رمان استدراج فصل ۲ پارت ۱۲

فریده با دیدنش تبسمی میزند :
_ سلام مادر بیدار شدی ؟
_ سلام ، تنهایی .
_ اره مادر مهراوه بچه رو برد مهد کودک تا ساعت دو نیم اونجاست … اون طفلی هم تنهاست حداقل می‌ره اونجا دو تا دوست پیدا می‌کنه و از این حال در میاد .
_ چیکار به اون دارم .
_ نگو مهرداد … بخدا قلبم ریش میشه پدر و دخترید اما اینقد از هم دورید .
نفس عمیقی میکشد و چیزی نمی‌گوید ، اعصابش بحث پس از بیداری را تحمل نمی‌کرد ، فریده رو به او میگوید :
_ برات صبحانه بیارم یا وایمیستی تا ناهار مادر ؟
_ گشنم نیست ، چیزی نمی‌خوام ممنون .
فریده به قلبش نمی شیند که او چیزی نخورد پس برایش یک لیوان چای میریزد و همجاده کمی کیک که از دیشامگاه مانده بود روی میز میگذارد .
_بیا مادر یکم بخور تا ناهار مونده .
قلپی از چای می‌نوشد و انگشتش را لبه ی لیوان میکشد و در فکر فرو میرود ، مادرش صندلی کناری اش را عقب میکشد و مینشیند :
_ چرا اینقد تو فکری مادر ؟ یکم برو بیرون ، پیش امیرحسین و فرسرخوش .
_ حوصلم نمی‌کشه مامان ، دیگه آدم قبل نیستم که فکر این چیزا باشم .
_ حیات ادامه داره پسرم ، چه بخوایم چه نخوایم ، اون خدابیامرز فک کردی شاده اینجوری داغون کنی خودتو ؟ اینهمه زحمت کشید که تو به حیات برگردی .‌..
میان حرفش می‌پرد :
_ اما رفت و حیاتمو هم با خودش برد .
فریده ناراحت به او خیره میشود و او ادامه می‌دهد :
_ هیچوقت حتی فکرشم نمی‌کردم ته داستان اینجوری بشه ، میگفتم مثل اینهمه خانم که مادر میشن ویستای من هم مادر میشه ولی چیشد ؟ خدا صاف بلاشو انداخت تو حیات من بدبخت فلک زده .
_ خدانکنه عزیز مادر .
_ می‌خوام چیکار این زنده بودنو؟ سه ساله که فقط الکی نفس میکشم همین ، نه چیزی می‌خوام نه هدفی دارم نه هیچی .
_ چرا هدف نداری مادر ، مهتا چی پس ؟ اون بچه جز تو کیو داره مگه که اینقد بهش بی محبتی میکنی ؟
_ چرا همتون طرف اونو میگیرید ؟ چرا واقعا ؟
_ چراکه اون بچه هم بی مادری می‌کشه هم بی پدری در حالی که پدرش رو هر لحظه داره میبینه اما نمیتونه توجه و محبتشو داشته باشه .
_ اگه ویستا بود هیچی نمیشد ، اما الان نیست ! اون اگه نبود ویستا نمی‌راهی شد مولین نمی‌رفت .
فریده با تأسف سر تکان میدهد و چیزی نمی‌گوید ، مهرداد هنوز هم نمیخواهد از جبهه اش کناره گیری کند و تا وقتی خودش نخواهد هیچکس نمی‌تواند او را مجاب کند کاری که بر خلاف تمایل داشته اش است انجام دهد .
فریده قد بلند میشود که صوتی زنگ آیفون توجهش را جلب میکند ، متعجب به سمت آیفون می‌رود و با متوجه شدن مهراوه و مهتا گیج در را باز میکند:
_عه چرا الان برگشتن پس ، هنوز ساعت یک و ربعه.
مهراوه آهسته همراه مهتا داخل میشود و فریده سمتشان میرود :
_ سلام مادر ، چه زود برگشتید ، تعطیل بود امروز ؟
مهراوه کتانی مهتا را در می آورد و میگوید:
_ سلام مولین جان نه تعطیل نبود .
فریده تازه چهره ی سرخ و ملتهب مهتا را میبیند و وحشت زده روی گونه اش میزند :
_ خاک به سرم چرا بچم این شکلیه؟ چرا گریه کردی مادر قربون نگاهات برم .
توجه مهرداد جلب میشود و اخمهایش در هم میرود .
