_ نه نه شوخی کردم پسرم خوش وارد شدید چیزی میخوای بابا جان ؟
_ بله منو خانومم یه نهال میتمایل داشتیم برای توی باغچه .
_ ای جانم اتفاقا بابات برام کارت فرستاد ، اما بخدا بخاطر حال زهرا جان نتونستم بیام .
_ خدا بد نده .
_ چی بگم پسرم ، چند وقت پیش دیسک کمرش اذیتش کرد و هنوز نتونسته سرپا بشه … سلام دخترم حالت چطوره عروس خانم .
_سلام خوبید خوشامگاهختم از آشنایی باهاتون .
_ سلامت باشی بابا جان سلامت باشی ، حالا چه درختی میخواید ؟
_ من نهال انار میخوام .
_ دلیل خاصی داره دخترم ؟
_ بله … توی آیین باستان ایران انار نماد عاشقی و همبستگیه ، نماد خانوادس و من میخوام حالا که خانواده ام رو با مهرداد تشکیل دادم یه درخت بکارم که یادآور ما باشه .
_ ماشاالله ، باریکلا بابا جان به این انتخابت .
مهرداد لبخند میزند و کف دستش را دور شانه ام می اندازد و مرد میگوید :
_ اهل مطالعه هستی دخترم درسته ؟
مهرداد جای من جواب میدهد :
_ ویستا دکتره عمو حسن ، دکترای روانشناسی داره .
نگاه مرد از تحسین پر میشود :
_ آفرین بر تو دختر جان هزار آفرین ، همراه من بیاید .
همجادهش میرویم و او به قسمت دیگری از گلخونه میرود ، دری را باز میکند و کنار می ایستد :
_ بفرمایید بفرمایید .
با کنجکاوی اطراف را نگاه میکنم و با صدای مرد توجهم به او جلب میشود :
_ این انار خانوم رو من کاشتم ، ببینش تازه داره بزرگ میشه .
به نهال کوچکی اشاره دارد که پر از برگ های تازه است و چندان بزرگ نیست .
_من همه ی گلهامو دوست دارم اما این یه چیز دیگست ، ریشه اش رو از یک درخت بزرگ گحرکت کردم و قلمه زدمش ، الانم میخوام بدمش به شما .
_نه نه ، اون برای شماست ، من نمیتونم ببرمش…
وسط حرفم میپرد و میگوید :
_کسی که اهمیت دلدادگی رو بدونه امن ترین جای جهان میشه هرجا که اون باشه ، من اگه خیالم راحت نبود نمیاوردمتون اینجا ، ببرش دخترم تا بزرگ بشه و شکوفه بزنه و برات بار بیاره .
مهرداد آرام نگاهم میکند و من با تردید به او خیره میشوم ، مرد گلدان را برمیدارد و نهال را سمتم میگیرد ، به آرامی دستم را جلو میبرم و نهال را در آغوش میگیرم :
_ بسیار ممنونم هم بابت انار خانوم هم حرفای زیباتون .
مهرداد هم از او به گرمی تشکر میکند و میگوید:
_ عمو حسن چقدر تقدیم کنم ؟
_ دفعه ی بعد که اومدی با بچتون بیا ، وقتی بچتون رو بغل کنم پرداخت میشه .
کمی خجالت میکشم و مهرداد میگوید :
_ نمیشه که اینجوری ؟
_ اصلا فکر کن شیرینی عروسیتونه بابا جان .
مهرداد تبسم میزند و اصرار بیش از حد را جایز نمیداند ، نهال را از کف دستم میگیرد و با گرمی از مرد خداحافظی میکنیم و او قول میگیرد که اینبار برای شام یا ناهار پیششان برویم .
وقتی به خونه میرسیم ، با ذوق و هیجان هممسیر مهرداد نهال را در خاک میکاریم ، من آن را نگه میدارم و مهرداد اطرافش را با خاک میپوشاند و سپس باهم به آن آب میدهیم .
حال کنار مهرداد ایستاده ام و او مرا در آغوش کشیده و با هم به نهالمان نگاه میکنیم .
(مهرداد)
هوا تاریک است و من و ویستا شطرنج بازی میکنیم ، ویستا دمر روی زمین دراز کشیده و تاب و شورتک مشکی رنگی به تن دارد و با دقت به صفحه ی شطرنج خیره شده است و موهایش دورش ریخته است .
دروغ است بگویم حواسم به شطرنج است ، نیست ! مگر میشود این حور و پری جلویم باشد و من به چیزی جز او فکر کنم ، ویستا با شیطنت لبخند میزند و مهره اش را حرکت میدهد و میگوید :
_ کیش و مات آقای افخم ، اینقدر بفکر شاه من بودی شاه خودتو تنها کردی .
نگاهش را به من میدوزد اما من حتی متوجه نشدم چخبر است ، بشکنی میزند و با خنده میگوید :
_ شکست سنگینی بود آقای افخم ؟
نگاهم را از تنش میگیرم و به دیدهانش میدوزم :
_ من خیلی وقته توسط شما مات شدم خانوم .
ویستا با حالت خاصی نگاهم میکند و به سمتم خیز برمیدارد و چهار کف دست و پا خودش را سمتم میرساند ، خودش را رویم می اندازد و لبهایش را بی وقفه روی لبهایم میگذارد :
_ چه باخت خوبی ، هیچوقت شکست خوردن برام اینقد لذت بخش نبوده .
او میخندد و من ولی بی قرار بار دیگر او را سمت خودم میکشم ، تنش را روی تنم تکان میدهد و حالم را از آنچه که هست برانگیخته تر میکند ، دستش را دور گردنم حلقه میکند و لبهایم را به بوسه ای عمیق مهمان میکند .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن