جرعه ای از هات چاکلتم رو خوردم و به رو میزی نه چندان تمییزمیز های بوفه خیره شدم.
با گوش دادن صدای گوشیم از توی کیفم درش آوردم.
اسم بهزاد روی صفحه چشمک میزد و کف دست و پاهام سرد شد با متوجه شدنش…
نکنه می میل داشت تلافی خشمش رو سر من بیچاره در بیاره؟
با تعلل گوشی رو جواب دادم و روی گوشم گذاشتم.. :
_ بله؟
_ بیا اتاقم، همین الان!
کوتاهِ کوتاه و البته ترسناک!
گفت و قطع کرد.
کیکی که زهر مارم شده بود رو توی سطل پرت کردم و به سمت اتاقش راهی شدم.
می دونستم اگه نرم، اتفاق بدتری میفته و از اینی که هست، پاچه گیر ترمی شه.
چند تقه به در اتاقش زدم و با متوجه شدن صداش در رو باز کردم.
پشت میزش قرار گرفته بود و اخم هاش حسابی توی هم بود!
_ با من کاری داشتی؟
بدون این که نگاهم کنه، سرش رو بالا و پایین کرد و گفت:
_ بیا بشین!
چقدر جدی و رسمی!
اگه می تمایل داشت تلافی چیزی رو سر من در بیاره، قاعدتا نباید این طور رسمی برخورد می کرد یا حداقل ازم می تمایل داشت در اتاقش رو
قفل کنم ولی هیچ کدوم از این هارو نمیل داشته بود و بسیار خشک فقط می خواست بنشینم
به حرفش گوش کردم و مطیع سر جام قرار گرفتم.
نیم نگاهی بهم انداخت و پرونده بزرگی که جلوی روش باز بود رو بست.
_ شوهرت_ فرزاد رو میگم_!
با گوش دادن اسم فرزاد متعجب بهش چشم دوختم تا ادامه بده اما انگار قصد نداشت ادامه بده!
شصتشو به پیشونیش مالید و یه پاکت به سمتم هل داد:
_ احمق تر از اونی بود که فکرشو میکردم! عکسهارو برام با پیک فرستاده و تهمشاهده کرد کرده اگه ازت فاصله نگیرم آبروم رو می بره، نامه اش رو بخون تو پاکتاست!
دهنم با مونده از عکس العمل فرزاد!
بدون اینکه به پاکت ها نگاه کنم، به بهزاد خیره شدم و وحشت کرده اضافه کردم:
_ پس الان دیگه تموم؟ بدبخت شدیم که! چطور شکاکیتش رو به دادگاه ثابت کنیم؟
عاقل اندر سفیه نگاهم کرد و به افسوس سرشو تکون داد!
مگه من چیز احمقانه ای اظهار کرده بودم که اینطوری برخورد می کرد؟
_ برات تاسف میخوردم بهار! چقدر تو احمقی دختر! این یارو با کارش گور خودشو کنده اون وقت تو دلواپس رای دادگاه هستی؟
گیج بهش خیره شدم و پرسیدم:
_ منظورت چیه؟!
_ منظورم واضحه، وکیل پایه یک دادگستری رو برای اینکه با موکلش حرکت کرده بیرون این طوری تهدید کرده که آبروت رو می برم،
دست خطش حتی اسم لعنتیش که اون پایین نوشته شده و البته
اون پیکی که شماره رو ازش گرفتم و بهش قول شیرینی دادم برای شهادت دادن، همه این ها با هم می تونه به خاک سیاه بنشونتش!
عمیق نگاهم کرد و ادامه داد:
_ خاک سیاهی که به زودی دامنشو می گیره!
_ میخوای چیکارکنی؟
خنده موذیانه ای کرد و سیاهی دیده هاش کمی دودی زنگ شدند.
_ کارای خوب خوب! شنبه یه شکایت خوب ازش تنظیم می کنم و می رم دادگاه؛ چنان از این آب گل آلود برات ماهی های درشت بگیرم که خودت حظ ببری بهار!
_ خب شکایتش کنی که چی؟ اینطوری ممکنه بدتر هم کنه و کلا قضیه طلاق منتفی بشه!
دوباره عاقل اندر سفیه نگاهم کرد و غرید:
_ یکم اون مغز نداشته ات رو کار بنداز، فردا می خوای اینطوری وکالت کنی؟
خب احمق وقتی من همچین آتو و شکایت تپلی ازش داشته باشم، طوری که هم بتونم آبروش رو ببرم و بندازمش زندان هم بتونم جریمه نقدی ازش بگیرم،
اون وقت کف دستش می ره زیر ساتور من!
اون وقته که بهش میگم طلاق دادن تو در ازای بخشش من!
چقدر این مرد آب زیر کاه بود و چه ساده بودم من!
راست میاضافه کرد بهزاد، بهزاد همواره درست می اظهار کرد و من همیشگی اشتباه می کردم.
بعضی از اوقات مثل همین الان به هوشش حسادت میکردم و
دلم می خواست کمی از هوش بهزاد رو من داشته باشم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن