••••••••••••••••
«گلی»
هورا روی تخت دراز کشیده بود و به یک نقطه ی نامعلوم خیره شده بود ، با صدایی گراهی شده اضافه کردم:
_ هورا … میشه لطفاً یکم غذا بخوری ؟
_گشنم نیست … میلم نمیکشه .
کمی خاموشی بینمون حاکم شد :
_میشه یکی از لباس های افرانو از توی کمد بهم بدی ؟
آهی کشیدم و کشیده شدم ، کمد رو باز کردم و یکی از پیجادهن های آقا افران رو برداشتم و بهش دادم ، پیجادهن رو توی آغوشش گرفت و عمیق بویید و لب زد :
_افران…پس کی میای خونه ؟…قلبم برات تنگ شده…پس چرا نمیای تا به همه ثابت کنم اون دروغ میبیان کرد ؟
لباس رو بوسید و هق زد :
_ زنده ای اره ؟…میای خونه مگه نه ؟…بیا چون من دارم از دوریت دیوونه میشم .
کف دستمو روی ساق پاش گذاشتم و آروم مالیدم ، دیدهام از اشک پر شده بود ولی هیچی نتونستم بگم .
هورا به سرفه افتاد و حس کردم حالش داره بهم میخوره از شدت گریه ، با عجله اظهار کردم :
_ هورا یواش قربانت بوم … هیش…آروم اباجی .
اینقد سرفه زد که حالت تهوع بهش کف دست داد ، از جاش کشیده شد و به سمت سرویس حرکت کرد و با گریه عق زد ، موهاش رو جمع کردم و بیان کردم:
_ آروم قربونت برم … گریه نکن دورت بگردم … نگاه کن چه بلایی سر خودت اوردی .
پشت شونه اش رو ماساژ دادم ، اینقد عق زد که حس کردم داره از حال میره ، بازوش رو توی کف دستم گراهی شدم و آروم به سمت تختش بردمش ، روی تخت دراز کشید و مجدداً لباس رو تو آغوشش کشید ، لحاف رو روی تنش کشیدم و کنارش روی مبل قرار گرفتم و بهش خیره شدم ...
•••••••••••••••
«افران»
نوشته رمان اَفران پارت ۱۰۲ اامان بار در . پدیدار شد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن