف دستم رو گرفت و راهی شدیم بالا…
خطبه عقد موقت رو برای یک سال خوند…
البته به اصرار من؛ خودش که می میل داشت خیلی بیشتر از این ها بخونه…
تا ظهر پیشش موندم و بعد از ناهار، خودش من رو رساند خونه.
وقتی وارد شدم، پدر و مادرم دور میز بودند و داشسریع ناهار می
خوردند.
با صوتی آرومی آوام دادم و نگاه هر دو به طرفم برگشت؛
آب دهنم رو قورت دادم و معذب نگاهشون کردم…
می دونستم احمقانه است اما احساس می کردم اون ها درک کردند که من دیگه دختر نیستم!
در احمقانه ترین حالت ممکن معذب بودم و نمی تونستم مستقیم به چشم هاشون نگاه کنم.
_ بیا ناهار بخور بهار، چرا خشکت زده؟
با شنیدن صوتی مولین سر بلند کردم و نگاه خیره بابا بهم حالی کرد که بدجور دارم گند می زنم.
لبم رو با زبون خیس کردم و اضافه کردم:
_ من سیرم… با بچه ها توی خوابگاه…
.
آب توی دهنم خشک شده بود و نتونستم ادامه بدم و البته همون هم کافی بود.
هر دو سری تکون دادند و من خودم رو سریع توی اتاق حبس کردم و به در تکیه دادم…
هووووف! داشتم گند می زدم.
لباس هام رو عوض کردم و بعد از یه دوش دراز کشیدم تا آروم بخوابم….
_ رفرنس های امتحان رو توی سولینه واستون ارسال کردم؛
همونطور که اول ترم اظهار کرده بودم سه نمره مربوط می شده
به حضور سرکلاس و ۵ نمره هم میان ترم و امتحان شما از ۱۲ نمره است.
نگاهم خیره به جذبه صوتش بود و اون بی توجه به اعتراض بچه ها، عینکش رو جا به جا کرد و سرد تر و خشک تر اضافه کرد:
_ مگه چیز غیر از قرارمون دارم میگم که اعتراض دارید؟
رفرنس ها همون هایی بود که اول ترم اضافه کردم! بقیه موارد هم همینطور…
حالا اگر کسی بازیگوشی کرده و داره خودش رو در خطر می بینه؛
باید این مشکل رو توی خودش جست و جو کنه نه توی کلاس من و بین حرف های من!
لحن کوبنده اش برای خفه کردن هر کسی کامل و کافی بود و دیگه هیچ کس هیچ چیزی نگفت.
امروزگار آخرین کلاس ترم بود و داشت آخرین حرف هاش رو می زد و آب پاکی رو می ریخت رو دستمون!
من همین الان هم خیالم از بابت اون ۸ نمره راحت بود
یه جورایی حرص خوردن بقیه واسه من خنده دار به نظر می رسید.
کیف و لپ تاپ رو برداشت و با همون لحن خشک آخرین تیر رو پرتاپ کرد:
_ توقع نمره کیلویی نداشته باشید؛ هر کس بیفته دیگه افتاده!
نبینم در اتاق تجمع کنید و یا اعتراض بذارید…
از همین الان بهتون هشدار می دم که بی فایده است و نه من و نه خودتون رو خسته نکنید.
این بار دیگه صدای پچ پچ بچه ها اوج گحرکت کرد و بهزاد بی توجه به همه بیرون زد…
هنوز ۵ مین از راهی شدنش نگذشته بود که پیامش روی گوشیم نشست:
_ “میای اتاقم ولوله”؟
با متوجه شدن پیامش لبخندی روی لبم نشست… جمشاهده کردا من رو این طور صوت می کرد!
بدون اینکه به پیامش جواب بدم؛ به سمت اتاقش راهی شدم…
بهزاد با یکی دوبار مشاهده کردنش بهم ثابت کرده بود دیگه خبری از تجاوز و تحقیر شدن نیست و تا حدود زیادی ترسم ازش ریخته بود.
چند تقه به در زدم و وقتی صوتش رو گوش دادم آروم وارد شدم.
با مشاهده کردنم تبسمی زد و گفت:
_ بیا جلو!
به حرفش گوش کردم و وقتی کنارش ایستادم به روی پاش ضربه زد و زود اشاره اش رو فهمیدم.
کوله ام رو روی زمین گذاشتم و قرار گرفتم روی پاهاش…
مقنعه ام رو برداشت و سرش رو فرو کرد توی گردنم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن