دیگر نمیتوانستم فرار کنم باید میگفتم :
_ مهرداد من حاملم !
اخم هایش همچنان در هم است اما نگاهش شوکه میشود ، حس میکنم انگار یک لحظه نفسش قطع میشود و با صدایی ضعیف میگوید :
_ چی ؟
با صوتیی لرزان از غم و ترس میگویم :
_ من…من دیشامگاه ازت جویا شدم …اما تو بهم اضافه کردی بچه نمیخوای …منم نتونستم بگم … من…من ترسیدم بگم بهت و عصبی بشی .
_ کی درک کردی ؟
آوایش ملایم و خشدار است :
_ دیروزگار صب .
اشکهایم بی مهابا گونه هایم را خیس میکنند و وحشت کرده خاموشیش را به خشمش ربط میدهم :
_ اگه …اگه تو نمیخوایش…اگه تو نمیخوایش من …
_ چی میگی ؟
سکوت میکنم و با چشمان خیسم به او خیره میشوم :
_ دستت درد نکنه ویستا خانم … اینقد وحشیم من از نظرت ؟
بینی ام را بالا میکشم :
_ فک کردی واقعا وقتی بهم بگی حامله ای میگم برو بچه رو سقط کن ؟ جدی هستی ؟
حالتش از خشم به دلخوری بقلب میشود و پشت به من می ایستد و نفسی عمیق میکشد :
_ تو…تو میخوایش؟
_ معلومه که میخوامش .
حرفش یکبارهی و شوکه کننده بود برایم :
_ من از کجا میدونستم حامله ای ؟ باید بهم میاظهار کردی ویستا اینهمه داستان هم نمیشد ، تا کی میخواستی مخفی کنی ؟ باید بریم دکتر تحت نظر باشی آزمایش و ویتامین و چمیدونم این چیزا .
به سمتش میروم و با بغض میگویم :
_ یعنی تو … برآشفته نیستی ؟
_ نه …
_ اما آزرده شدی ؟
_ اره .
_ من نمیدونستم ناراحت میشی …
بار دیگر گریه ام میگیرد و حدس میزنم هورمون هایم بدجور بهم ریخته است ، مهرداد سمتم می آید و اشکم را پاک میکند ، مرا در آغوش میگیرد و دستش را نوازشوار روی کمرم میکشد :
_ هیش گریه نکن عزیزم .
_ ببخشید ، من …من فکر میکردم تو بچه دوست نداری آخه هیچوقت راجبش حرف نزده بودیم … من هراسیدم … ببخشید .
آهسته مرا از خود جدا میکند و پیشانی اش را به پیشانی ام میچسباند و آهسته میخندد :
_ پس واسه همین همش حالت تهوع داری کار این ورپریدس .
هین گریه میخندم و آهسته سر تکان میدهم ، لبهایم را میبوسد و میگوید :
_ باید بریم دکتر باید تحت نظر باشی مشکلی پیش نیاد براتون .
کف دستش را روی شکمم میگذارد و ملایم نوازش میکند ، لپ هایم قرمز میشود و سرم را پایین می اندازم :
_ پس من بابا شدم .
این را فقط یک زن عاشق میداند که شنیدن چنین جمله ای از زبان محبوبش چقدر شیرین است :
_ الان چقدیه ؟
انگشت اشاره و شستم را بهم نزدیک میکنم و میگویم :
_ شاید اینقد .
_ اینقد ؟ این که بسیار کوچیکه .
قد بلند میخندم :
_ پس میخوای یهو ۹ ماهه باشه ؟
_ اسمشو چی بذاریم ؟
_ ما هنوز حتی نمیدونیم دختره یا پسر ، چجوری اسم بذاریم براش ؟
_ خب هم دخترونه انتخاب میکنیم هم پسرونه ، پسر باشه پسرونه رومیذاریم دختر باشه دخترونه رو .
آرام نگاهش را بالا می آورد و نگاهم میکند ، کف دستم را روی دستش میگذارم و میگویم :
_ اگه دختر بود بذاریم مهتا .
_ چرا ؟
_ چون مهتا یعنی مثل ماه درخشان و زیبا .
_ اسم زیبایه .
_ اما بخش دومش بهتر از معنیشه برام .
_بخش دومش چیه ؟
_ مه اولش از مهرداد و تا ی آخرش از ویستا .
سرم را روی شانه اش میگذارم و ادامه میدهم :
_ دو حرف اول اسمش از توعه و دو حرف آخرش از من ،چون اون ماه زیبا ماست .
با حالت خاصی نگاهم میکند و دستش را نوازشوار روی موهایم میکشد :
_ اگه پسر شد بذاریم بردیا .
به سرعت سرم را قد بلند میکنم و نگاهش میکنم که با تعجب میخندد :
_ چیه ؟
_ بردیا ؟
_ اره بده؟
_ نه…نه نیست .
اشک در نگاهم حلقه میشود ولی تبسم روی لبم پاک نشدنیست .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن