رمان باران بهاری

رمان باران بهاری

پشت میز کارم نشسته بودم و حسابهای این ماه کارخونه رو بررسی میکردم تا مشکلی نداشته باشه..به کارمندا نمیشه اعتماد کرد..زیاد جدی نمیگیرن کارو..گوشیم زنگ خورد..از رو میز برداشتمش نگاهی بهش انداختم..از خونه بود..به‌سرعت جواب دادم:
-جانم؟
صوتی گرم و مهربون مامانم اومد:
-سلام دخترم..

تبسمی نشست رو لبام..تکیه دادم به صنقلبیم و بیان کردم:
-سلام مولین جونم..خوبی قربونت برم؟
-فداتشم دخترم..خسته نباشی..
-مرسی مولینم..کاری داشتی؟
آواش یکم هول بود..سعی کرد خودشو جمع و جور کنه گفت:
-اره عزیزم..زنگ زدم بگم زود بیایی خونه..

رادارام به کار افتادن..چشمامو ریز کردم و گفتم:
-چرا؟..اتفاقی افتاده؟
-اتفاق بد نه عزیزم..خانوم سالاری تماس گحرکت کرد دیروز وقت میل داشتگاری میل داشت برا پسر بزرگش..منم واسه امشامگاه گفتم بیان..دیشب خیلی خسته بودی همینجور که رسیدی حرکت کردی خوابیدی صبح هم که تند حرکت کردی از خونه بیرون نشد بهت بگم..الان زنگ زدم بگم زود بیایی..
با صوتی قد بلند بیان کردم:
-چـــــــــــی؟..اخه مادر من چرا بدون اینکه به من بگی قراره میل داشتگاری گذاشتی؟

-دخترم نمیشه که تا اخر عمرت مجرد بمونی بالاخره باید ازدواج کنی..تا کی میخواهی پاسوز منو خواهرت بشی..تو هم دیگه باید تشکیل خانواده بدی..اینا هم خانواده خوبی هستن..حالا بزار بیان پسره رو ببین شاید خوشت بیاد ازش..
نفسمو محکم دادم بیرون و گفتم:
-من از الان جوابم منفیه مولین..الکی قرار گذاشتی..من بهت بیان کرده بودم نمیخوام ازدواج کنم..

صوتی مامانم یکم راهی شد بالا:
-من نمیزارم خودتو به پای منو بهار بسوزی..باید ازدواج کنی..حرفم نباشه..از تو نظر نتمایل داشتم فقط اضافه کردم زود بیایی خونه..ابرو منو جلو اینا نبری..من جلو خانواده سالاری ابرو دارم..شامگاه زود میایی به خودت میرسی تو مراسم حاضر میشی..اگه یه دلیل محکم برا جواب منفیت داشتی من حرفی ندارم اگه نداشتی باید روش به‌شدت خوب فکر کنی..

بعدم گوشی رو قطع کرد..اجازه نداد چیزی بگم..با حرص گوشی رو پرت کردم رو میز و دندونامو رو هم فشار دادم..خانواده سالاری رو میشناختم..زنش از دوستای صمیمی مولین بود خیلی وقتها تو خونمون دیده بودمش..همیشگی میومد پیش مامانم..زن مهربونی بود..ولی هیچ از نگاه هایی به من مینداخت خوشم نمیومد..الان متوجه شدم معنی اون نگاه ها چیه..منو برا گلپسرش کانمتوجه شد کرده بود..

میگم چرا همیشگی تا منو میمشاهده کرد شروع میکرد از پسرش حرف زدن..از یه خانواده سطح بالا بودن که دوتا پسر داشتن..اسماشونو نمیدونستم..هه کور خوندن اگه فکر کنن من ازدواج میکنم..من احساسی نداشتم که به کسی بدم..احساس من خیلی وقته کشته شده..سعی کردم بهش فکر نکنم..بقیه کارامو در کمال ارامش انجام دادم قد بلند شدم..

