خدایا….!
این مرد کمر همت بسته بود و من رو مثل خودش روانی کنه.
_درس فقه!
_ لازم نکرده بیا اتاق خودم جزو دارم برات میارم.
_اونوقت چرا ؟
دلبسته شدم قلبیلش رو بدونم اما چه قلبیلی داشت غیر از اینکه مدام می تمایل داشت عذابم بده؟!
از هر وسیله ای استفاده میکرد تا با اون من رو بچزونه.
البته بهتر!
این همه جاده رو نمی خواد برم خوابگاه و حسابی معطل بشم.
اینجوری می رفتم از خودش جزوه رو می گراهی شدم و به نفعمم بود.
باشه کوتاهی اضافه کردم و این بار جادهم رو به سمت اتاق اساتید کج کردم.
خدارو شکر توی اتاقش خلوت نبود؛ یکی از اساتید وایساده بود و من هم منتظر توقف کرده بودم اون بیرون…
بهزاد با نگاههاش داشت بهم نشون می داد که مراقب رفتارم باشم.
چند ضربه به در نیمه باز زدم و اعلام حضور کردم.
استاد مباشر که سنی ازش گذشته بود، با دیدن من سرش رو تکون داد و من مودبانه به هردو سلام دادم.
مباشر وقتی از در بیرون حرکت کرد، بهزاد کتابی رو جلوم گذاشت و گفت:
_ یادم نمیاد سر این درس جزوه داده باشم، چیزی هم که برای آخر ترم می خوام یا امتحان می گیرم همین کتابه، ببرش.
از شدت حرص نگاهم رو توی کافه چرخوندم و اضافه کردم:
_ حرف ها و توضیحاتی که سر کلاس زدی چی میشه پس؟
بی توجه به من به کتاب اشاره کرد و اضافه کرد:
_ دارم بهت می گم منبع امتحانی اینه باز داری با من زیرا می زنی؟
کاملا منطقی بود حرفش!
برای همین سرم رو بالا انداختم به سمتش رفتم.
کتاب قطور و برداشتم و عقب گرد کردم.
دلم میتمایل داشت یه طوری من هم اعتراض کنم قبل از اینکه از در بیرون برم، به سمتش برگشتم و اظهار کردم:
_ فکر نمی کنی زیادی داری بهمون سخت می گیری؟ این حجم از درس و کتاب واقعاً برای ما زیاده.
تای ابروشو بالا انداخت و با حالت خاصی بهم خیره شد.
تبسم کجی گوشه لبش جای گرفت و اضافه کرد:
_ برای اینکه بزرگ بشید لازمه، برای اینکه موفق باشید همه اینا لازمه و مطمئنم یه روزگار به جونم دعا میکنین…
_اینطوری باعث میشه ما از درس زده بشیم نه اینکه موفق باشیم.
براش بحث جالبی بود انگار…
به صنقلبیش تکیه داد و به گوشه ای از اتاق نگاه کرد.
برای لحظه حس کردم این بهزاد کمی متفاوت شده!
حسابی توی خودش فرو رفت و بین این جهانیی که کف دست و پا می زد بیرون اومد و با لحن خسته بیان کرد:
_ کسی که می خواد جا بزنه بهتره همین الان جا بزنه بهار، دنیای ما جهانی خیلی سختیه…
جهانی حقوق انواع و اقسام مشکلات رو داره همین پرونده خودت رو ببین فکر میکردی پرونده ساده ای بود با یه طلاق ساده ولی دیدی به اندازه یک پرونده جنایی سخت بود.
حالا فکر کن قراره پرونده قتل را داشته باشی، یا اصلاً چرا قتل؟
فکر کن پولشویی…
یا رو کردن دست یه کله گنده، یه دم کلفت و برنده شدن ازش! به نظرت ساده است؟
هزار تا تهمشاهده کرد می شنوی پ، اصلاً ساده نیست… حالا خوندن چهارتا کتاب و امتحان دادنش براتون خیلی سخته؟
اگه فکر می کنید از دستش بر نمیاین، بهتون پیشنهاد می کنم همین الان حقوق رو ببوسید و بذارید کنار.
حرف هاش بهشدت منطقی و خیلی عمیق به نظر میرسید.
احساس میکردم تک تک این کلماتی که داره از زبان بهزاد بیرون میاد رو خودش تجربه کرده ها حیات کرده.
اامان باری بود که مثل دوتا آدم داشتیم باهم حرف می زدیم.
نه هوس بینمون بود نه کینه و نفرت من…
به سمتش رفتم و سؤال کردم:
_ فکر می کنی برای اینکه مثل تو قوی بشم طوری که همه منو بشناسن، به اندازه کافی خوبم؟
تبسم آرومی روی صورتش جای گرفت بهم خیره شد.
لبخندی که نمی دونم چرا اما انگار حرفهای تازهای بهم میزد
حرفهایی که این بهزاد هم انگار می تونه آدم خوبی باشه.
سرش رو به نشونه تایید و پایین کرد و گفت:
_به نظر من هم تو هم همکلاسی هات می تونین موفق بشین، فقط باید بخواین!
حرفهایی که میزد برام تازگی داشت.
انگار خودش هم متوجه شده بود که این روی جمشاهده کردش برای من بهشدت تازگی داره….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن