رمان بر دل نشسته پارت ۱۳

۳۰)
مهراد

بودن با نفس برام لذتبخش تر از هر چیزی بود.. وقتی برای اولین بار اومد توی خونه م، حضورش بهم ساکتش داد..
هیچوقت دوست نداشتم کسی بیاد تو خونه م موندگار بشه و تنهاییمو ازم بگیره..

حتی دوست دخترم اِسین وقتی بعد از یکسال رابطه پیشنهاد داد که بیاد خونه ی من و باهم زیستن کنیم قبول نکردم زیرا اصلا دوست نداشتم ملایمش و آزادی کاملم رو توی خونه م از کف دست بدم..

ولی این دختر.. این پری.. همه معاقلباتم رو بهم ریخته بود..
دلم میتمایل داشت میتونستم توی خونه م نگهش دارم.. مثل یه عروسک بذارمش توی ویترین و نذارم کسی بهش کف دست بزنه.. و هر روزگار نگاهش کنم.. قلب سیر..

اما مگه میشد؟ به چه عنوانی میبیان کردم تو خونه م بمون، به چه بهانه ای؟.. فردا پس فردا که اِسین از سوئیس برمیگشت با دیدن یه دختر فوق العاده دلربا توی خونه م چی میاظهار کرد.. خود نفس هم عمرا قبول نمیکرد.. باید به چند ساعت متوجه شدنش در طول روزگار قانع میشدم، همینکه تونسته بودم توی استانبول نگهش دارم کار شاقی کرده بودم..

نیازم دیدنش بود.. میخواستم فقط با اون باشم، اما اون میمیل داشت که مستقل باشه و من به پر و پاش نپیچم، چاره ای جز قبول نداشتم اگه زیاد اصرار میکردم مشکوک میشد، وقتی گفت بعضی وقتها میتونیم باهم بریم بیاییم و غذا بخوریم خواستم بگم من عاشق اون بعضی وقتهام..

چه دختری بود.. دختر شیک و باکلاسی که معلوم بود وضع مالیش خوبه اما عاشق ساندویچ کثیف بود، هم تخس و شیطون بود، هم خانمترین خانمی که تا حالا متوجه شده بودم..

حق داشتم که عاشقش بشم.. اُففف نه.. عاشق نبودم..
وقتی این فکر میومد به ذهنم اذیت میشدم و ازش فرار میکردم.. من مرد عشق و این حرفا نبودم..

اصلا عشق مال کتابها و افسانه ها بود، من عاقل و منطقی بودم و میدونستم این حس غریبه ای که این روزگارها به نفس پیدا کردم، حس شیفتگی و تحسین در مقابل زیباییش و شخصیت جالبشه..
عاشقی کار من نبود..

تفس

صبح که بیدار شدم سرشار از یه حس دلنشین و شیرین بودم.. طوری که نمیتونستم از رختخواب جدا بشم.. شامگاه خواب مهرادو مشاهده کرده بودم..
چه خوابی.. چقدر واقعی و ملموس بود.. حتی الانم که بهش فکر میکنم لبریز از خوشی میشم.. مشاهده کردم که مقابلم قرار گرفته و عاشقانه نگاهم میکنه و من انگشتمو آروم میکشم به ابروهای زیبا و بلندش..
بعد انگشتامو لای موهاش فرو کردم.. موهای پرپشت و حالت دارش که بدجور ازم قلببری میکرد و لمس کردنشون آرزوم شده بود..

با حس لذت ناشی از خوابی که مشاهده کرده بودم مست کشیده شدم.. باید حاضر میشدم برای اولین روزگار کار.. راهی شدم توی رستوران صبحونمو خوردم و حرکت کردم توی لابی که یه بارم من منتظر مهراد بشم..

بیکار نشسته بودم که مشاهده کردم همون مرد دیروزگاری با دوتا بادیگاردش اومدن، منو که دید یه چیزی به بادیگاردش گفت و اومد جای گرفت روی مبلی با فاصله از من.. بوی ادکلن گرونقیمتش کل لابی رو گرفته بود، زیر زیرکی یه نگاهی بهش کردم، کت و شلوار مشکی، پیرهن مشکی با کراوات طلایی.. کی بود؟ مافیایی بود؟..