اگه دیر میراهی شدم خونه مامان غوغا میکرد..حوصله غرغرهاشو نداشتم..قصد کردم تو مراسم حاضر شم ولی بعد یه بهونه بیارم مثل تمایل داشتگار ها دیگه ردشون کنم..میزمو جمع و جور کردم کشیده شدم..کیفمو برداشتم راه افتادم به سمت در اتاق..رفتم بیرون به منشی اظهار کردم:
-من دارم میرم..شما تا پایان ساعت اداری میمونی به کارات میرسی..خدانگهدار..

خانوم سماواتی منشی من بود و بسیار هم مورد اعتمادم بود..دختره دلبر،مهربون و مظلومی بود..بیادگار شهریه دانشگاهش مجبور بود کار کنه..از خانواده متوسطی بود و باباش نمیتونست شهریشو بده..سرشو انداخت پایین و بیان کرد:
-چشم..روز خوش..

کیفمو از رو صندلی کنارم برداشتم پیاده شدم..در خونه رو که باز کردم موجی از گرما خورد تو صورتم..با لذت چشمامو بستم..چقدر بیرون سرد بود..اما اینقدر عصبانی بودم که سرمارو هم حس نکردم..در خونه رو بستم..خونه که نمیشد اسمشو گذاشت قصری بود واسه خودش..مولینم جلوم ظاهر شد:
-سلام دخترکم خسته نباشی..

هیچ موقع نمیتونستم در برابره مامانم مقاومت کنم..همیشگی این من بودم که باید کوتاه میومدم..الانم نتونستم از کف دستش عصبانی باشم..لبخند جایه اخمامو گحرکت کرد و بیان کردم:
-سلام مولین گلم..خوبی؟
-ممنون عزیزقلب مولین..بدو برو دوش بگیر اماده شو..

با یاد اوردی خاستگاری باز دلم پر از غصه شد..اگه من نخوام ازدواج کنم کیو باید ببینم..مولینم از صورتم درک کرد ناراحت شدم..اومد کنارم گرفتم تو بغلش و اضافه کردم:
-دختر عزیزم من صلاحتو میخوام..تا کی میخواهی خودتو تو کار غرق کنی و به خودت فکر نکنی؟..من برا تو ارزوها دارم برا دختره ارشدم هزار تا فکر دارم..نمیتونم ببینم بخاطره منو خواهرت قید زیستن خودتو بزنی..

کف دستامو دورش حلقه کردم و اظهار کردم:
-مامان کی گفته من بیادگار شما و بهار قید زندگیمو زدم؟..بزرگترین هدف من خوشامگاهختی و رضایت شما بوده و هست این درست..ولی من بخاطره قلب خودم نمیتونم ازدواج کنم..مولینی من هیچ احساسی ندارم که به کسی بدمش..

کف دستشو کشید رو شالم و بیان کرد:
-دختر من محکم بوده و میمونه..دختر من تو بدترین شرایط خودشو کشید بالا و شد پشتوانه مامان و خواهرش..تو باید از تجربه تلخی که داشتی درس بگیری نه اینکه بخاطرش قید زندگیتو بزنی..اون نامرد لیاقت تو و محبتتو نداشت..نمیخوام هیچوقت به اون فکر کنی..

من هرچقدر هم که محکم باشم بازم یه دخترم..بازم ظریف و شکننده ام..این محکم بودن هیچ چی از دختر بودنم کم نمیکنه..چونم شروع کرد به لرزیدن ولی سعی کردم جلو اشکایه احتمالی رو بگیرم..من الان 4ساله یه قطره اشکم نریختم پس دیگه هم نمیریزم..

با آوایی که بی نهایت میلرزید و از این لرزش متنفر بودم بیان کردم:
-مولین من هیچوقت عاشق اون نبودم..فقط یه قلببستگی ساده بود..اون منو عادت داده بود به محبتهاش،به کاراش..اسم اون احساس حماقت بود نه عشق..
-خوب دخترم خودت که میگی حماقت بود پس چرا بخاطرش داری ایندتو تباه میکنی؟..بزار امشامگاه خانواده سالاری بیان من مطمئنم از پسرش خوشت میاد..

