همان لحظه دختری وارد کلاس شد و همانطور که بهسمت صنقلبیاش که ردیف اول بود میرفت، سریعسریع اضافه کرد:
– اومداومد… استاد اومد.
استاد که خانمی جوان بود، وارد کلاس شد و بدون اینکه حضور و غیاب کند، شروع به تدریس درس فیزیک کرد. درسی که برای النا مثل آب خوردن بود. هر سوالی که استاد برای حل به دانشجوها میداد، او زودتر از همه با لذت حل میکرد. یادگار که شاهد ماجرا بود، با نیشی باز بهبه و چهچهکنان گفت:
– الی خانم جان جدت این سوال رو حل کن بده ببرم پاتخته بنویسم، بلکه صفر جلسه قبلم رو پاک کنه.
النا نیز مانند او با تبسمی بزرگ سوالات را حل کرده و به کف دست او داد. یادگار با گحرکت کردن دفتر، بادی به غبغب داد و سینه سپر کرد و بهسمت تخته رفت. استاد با متوجه شدن او که مستقیم به طرف تخته راهی شد و شروع به حل سوالات کرد، چشم گرد کرده و با حیرت نگاهی به چیزهایی که خاطره مینوشت کرد. همهی آن سوالات را درست نوشته بود و با غرور و تبسمی بزرگ خیرهاش بود. استاد صاف نشست و با گفتن آفرین ریزی مشغول پاک کردن صفرهای جلسههای قبل او شد. بعد اتمام کلاس و رفتن همهی دانشجوها از کلاس، یادگار به النا خیره شد و با ذوق به شانهاش کوبید و گفت:
– مرسیمرسی… میدونی چیه؟ میخوام دعوتت کنم به یه چای دبش… بریم بوفه.
بلند شد که برود، اما النا دستش را گرفت و ساکت اظهار کرد:
– نمیخوام… بریم یه جای خلوت.
یادگار دهان کج کرد و با چشم دوختن به او پرسید:
– خلوت؟
ناگهان جرقهای در چشمان کشیدهاش پمتوجه شدار شد، بار دیگر کف دست النا را گحرکت کرد و بهسمت خروجی کشید و گفت:
– جون! بریم محل دیت.
النا چون پری به دنبال او اینطرف و آنطرف کشیده میشد. همین که از دانشکده خارج شدند، بهسمت پشت دانشکده که محلی ساکت و خلوت بود، رفتند. النا با متوجه شدن فضای آرام آنجا با آلاچیقهای بزرگ و قرمزش، تبسمی بزرگ زد و گفت:
– اینجا چقدر دلنشینه!
خاطره دست به کمر کنارش توقف کرد و بشاش گفت:
– اینجا پاتوق دوتاییهای دانشگاهه.
النا اخم کوچکی از روی کنجکاوی بر پیشانیاش نشاند و پرسید:
– دوتاییها؟
– آره به زوجهای دانشگاه میگیم دوتاییها… برای اینکه حراست خفتشون نکنه میان محل دیت.
– یعنی ما حق نداریم بیایم اینجا؟
خاطره خندید و همانطور که به سمت آلاچیقی که کنارش آبشار نمایشی بود میرفت، گفت:
– مگه ما سینگلا قلب نداریم؟ ولش بیا اینجا بشینیم.
النا همانطور که به دنبالش میرفت، با حرص مقنعهی گشادش را که موهایش کاملاً از اطرافش بیرون بود و اذیتش میکرد را کشید تا روی شانهاش بیفتد. یادگار نیز با خنده کار او را تقلید کرد و اضافه کرد:
– کارمون به حراست نکشه خوبه.
سپس شروع به معرفی دانشجوهای کلاس و زوجین دانشگاه کرد و در آخر با اندوه نگاهش را به آسمان دوخت و اضافه کرد:
– کرم خداروشکر… اینقدر گل و خانمم ولی یکی نمیاد سمتمون، ولی تا یه چیتان پیتان میبینن مثل هولا…
همان لحظه پسری عینکی که یقهاش تا آخر بسته بود، آمد و کنارش توقف کرد. النا با متوجه شدن او دیده گرد کرد، ولی قبل اینکه واکنش شمشاهده کردتری نشان دهد، خاطره با جیغ و داد اضافه کرد:
– چی میخوای اینجا هان؟! اگه به آریا ناضافه کردم مزاحم ما شدی.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن