دانلود رمان باده

رمان باده

رمان باده | سحر67

هنوز باورم نمیشه بلاخره شدم زن امیر علی یزدانی شدم ….باده یزدانی یه نگاه به اتاق میکنم که از امشامگاه میشه اتاق مشترک منو امیر
اتاقی که با هزار بدبختی با قهر دعوا تونستم اونجوری که خودم دوست دارم بچینمش هرچند امیرعلی کلی باهم بحث کرد ولی کیه که گوش بده من بادم در مقابل امیر علی میاستم حرفمو بهش عملی میکنم با حلقه شدنی کف دستی دورم از فکر امدم بیرون من این بوی تلخ میشناسم خیلی خوب میشنام
من عاشق این بوی تلخم …من عاشق این مرد بداخلاق بد عنقم صداشو کنار گوشم گوش دادم :به چی فکر میکنی خانم یزدانی
تبسم امد رو لبام
برگشتم طرفش
کف دستم انداختم دور گردن این مرد عاشق شدنی که هنوز خندیدن براش سخته هنوز…. تبسمشو نتونستم ببینم….
مردی که هنوز بهم اعتراف نکرده بود دوستم داره …مردی که دیدهاش فریاد میزد دوستم داره …مردی که بخاطر مادرش باهم ازدواج کرد ….
یه ابروش پرید بالا که باعث دلپذیریت بیش از حدش شد
کف دستشو از دور کمرم ورداشت اورد بالا تورعروسیمو از رو سرم ورداشت اضافه کرد : چی تو صورته من خنده داره؟

پیشنهاد ویژه

دنبـال رمــان های کمـیابی ؟!

تبسمم پررنگ تر شد که باعث شد چال گونم بدجور خود نمای کنم این خوب میدونستم امیر عاشق چال گونهای منه
نگاش کشیده شد روی چالای گونهام کف دستمو از دور گردنش باز کردم از بغلش امدم بیرون همونجور که عقب عقب میرفتم کف دستمو باز کردم دور خودم چرخیدم اضافه کردم: به این میخندم که الکی الکی شدم زنت شدم باده یزدانی

امیر یه کف دستشو کرد تو جیبش با یه ژست خیلی دلبر که هلاکش بودم یه نگاه به سرتا پام کرد یه پوزخند زد البته پوزخندی که مطمعنم برا حرص دادن من امده رو لباش چراکه نگاهای سیاهش اسرار دلشو پیش من فاش میکرد با همون پوزخند گفت : چقدرم تو بدت امده از حرفش خوشم نیومد اما بیخیال یه تبسم دیگه زدم بدون غرور اضافه کردم: چرا بدم بیاد با مردی ازدواج کردم که عاشقشم …دیونشم…حاظرم جونمم براش بدم

لذت حرفامو تو چشماش دیدم تو دیدهای سیاهش دیدم که چقدر از این که به این که دوستش دارم اعتراف کردم خوشش امده
ولی بقیه اجزای صورتش هیچ تغیری نکرد منم مثل خودش دوست دارم دوست دارم امیربهم بگه دوستم داره ولی این حسرت باید با خودم به گور ببرم
بیخیال نگاش که میخ صورتمو دیدهام بود
برگشتم حرکت کردم طرف حموم اتاقش
حرکت کردم تو حموم درو بستم تکیه دادم بهش