مهراوه کف دستش را پشت مهتا میگذارد و او ملایم به داخل می آید اما با متوجه شدن مهرداد احساس میکند ترس در تمام سلول هایش رخنه میکند .
مهراوه جواب مادرش را میدهد :
_ خانم صفوی بهم زنگ زد ، بیان کرد مهتا دعوا کرده ، منم راهی شدم دنبالش .
فریده متعجب میگوید :
_ دعوا ؟ بچه ی من کی با کسی دعوا کرده این بار دومش باشه ؟
_ چی بگم مولین منم شوکه شدم اما هیچی نمیگه .
مهتا آهسته و ساکت گوشه ای می ایستد و فریده می‌گوید :
_ با کی دعوا کرده ؟
_ یه پسر بوده ، مثل اینکه بحثشون شده و مهتا پسره رو هل داده .
_ یا خدا ، چیزیش که نشده بچه ی مردم ؟
_ خانم صفوی می‌اضافه کرد سر پسره شکسته ، خانوادش هم از اون بدقلق ها هستن .
فریده محکم روی پایش میکوبد و مهرداد با اخم های درهم از جایش کشیده میشود و سمت مهتا میرود که مهراوه هراسیده جلو می آید ، بوی خوشی از این نزدیکی مهرداد به مهتا به مشامش نمی رسد .
_داداش شما ولش کن من خودم باهاش حرف میز…
وسط حرف مهراوه می‌پرد و با همان چهره ی عبوس رو به روی مهتا می ایستد ، دخترک از ترس خودش را کمی جمع میکند و مهرداد عصبی میگوید :
_ برای چی بچه ی مردمو هل دادی ؟
مهتا سکوت میکند و فقط اشک هایش روی گونه هایش جاری میشود ، مهرداد سرش داد میکشد :
_ گریه نکن جواب منو بده .
مهتا باز هم خاموشی میکند و بدن کوچک و نحیفش از آوای داد مهرداد می‌لرزد ، فریده جلو می آید اما مهرداد رو به او میگوید :
_ هیچی نگو مولین ، من دارم میپرسم و اونم باید جواب بده .
مجدداً رو به مهتا میغرد :
_ می‌دونی اگه بلایی سرش میومد چی میشد ؟ حالیته ؟ بدبختمون میکردی ، میری اونجا چیز یاد بگیری یا شاخ و شونه بکشی و بچه ی مردمو به کشتن بدی تو هان؟
مهراوه دیگر تحمل داد و بیداد های مهرداد را ندارد مخصوصا وقتی میبیند مهتا از ترس به خود می‌لرزد :
_ مهرداد سرش داد نزن بدتر داری میترسونیش .
_ به جهنم … می‌ترسه که می‌ترسه .
_مدیر مهد تورو خواست ، بهونه آوردم ولی قبول نکرد اظهار کرد من اولیاش نیستم و تو باید بری به عنوان باباش ، ول کن بچه رو …
مهرداد جلوی مهتا زانو میزند و خم میشود :
_ برای بار آخر میپرسم ، چرا هلش دادی ؟
مهتا ساکت در نگاهان وحشی پدرش خیره میشود و اشک هایش را پاک میکند و زیر لب می‌گوید :
_ او..اون پسره … همیشگی اذیتم می‌کنه…اون …اون بهم اظهار کرد تو بی پدر مادری .
گریه های دخترک شمتوجه شد تر میشود و با هق هق جواب میدهد :
_ من بهش بیان کردم من بابا دارم دروغگو … مسخرم کرد …اضافه کرد..بیان کرد..پس چرا هیچوقت نمیاد دنبالت نکنه دوست نداره..بعد بهم ریز خندید با دوستاش…
_ خب بعدش ؟
_ بعد … بعد اومد سمتم و یقه ی لباسمو گحرکت کرد و هی تکونم داد…بانی رو از کف دستم گرفت و پرتش کرد …منم هلش دادم و جیغ زدم و گفتم ولم کن…
مهراوه و فریده با غم خیره اش بودند و او ادامه داد :
_ بابا من نمی‌تمایل داشتم سرشو بشکنم من فقط میل داشتم منو ول کنه ولی هیچکی حرفمو باور نکرد خانم مربی هم باور نکرد …من بی پدر مادر نیستم بابا …
بعد بدون آنکه منتظر بماند درحالی که کشیده قد بلند گریه میکرد به طرف اتاقش دوید .

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان سودا

مشاهده و دانلود ←