نگاهمو گردوندم سمت در.. متوجه سنگینی نگاهش روی خودم بودم.. ولی اصلا به روی خودم نمیاوردم.. دو تا مرد هممسیرش پشت سرش با فاصله از حرکت ایستاده بودن، اصلا انگار بخاطر من اومد جای گرفت اونجا وگرنه میتمایل داشتن خارج بشن.. فقط نگاهم میکرد چیزی نمیاظهار کرد.. تمایل داشتم پاشم برم اما اگه میراهی شدم جلوی در می ایستادم خوب نمیشد باید منتظر میشدم تا مهراد بیاد..

تا اینکه مشاهده کردم یه خورشید از درب هتل طلوع کرد.. متوجه شدم که چندتا زنی که دورتر از من قرار گرفته بودن یه گوشه، بدجور خریدارانه نگاهش کردن.. خیره شدنی بود دیگه، مگه میشد نگاهش نکرد.. از دور که میومد دیده و ابروش به نگاه میزد، ابروهاش انقدر سیاه و مشخص بود که از یه کیلومتری هم دیده میشد..
شلوار جین مشکی با پیرهن اسپورت آبی و یه بارونی قد بلند سرمه ای پوشیده بود که با اون قدش انقدر بهش میومد که دلم ضعف حرکت کرد براش.. و موهای پریشونش که اگه سفت میکشیدی از پشت میشد یه دم اسبی بست.. پوتینای ساق کشیده مشکیش خیلی باکلاس بود، چقدر خوش تیپ بود ای خدااا..
کشیده شدم و دست دادیم
_صبح بخیر
_صبح شما هم بخیر خانوم، چرا اومدین پایین؟ دیر کردم؟
_نه، خواستم یه بارم من منتظرتون باشم
تبسمی زد و گفت
_بفرمایید

لحظه آخر متوجه شدم که نگاهی کرد به مرد مافیا و حتما متوجه نگاه خیره ی مرد به من شد.. چیزی ناضافه کرد..
سوار ماشین که شدیم گفت
_کاری خریدی دارین یا مستقیم بریم خونه؟
_نه بریم خونه که شروع بکار کنیم
کمی بعد اضافه کرد
_اون مردی که نشسته بود توی لابی، میشناسینش؟
_نه، دیروزگار تو آسانسور متوجه شدمش.. مرموزه بادیگارد داره
_عجب..

رسیدیم خونه ش، وقتی رفتیم داخل یه کلید داد بهم و اضافه کرد
_اینم کلیدتون، فکر کنم اینروزا شما بیشتر از من تو این خونه وقت بگذرونید
گراهی شدم و گذاشتم توی کیفم.. بیان کرد
_صبحونه خوردین؟
_بله خوردم

رفتم تو آتلیه، نگاهی به دور و بر کردم و بوم نقاشی رو گذاشتم روی سه پایه و صنقلبیمو تنظیم کردم

اومد تو.. بیان کردم
_خوب طرح اولین تابلو رو میدید؟
_من دوست دارم از روی مقلب زنده نقاشی کنیم اما برای اولین تابلو فعلا از روی عکس بکشید تا بعدا برنامه ریزی کنیم برای جاهایی که باید بریم
_باشه

از داخل یه پوشه چندتا عکس درآورد و اضافه کرد
_این اامان طرحمونه

خیره شدم، عکسی از تابلوی بر دروازه ابدیت اثر ونگوگ بود، طرحی از پیرمردی که روی صنقلبی جای گرفته بود و صورتشو بین کف دستاش پنهان کرده بود..
اظهار کردم
_این نقاشی رو دوست دارم، قبلا کار کردم اتفاقا
_چه خوب

اومد نشست روبه روم روی یه صندلی که درست مقابلم پشت بوم نقاشیم بود..

اضافه کردم
_شما نمیرید شرکت؟
_برم؟
_نمیدونم، کاری ندارین؟
_دارم
لبخند زدم
_پس چرا نشستین اینجا؟
_خوب روز اوله اظهار کردم شاید چیزی لازم داشته باشین نتونین پیدا کنین یا راحت نباشین تو خونه
_من دختر راحتیم اگه چیزی لازم داشتم خونه تونو میریزم بهم و پیداش میکنم شما برید به کاراتون برسید اینطوری من معذب میشم

با بی میلی کشیده شد و گفت
_پس برم
_راستی کف دستگاه پخشو نیاوردیم
_آخ فراموش کردم الان میارم

رفت و با یه ضبط بزرگ برگشت، روی یه میز گذاشت و زد به برق، گوشیمو وصل کردم به کف دستگاه و آهنگی رو پلی کردم..

آهنگ هوای گریه از همایون شجریان بود.. ولومشو دادم بالا، صدای روحنواز همایون پیچید توی آتلیه..
دیدهامو بستم و سرمو کج کردم ناخودآگاه.. داشتم لذت میبردم از آهنگ..

نه بسته ام به کس قلب
نه بسته کس به من دل
چو تخته پاره بر موج.. رها رها رها من

چشمامو باز کردم مشاهده کردم قرار گرفته روی همون صندلی و نگام میکنه.. چند لحظه همونطور همدیگه رو خیره شدیم.. موسیقی و شعر متن، حال و هوارو عاشقانه کرده بود..

ضستاره ها نهفته در آسمان ابری
دلم گحرکت کرده ای دوست… هوای گریه با من

در کنار مردی که عاشقش بودم تاثیر نت ها و شعرها بیشتر بود..
هنوز غرق هم بودیم، با خیره شدن به نگاه و ابروی مینیاتوریش یاد خواب دیشامگاهم افتادم.. با یادآوریش و حس لمس ابروها و موهاش یه چیزی از قلبم کنده شد.. شایدم گونه هام قرمز شد که دیگه تاب نیاوردم و نگاهمو ازش گراهی شدم..
سرمو انداختم پایین و موزیکو قطع کردم.. اگه از روزگار اول من اینطوری رفتار میکردم که بعد از یکماه باید مثل مجنون سر به بیابون میذاشتم..

با قطع شدن آهنگ اونم انگار به خودش اومد.. اصلا اون چرا میرفت تو هپروت؟ اونیکه اینجا عاشق بود من بودم، اون دیگه چرا میرفت تو عالم خیال..
چرا نمیره شرکتش اصلا؟ میخواد چیکارم کنه با اون چشمای خمارش، که وقتی میره تو هپروت خمارترم میشه.. ای بابا عقل و قلب و دینمو به تاراج بردی مهراد راستین..

ناخودآگاه بیان کردم
_پاشو برو دیگه

جا خورد، کف دستپاچه بیان کرد
_باشه

و پاشد بدون خداحافظی رفت.. ریز خندیدم، این ضکه از منم مشنگ تر بود.. وقتی رفت با خیال راحت شروع کردم به کشیدن طرح، دیگه حواسم پرت نمیشد بهش و انقدر کارمو ادامه دادم که نمتوجه شدم چند ساعت گذشت.. احساس گرسنگی کردم، راهی شدم تو آشپزخونه، نمیدونستم کار درستیه یخچالشو باز کنم و چیزی بخورم یا نه، خودش بیان کرده بود باید واسه خودم یه چیزایی برای خوردن آماده کنم اما مستقیما حرفی در مورد ناهار نزده بودیم..
روی کابینت کنار چای ساز یه بسته بیسکوئیت متوجه شدم بهترین چیز بود، یه چایی درست کردم و با بیسکوئیتا خوردم.. سیر شدم و برگشتم اتاق در واقع آتلیه مون، میخواستم قلمو رو داخل رنگ بزنم که موبایلم زنگ زد، مهراد بود، اسمشو رئیس سیو کرده بودم..
صوتی ضبطو کم کردم و جواب دادم

_الو
_خسته نباشین خانوم
_مرسی شمام خسته نباشین
_راحتید تو خونه؟مشکلی ندارید؟
_نه انقدر مشغول کار بودم که نفهمیدم کی اینهمه وقت گذشت
_یعنی میخواین بگین ناهار هم نخوردین؟
_چرا الان بیسکوئیت و چای خوردم

صوتش رفت بالا
_بیسکوئیت و چااای؟!!
_اوهوم
_من براتون پیتزا خریدم گذاشتم توی یخچال، یعنی شما حتی یخچالو باز نکردی؟
_آخه بیسکوئیتو دلبسته شدم، چرا زحمت کشیدین؟
_این بود اون راحتی که میاظهار کردین خونه رو زیر و رو میکنین؟ منم چه ساده باور کردم
_خوب خوردم دیگه گرسنه که نموندم
_هیچی نگو خانم یگانه الان میام خونه
_باشه بابا همین الان میرم اون پیتزا رو میخورم
_مطمئن باشم؟
_ بله
_پس قطع میکنم برید بخورید راجع به برنامه ناهارتونم باید صحبت کنیم نباید بهتون اعتماد میکردم
_باااشه بابا
_فعلا خدافظ
_خدافظ

برام پیتزا خریده بود، ای جااانم فداش بشم الهی.. راهی شدم در یخچالو باز کردم یه عالمه خوردنی بود توی یخچالش که بیشترشون دربسته بودن و مصرف نشده بودن، شاید به خاطر من خریده بود مرد مهربون من..
جعبه پیتزا رو برداشتم، روش یه یادداشت بود.. با تعجب خوندمش، با یه خط خیلی زیبایی نوشته بود “اگه واقعا شعبون استخونی هستی همه شو باید بخوریا”

کشیده لبخند زدم و ته قلبم قربون صدقه ش راهی شدم.. یادداشتش رو برداشتم و تا کردم و گذاشتمش توی جیبم..
میخواستم نگهش دارم، بعد از مسیح یاد گحرکت کرده بودم که یادگار جمع کنم..

بزرگترین افسوسم این بود که چرا چیزهایی رو که با مسیح یاد داشتم باهاشون نگه نداشته بودم یا چرا عکس و فیلم بیشتری باهاش نگرفته بودم، نمیدونستم که فرصت بودن با برادرم فقط نوزده سال بود..
بعد از اون هر چیزی رو که برام ارزش داشت بعنوان یادگار نگه میداشتم..
پیتزا رو گرم کردم و خوردم چقدرم چسبید، تکه های آخرشو به خاطر نوشته مهراد به زور و با خنده خوردم.. راهی شدم سراغ تابلو، عصر شده بود و برای امروز خوب کار کرده بودم، کم کم مهراد پیداش میشد، دقایقی بعد زنگ در زده شد میل داشتم برم باز کنم که با کلید باز کرد و وارد شد..
با دیدنم مکثی کرد سر جاش و نگاهم کرد..
بیان کردم
_سلام.. خسته نباشین
_سلام

تبسم زد و کلیدشو انداخت روی کنسول نزدیک در
_شمام خسته نباشین چیکارا کردین؟
_نقاشی کشیدم و یه پیتزا زدم تو رگ
_همشو دیگه؟
با خنده گفتم
_همشو

لبخند زد و اومد طرفم
_نوش جان، پس بریم تابلو رو ببینم

از دیدن پیشراهی شد کار تعجب کرد و گفت
_چرا اینقدر خودتونو خسته کردین خانم یگانه؟ نکنه میخواین دو روزگاره تمومش کنین؟
_نه اصلا نفهمیدم چطوری اینقدر زیاد جلو راهی شدم
_یعنی اینقدر عجله دارید که کارو تموم کنید و برگردید؟
_نه بخدا
_از فردا اینقدر زیاد کار نکنید، اصلا من تابلویی رو که اینقدر به‌سرعت تموم بشه قبول نمیکنم
_بدجنسی نکنید دیگه منکه خوب کشیدم، بد شده؟
_بسیارم خوب شده ولی همین که اضافه کردم، عجله نمیکنید، بحث تمومه
_چشممم رییس
_آفرین، قهوه ای چایی ای دارین تو بساطتون؟
_چایی داریم
_از هیچی بهتره.. واسه شمام بیارم؟
_من میارم رئیس شما بفرمایید
_آخ جون چه حالی میده رئیس بازی تو خونه

لبخند زدم و اظهار کردم
_همواره از این خبرا نیستا
_شوخی کردم بابا
_منم شوخی کردم

چایی آوردم با چندتا از همون بیسکوئیتا..
_این بیسکوئیت ها ناهارتون بودن دیگه نه؟
_بله، مگه چشونه
_حتما باید زور بالای سرتون باشه خانم یگانه، از فردا راس ساعت ۱ از رستوران ناهار میارن براتون
_نه نیاز نیست، من برای شما باعث دردسر شدم
_اگه بیشتر تعارف کنید مجبورتون میکنم هر شب شام رو هم اینجا با من بخورید

به تهمتوجه شدش خندیدم، خبر نداشت آرزومه ۲۴ ساعت کنارش باشم..
با خنده اظهار کردم
_نه دیگه شاممو توی هتل میخورم قرارمون که یادتونه
_بله یادمه خانم لجباز
_شما که از منم لجبازترین

چاییمونو خوردیم و من بیان کردم
_من دیگه برم کمی خسته م
_باشه بریم پایین ماشینو بدم بهتون

راهی شدیم توی پارکینگ و بی ام و سفیدش رو تحویل من داد
_نمیترسین ماشین عروسکتونو بکوبم؟
_ماشین فدای سرتون فقط قول بمشاهده کرد با سرعت بالا نرونید، اگه بلایی سرتون بیاد مقصر منم که اینجا نگهتون داشتم
_آخه خیابونای استانبول جون میده واسه سرعت
_بیخیال نمیشین نه؟
_قول نمیدم ولی از بابت ماشینتون خیالتون راحت باشه من راننده خوبیم
_اگه قول بدین توی شهر بالای سرعت مجاز رانندگی نکنین یکشنبه میبرمتون جایی که بتونین هر چقدر خواستین گاز بدین
_وااای راست میگین؟
از خرسندی بالا و پایین پریدم و دستامو کوبیدم به هم..
آخرین بار دو سال پیش حرکت کرده بودم پیست و بعدش دیگه بخاطر حجم زیاد کاری نتونسته بودم برم..

مهراد

نفس توی خونه ی من بود و به من میگفت که برم شرکت و به کارام برسم.. نمیدونست چقدر قلبم میتمایل داشت همونجا پشت سه پایه ش بشینم و موقع نقاشی کردن وقتی چشماشو میدوزه به بوم منم از اون زاویه نگاههای قشنگشو یه قلب سیر دید بزنم..
ولی شک میکرد اگه نمیرفتم، شایدم اگه احساسمو میدرک کرد مثل یه آهوی ترسیده احساس ناامنی میکرد و فرار میکرد.. باید میرفتم شرکت..

وقتی با نوای موسیقی حرکت کرد تو حس، حالتش دیدنی بود.. دیدهای سیاه افسونگرش از لذت موسیقی بسته شد و یه حالت خاصی اومد تو چهره ش.. مقابلم قرار گرفته بود و انگار دلرباترین تابلوی جهان بود..
نمیتونستم ازش دیده بردارم..
نمیتمایل داشتم برم شرکت، میخواستم بشینم یه گوشه، اون موزیک گوش بده، نقاشی بکشه، راه بره، بخنده.. و من فقط نگاهش کنم..
یهویی اظهار کرد پاشو برو دیگه، و من به خودم اومدم و با فکر اینکه انقدر نگاهش کردم که رسوا شدم و از نگاهم کلافه شده، هول هولکی پاشدم و از خونه زدم بیرون..
اامان بار بود که از کسی حساب میبردم، منی که نه از بابام نه از استادام و نه هیچ کس دیگه ای تو زندگیم حساب نبرده بودم و حرف شنوی نداشتم، مقابل این دختر ضعف داشتم..
راهی شدم شرکت ولی فکر و حواسم تو خونه جا مونده بود.. چه حالی داشتم، چرا اینطوری شده بودم، حال خودم عجیب بود برام..
جای گرفتم پشت میزم و میل داشتم کار نقشه هایی رو که باید بررسی میکردم و بعد از تایید تحویل پیمان میدادم رو شروع کنم اما نمیشد که نمیشد.. بیحوصله جای گرفته بودم که پیمان اومد تو
_سلام علیکم مهندس
_علیک
_چطور مطوری؟
_بازم دیر اومدی
_مهراد گیر نده دیگه
_خجالتم خوب چیزیه
_ناقلا بگو ببینم اون عروسک که باهاش راهی شدی کیه
_همکاره
_بخدا مهراد از دیروز تا حالا همش فکرم پیش اون دختره ست.. بسیار دلبره، شبیه مونیکا بلوچی یه، جورش میکنی جی اف من بشه؟
راست میگفت، هم صورتش هم هیکلش شبیه مونیکا بلوچیِ افسانه ای بود..

_بتمرگ سر جات پیمان
_نکنه اون زیبارو رو واسه خودت میخوای هان؟ چندتا چندتا زرنگ؟ هم اِسین هم یگانه؟ روقلب نکنی
عصبی اظهار کردم
_زر مفت نزن پیمان
_اصلا نمیتونم بیخیالش بشم نوکرتم یه کاری بکن دیگه

نمیتونستم حرفای پیمانو در مورد نفس تحمل کنم، داد زدم
_پیمااان.. خفه میشی یا خفه ت کنم
_چیه؟ افسار پاره کردی چته؟
_فقط حرف نزن
_یه چیزیت هست چرا حوصله نداری؟ دلت واسه اِسین تنگ شده؟ اونکه همش سفره توام که عادت داری، دردت چیه پس؟
_هیچی، بیا این نقشه ها رو بررسی کن
_من؟
_آره من نمیتونم
_چرا نمیتونی؟
_حالا هی کارآگاه بازی دربیار، سرم درد میکنه
_باشه بدش من ببینم

وقتی پیمان رفت فکر کردم که چرا حرفاش در مورد نفس اینقدر اذیتم کرد.. چرا از فکر باهم بودنشون غمگین شدم، چرا حتی به کریمی که نمیشناختمش هم حسودیم شده بود، یا اون مردی که توی لابی بدجور نگاهش میکرد، چرا خواستم یقه شو بگیرم؟..
منی که حتی برای مادرم و خواهرم و یا اِسین یک بار هم غیرتی نشده بودم، همواره فکر میکردم راحت و روشنفکرم چرا الان در مورد نفس غیرتی دو آتیشه شده بودم.. این حالمو دوست نداشتم..

وقتی عصری درو باز کردم و تو خونه م مشاهده کردمش، وقتی گفت خسته نباشی احساس کردم زنمه و من خوشبختترین مرد روی زمینم، قلبم خواست بغلش کنم و ببوسمش، مثل همه زن و شوهرا..
برای اامان بار توی زیستنم فکر کردم که ازدواج قشنگه..

وقتی مشاهده کردم تابلو رو بسیار پیش برده ترسیدم، اگه اینطوری پیش میرفت زود تموم میکرد کار تابلوها رو و برمیگشت ایران.. نباید به این زودیا برمیگشت، باید انقدر زیاد میمتوجه شدمش که سیر میشدم ازش، مگه نه اینکه حسم فقط شیفتگی برای زیباییش بود؟
شیفتگیم با زیاد دیدنش و عادی شدنش از بین میرفت و میشدم مهراد سابق.. نباید میذاشتم تابلوها رو زود تموم کنه..

نفس

دیشامگاه قرار گذاشتیم امروزگار ساعت ۱۲ بیاد دنبالم و بریم پیست اتومبیلرانی.. یکشنبه بود و مهراد شرکت نمیراهی شد، هیجانزده بودم هم هیجان سرعت هم هیجان بودن با مهراد..
وقتی توی خونه ش بودم زیاد نمیمشاهده کردمش، فقط عصر که از شرکت میومد حدود نیم ساعت یه قهوه ای چایی باهم میخوردیم و من میراهی شدم هتل، اما امروزگار چندساعتی رو باهم میگذروندیم..
شلوار جین کشی با پلیور مشکی یقه هفت گشاد و یه شال طوسی کوچک حالت دستمال گردن بستم دور گردنم، موهامو یه دم اسبی شل انداختم پشتم و پوتینای زرد تیمبرلندمو پام کردم و حرکت کردم طرف آسانسور..
قبل از اینکه من دکمه پایینو فشار بدم چراغ دکمه طبقه آخر روشن شد و مجبور شدم برم بالا، در باز شد و اون یارو مافیایی و آدماش سوار شدن، مرده به ترکی سلام کرد بهم، نمیشد جواب سلامشو ندم، سلام آرومی دادم و به دیوار آسانسور خیره شدم.. آوای مرد بار دیگر به گوشم رسید
_ببخشید خانم شما ترک هستین؟
منظورش این بود که اهل ترکیه هستم یا نه.. گفتم
_نه
_ممکنه بپرسم اهل کجایید؟
اولش خواستم جواب ندم اما خاموشی محض هم ضایع میشد سرد بیان کردم
_ایرانیم
_گوش داده بودم خانمای ایرانی اکثرا جذاب هستن اما تا این حد فکر نمیکردم
دیگه الان میشد جوابشو ندم زیرا داشت هرز میحرکت کرد..
هیچی نگفتم، چرا نمیرسیدیم پایین..
_خانم من قصد مزاحمت ندارم
نگاهش کردم
اضافه کرد
_من اردوان ایپلیکچی هستم

باید میشناختم؟ به من چه آخه.. اما بعدش وقتی اسم کازینویی که صاحبش بود رو اظهار کرد کفم برید، کازینوی خیلی معروف و زنجیره ای توی ترکیه بود که همه میشناختنش و هر کسی هم نمیتونست بره اونجا.. پس برای همین بادیگارد داشت، طبیعی بود..
اضافه کردم
_اسمشو متوجه شدم
دیدهاش یه برقی زد انگار خوشحال شد که میدونم چقدر پولداره.. آسانسور رسید پایین.. خارج شدم و اونام دنبالم اومدن بیرون.. مرد کنارم راه افتاد
_خانم ممکنه چند دقیقه وقتتونو بگیرم؟

ای بابا الان باید چی میبیان کردم بهش؟!
اظهار کردم
_میبخشید من باید برم جایی
_باشه مزاحمتون نمیشم، اما ممکنه افتخار بدین امشب باهم شام بخوریم؟
چشمام گرد شد.. اظهار کردم
_متاسفم من نمیتونم

بدجور جا خورد اصلا انتظار جواب منفیم رو نداشت.. حق داشت هر دختری بود خودشو مینداخت بغلش، با لحن قلبخوری گفت
_من میخواستم با شما بیشتر آشنا بشم خانم

در همین حین مهرادو دیدم که اومد تو، از دور متوجه شدم که ابروهای مشکی و زیباش با دیدن مرد کناریم رفت تو هم.. سرعت قدماش رو زیاد کرد که زودتر برسه بهم..
رو به مرد گفتم
_بیان کردم که ممکن نیست آقا با اجازه

و تند راه افتادم سمت مهراد، وقتی رسیدم بهش جلوش وایسادم که اونم وایسه و طرف مرده نره چون احساس کردم که هدفش اونه..
بدون سلام اضافه کرد
_چی میاظهار کرد بهت؟
_هیچی بریم
_چی میمیل داشت ازت؟

داشت مفرد حسابم میکرد و اصلا حواسش نبود، عصبی بود..
بیان کردم
_بریم تو ماشین میگم