پوزخنده تلخی جای گرفت رو لبام..من دیگه در قلبمو به روی جنس مخالف بسته بودم ولی مولین نمیخواست اینو باور کنه..من الان اگه سرپا هستم فقط بیاد مامان و بهارِ..

من ازدواج کنم یکی دیگه هم به پایه من میسوزه..اونم مادره میخواد خوشبختی منو ببینه..پس منم دلشو نمیشکنم تو مراسم حاضر میشم بعد رو پسره یه عیب میزارم ردش میکنم..خودمو از بغل مولین کشیدم بیرون..سعی کردم لبخند بزنم..ولی اینقدر تلخ بود که مزه تلخش دهنمو هم تلخ کرد:
-باشه مولین..میرم ولیده شم..

صورت مولین پر از شادی شد..نگامو دزمشاهده کردم تا این شادی رو نبینم..تا نبینم که مولینم برا عروس کردن من شاد شده..راه افتادم سمت اتاقم..از پله ها که حرکت کردم بالا بهار پرید جلوم..با صورت مسرور همیشگیش و دیدهایی که برق میزد اضافه کرد:
-سلام بر خواهر من..خوبی عزیزِ اجی؟

سعی کردم همه غصه هامو فراموش کنم..من اگه الان اینی که هستم فقط بخاطره بهار و مولین بوده پس نباید مشکلاتم رو رفتارم با اونا تاثیر بزاره..با تبسم سرخوشی مثل خودش جوابشو دادم:
-سلام بر دلدادگی من..خوبم عزیزم تو چطوری؟..دانشگاه خوش گذشت؟

بهار 2سال از من کوچیک تر بود 24سالش بود..دندونپزشکی میخوند و خیلی هم به رشته اش علاقه داشت..چسبید بهم چلپ چلپ بوسم کرد و اضافه کرد:
-همه چی عالیه خواهر دلنشینم..
بوساشو بی جواب نزاشتم و گفتم:
-من بهت افتخار میکنم..

یکم نگام کرد بعد چشماش پر از اشک شد..با چراکهه لرزون گفت:
-من باید به داشتن خواهری مثل تو افتخار کنم..اگه تو نبودی معلوم نبود چی به سره ما میومد..
بغلش کردم و گفتم:
-بهارم هیچوقت،هیچوقت نمیخوام این حرفارو بشنوم..باشه؟

تند با پشت کف دستش اشکایی که داشتن میریختنو پاک کرد و اظهار کرد:
-چشم چشم نفسم..
میمیل داشتم حالشو عوض کنم..با ناله اظهار کردم:
-بهار امشبم تمایل داشتگاریه..من از کف دسته این مولین چیکار کنم؟

بهار زد زیر خنده..اینقدر ریز خندید که اشک از نگاهاش سرازیر شد..منم با لبخند نگاش میکردم..عاشق خواهرم و مولینم بودم..حاضر بودم اونا بشن دوتا بُت من بپرستمشون..بهار یه اخلاقی داشت وقتی غمگین میشد خیلی زود همه چی یادش میرفت و شروع میکرد به شادی کردن..خیلی انرژی داشت..این اخلاقشو خیلی عاشق شدم..

وقتی خنده هاش تموم شد اضافه کرد:
-خواهری تو که بلدی بپیچونی..این یکی هم مثله بقیه بپیزیرا بره..
نگاهکی بهش زدم و بیان کردم:
-من واردم..ولی انگار این یکی خیلی جدیه..مولین بیان کرده تا قلبیل قانع کننده ای نداشته باشم نمیزاره خاستگاری رو بهم بزنم..

بهار چندبار زد رو شونم و بیان کرد:
-اوه اوه پس گاوت زاییده دوقلو..برو لباس رزم بپوش که قراره بری جنگ..
-وای بهار تو قلبمو خالی نکن..
-قربونت برم شوخی میکنم..
-باشه من برم اماده شم..
-چیزی نیاز داشتی صدام کن..
-باشه..
.

https://up.20script.ir/file/4888-baran-bahari.pdf